Sinds een paar maanden hebben wij een hond uit Bulgarije geadopteerd, zijn naam is Quiro en hij is net 1 geworden. Eerst was hij heel onzeker en kende nog niks, maar hij is uitgegroeid naar een prachtige, redelijk zelfverzekerde hond.

Toch lopen wij nu tegen en probleem aan, waarvan ik denk dat het de pubertijd is. Graag hoor ik jullie mening hier over!
Sinds een paar weken gaat Quiro uit het niets voor je staan, waarbij hij luid blaft. Het is geen luidruchtige hond en blaffen deed hij alleen naar "enge" dingen zoals een prullenbak die hij nog niet eerder had gezien of iets dergelijks. Als je het blaffen negeert, dan bijt hij in de bank/stoel/kussen waar je op zit en gromt hij zachtjes. Als je hem aanraakt hapt hij naar je maar hij bijt niet, het lijkt een beetje op uitdagen. Ook als ik hem duidelijk "nee" vertel blaft hij weer luid.
Is dit de pubertijd of zit er wat anders achter? En hoe reageer ik hier het beste op? Ik heb het idee dat hij momenteel toch wel in zijn pubertijd zit, hij luistert slechter etc.. Maar het is nog steeds een grote knuffelkont.
Ik hoop dat jullie me kunnen helpen!
PS: Om deze lieverd gaat het:
). Het kan even duren voor het gedrag is genormaliseerd en de bananen uit z'n oren zijn gewaaid, maar als je er niets mee doet gaat hij over je heen walsen. ALs hij erg waaks is of wordt, ook dat in goede banen leiden. Wel een ontzettend leuke hond zeg!
