Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-15 15:31

1,2,3 honden??

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-15 15:31

Ik ben benieuwd naar wat andere mensen zouden doen en hun mening.

Vroeger hebben wij zowel 1 hond, als 2 honden tegelijk gehad. Toen wij op ons zelf woonden had ik mijn hond mee en had mn moeder haar hondje, dus beide 1 hond.

Ik had toen een BC en daar is na 4jr een klein hondje bij gekomen. Dat ging goed samen. Ze speelden samen, maar waren wel heel verschillend.

Ons kleine hondje is geheel onverwachts overleden door een tragisch ongeval. De BC was al 15 en bleef alleen. Dat ging minder goed dan we hadden verwacht. We hebben weer een pupje gekocht en dat ging echt super. Pup was 11 wkn en kr mops/jack russel. Erg leuk, lief en stoer hondje.

Ze zijn helaas maar 7 weken samen geweest. De Border Collie vond het super leuk, maar ze ging opeens hard achteruit. De pup heeft goed afscheid genomen en was verder oke hieronder. Alleen met kleine dingen merkten we dat het anders voor haar was. Zo kon ze haar plek niet vinden in de auto. Ze lag altijd tegen de BC aan.
En ze kreeg erg veel moeite met alleen thuis blijven waar we nu haard aan werken.

Mn moeders kleine reutje van 6 is laatst een week hier geweest. Ze kennen elkaar va dag 1 en spelen veel samen.

Nu twijfel ik wat wijsheid is. Een deel van mij zegt dat 1 hondje echt genoeg is. We doen veel met haar en ze is ook best pittig, dus wil ook echt tijd in haar opvoeding investeren. 1 kleine hond ergens mee naartoe nemen is vaak toch makkelijker. Al heb ik 6 goed opgevoede herders, mensen zonder honden zien dat anders.

Ergens diep in mn hart vind ik het heerlijk voor haar als ze zo kan spelen met een andere hond. Dat waren we ook gewend dat onze honden elkaar hadden.

Ze is 5,5 maand, dus het is ook een moeilijke leeftijd om er een hond bij te nemen. Wat doe je? Neem je een pup of herplaatser? Gaat een volwassen herplaatser accepteren dat hier ale en pup in huis is? of wordt de pup opzij gezet in haar nu eigen huis?

Een hond van gelijke leeftijd? Gaan ze dan straks strijd aan?Ik heb het echt nog nooit gehad in huis, ook niet met eten etc, maar bij herplaatsers zie je toch vaak afwijkend gedrag. Wij staan goed in onze schoenen, maar het mag niet ten koste gaan van de pup die we al hebben.

Neem je een gelijke hond of is een andere hond/grotere hond ook gezellig? We hadden dus een BC en kleiner hondje wat goed ging, maar niet echt altijd lang leve de lol was samen.
daarvoor had ik een iets groter hondje dan mn moeder, die helemaal nooit naar elkaar keken. Die hond van mij is ook samen geweest met de kleine hond van mn moeder daarna die ook niet gek veel met elkaar speelden.

Nu liep ik laatst buiten en kwam mensen tegen die allemaal 3 en 4 honden hadden. Ik vind dat echt veel in huis, maar goed......Die zeiden tegen mij dat 1 hond echt niet meer kon en je tegenwoordig minimaal 2 of 3 honden moest hebben. Nu hadden wij altijd 2 honden en dit was zo niet onze keus in deze volgorde, dus dat komt hard aan.

We dachten dat de kleine hond alleen achter zou blijven en zouden voor haar weer een maatje erbij zoeken. Zij overleed eerst, dus nu liep het zo. Toen de BC op het eind was, dacht ik ook dat we dan wel weer een hond erbij zouden nemen, maar we twijfelen. Eentje is ook best leuk. Ze wordt vast iets teveel verwend, maar ze doet het super.

Ik vraag me serieus af wat voor anderen de overweging is geweest, welke combinaties mensen kiezen? Dus kies je voor je hond of naar eigen smaak een hond erbij?

En wie heeft ervaring met een herplaatser bij een pup. Zelf dacht ik aan max 2 jaar oud dan voor haar?

**Geplaatst**: 26-05-15 15:38

Geplaatst: 26-05-15 15:38

Wij (mijn ouders eigenlijk) hadden vroegah (denk zeker 11 a 12 jaar geleden) een pup erbij gekocht omdat de eerste was overleden met 13 maanden, hij bleek hartafwijking te hebben. De koop voor de pup stond al vast, maar er bleek een nestbroer van de overleden hond herplaatst moeten worden (die was dus iets ouder dan een jaar).

Mijn ouders hebben ze alle 2 genomen, op hoop van zege want de herplaatser was helemaal niet opgevoed, conditie van nul en slecht verzorgd.

Die 2 waren echt 8 poten op 1 buik. De herplaatser stierf als eerste op 10 1/2 jarige leeftijd, 10 weken later de pup van toendertijd op 9 1/2 jarige leeftijd. Een team was het.

Nu hebben wij er 4. Toen de 2 oudere honden dood waren was onze teef alleen op 3-jarige leeftijd. Die kakte in, dus hebben we een pup bij genomen. Van het eerste nest van onze teef hebben we 1 gehouden en van het 2e nest ook 1 gehouden, die is nu 3 1/2 en krijgt als het goed is van de zomer een nest (waar wij niks van houden net zoals bij het nest van de eerste dochter)

Ik hoop dat je er nog wat van snapt.

Ik zou er voor gaan. Een (oudere, maakt niet uit qua leeftijd) herplaatser kan heel goed zijn voor je pup, maar ook voor de ander. Soms kan je ook teveel nadenken over wat er fout kan gaan maar de enige manier waarop je het weet is door het te doen..

**Geplaatst**: 26-05-15 15:50

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 15:50

Ik heb Joopie nu drie jaar, hij is 8 en komt uit het asiel en het is een kleine hond van 13 kg. Toen ik hem anderhalf jaar had begon het weer te kriebelen om nog een hondje te nemen. Ik ging wat meer uren werken ( 4 dagen in het onderwijs ) en het leek me gezellig voor hem om er nog een hondje bij te hebben. Uiteindelijk is er in oktober een buitenlands teefje bij ons komen wonen. Maar we zijn geen match helaas. Tussen haar en mij klikt het niet en ze heeft moeite met alleen zijn. Joopie vindt het wel prima dat ze er is maar ik merk heel sterk dat hij mij liever voor zich alleen heeft. Ik ben dan ook op zoek naar een nieuwe baas voor het teefje zodat zij op een plek komt waar zij meer zichzelf kan zijn en een baas heeft die heel veel thuis is. Voor mij was het een tegenvaller, een tweede hondje om Joop gezelschap te houden. Ik weet nu dus dat dat van hem niet hoeft. Maar als jij signalen opvangt van jouw hondje dan kun je eens rondkijken. Uiteraard is een asielhondje prettig omdat je die uit kunt zoeken op de gedrags en karakter eigenschappen die bij jullie passen maar een pup kun je daar gedeeltelijk ook op uitzoeken. Wat voor soort hond zou er bij jullie hondje passen?

**Geplaatst**: 26-05-15 15:50

Geplaatst: 26-05-15 15:50

Wij hebben 4 honden. Ik zou nooit meer 1 hond willen! Ondanks dat ze niet allemaal altijd met elkaar overweg kunnen, is de roedel zeer stabiel. Ik heb alleen maar herplaatsers en zet ze zo bij elkaar. Afentoe is dat wel eens ruziën, maar zolang dit niet te heftig is laat ik ze gaan, het is nog nooit fout gegaan. Het enige moment van onrust was toen de dominante teef overleed (de roedelleidster), toen vochten de 2 intacte reuen continue om de leiding. Ballen eraf en probleem opgelost.

Pups kunnen er hier zonder problemen tussen, ze zijn er allemaal gek mee.

Ik merk wel dat de honden met ongeveer hetzelfde karakter het meest naar elkaar trekken. De rustige met de drukke spelen lang niet zo leuk als de 2 drukke.

Wat betreft over de pup of de volwassen hond, ik ben van de herplaatsers, ik zou dus voor een hond van ongeveer een jaar gaan.

**Geplaatst**: 26-05-15 15:57

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 15:57

Ik zou juist niet voor een pup gaan en ook niet voor een jonge herplaatser. Dan geraken ze tegelijkertijd in de puberteit.

**Geplaatst**: 26-05-15 15:58

Geplaatst: 26-05-15 15:58

Wat sneu voor je hondje dat hij jullie BC toch wel mist!
Wij hadden een oude Norwich Terrier reu van 13 jaar oud toen we er een Jack Russel pup bij kregen. Onze oude hond vond het in het begin maar niks en heeft de Jack flink op zijn plaats gezet. Maar na een paar dagen waren ze beste vriendjes! Helaas m'n oudje na een half jaar overleden..
Toen de Jack 2 jaar was kregen we er niet gepland een Berner Sennen reu bij van 6 maanden oud, dat ging meteen heel goed. Ze kunnen heel lief spelen samen en de grote Berner is heel voorzichtig met z'n kleine vriend. Toch merken we wel dat ze allebei het spelen met een hond van hun eigen grootte missen..

Daarom zou ik er voor kiezen om 2 honden van gelijke grootte te nemen..
Ik hoop dat je iets hebt aan mijn ervaring

**Geplaatst**: 26-05-15 16:01

Geplaatst: 26-05-15 16:01

Het is natuurlijk onzin dat je tegenwoordig meer dan 1 hond moet nemen.
Als jou hond liever alleen wilt blijven, zou ik er ook geen andere hond bij zetten.
Mijn hondje zou het ook heel erg gezellig vinden, een nieuw hondje erbij, maar toch
geniet hij ook heel erg van de aandacht van ons, en vind hij het prima zo alleen.

Het kan goed uitpakken, en minder goed of zelfs slecht uitpakken, dat weet je van te voren gewoon niet.
Ik zou nog even wachten met er nog een hond bij te zetten. Je zegt dat je hondje best pittig is, dus wie weet hoe ze uitgroeit. Ze is nog maar 5,5 maand, dus je kan er altijd nog een andere hond bij nemen.

Je moet ook niet alleen een hond nemen omdat je denkt dat het leuk is voor jou hondje, want ze red het ook wel zonder een maatje zoals het nu lijkt. Je moet vooral een 2de hond nemen omdat je dat zelf wil, want jij moet met 2 honden lopen, 2 honden opvoeden etc.

**Geplaatst**: 26-05-15 16:03

Geplaatst: 26-05-15 16:03

Ook hier vier honden; Mechel teef van negen, kruising herder reu van 7, chihuahua reu van 3, pekingees teefje van 7mnd en alles gecastreerd of gesteriliseerd.

Ik zou ook nooit meer 1 hond alleen willen als ik zie wat ze aan elkaar hebben. Hier wel een heel stabiele roedel, er is eigenlijk niemand de baas. Eten uit elkaars bak als ze de kans krijgen en pakken elkaars kluifjes af zonder een grauw. Nog nooit gevochten.

Naar mijn idee houdt het de oudere honden ook fit, spelen niet altijd meer mee maar altijd leven in de brouwerij.

In jouw geval zou ik zeker voor een tweede of zelfs derde gaan maar of dit het moment is? Ik heb hier altijd alles er zonder problemen 'tussen' kunnen zetten met jaren ertussen. Met twee pups wordt dat denk ik wel een ander verhaal. Je huidige hond gaat dadelijk puberen en dan zou je er nog een pup bij hebben wat ook de nodige aandacht vraagt. Ben je net van het puberen af dan begint de volgende, ik twijfel of dit goed is voor de verhouding onderling.

Ook moet je je afvragen wat je erbij wil een reu of een teef? Twee reuen gaat vaak goed, mits in leeftijd ruim uit elkaar of gecastreerd. Reu en teef geeft zelden problemen. Twee teven zou ik niet aan beginnen, zelfs moeder en dochter kunnen de nodige problemen geven.

Zowiezo zou ik alles laten helpen. Hetzelfde als bij paarden, als ze het niet nodig hebben weg ermee. Geeft alleen maar gezeur met hormonen.

**Geplaatst**: 26-05-15 16:08

Geplaatst: 26-05-15 16:08

Ik vind het bij honden wel een ander verhaal als bij paarden om alles eraf te halen.
Waarom zou je zomaar alles eraf halen als het niet nodig is?
Dat doe je bij mensen ook niet als ze een keer chagrijnig of iets dergelijks zijn.
Om medische redenen castreren/steriliseren snap ik, maar zomaar omdat het makkelijker uitkomt omdat ze dan vaak "makkelijker" zijn vind ik een beetje onzin.
Als je een hond hebt die echt heeeel moeilijk is, oke prima.
Als je een teef en een reu samen neemt, snap ik dat je 1 van hun steriliseert/castreert, maar verder onnodig.

**Geplaatst**: 26-05-15 16:23

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 16:23

Toen ik hier kwam wonen (bij mijn man) had hij een BC en shetland sheepdog.
BC was al een oudje (toen 12 jaar) en was de waakhond. Mijn man wilde wel terug een waakhond dus toen besloten er een pup bij te nemen. Dit is een Chow Chow geworden. Ging heel goed samen.

De BC is uiteindelijk op 16 jarige leeftijd ingeslapen en hier had mijn man het erg moeilijk mee (hij heeft de hond geboren zien worden) dus het duurde niet lang of er kwam een nieuwe pup dit keer viel de keuze op een Amerikaanse Akita. Ook dit ging erg goed.

Op een dag kregen we een folder van een asiel in de buurt en besloten toen om te gaan kijken en er 1 te adopteren. Dit is een Stafford geworden. Eigenlijk op de gok direct mee genomen en dit klikte erg goed met al onze honden.

De Chow en Akita zijn gecastreerde reuen en de shetlandcollie en stafford zijn teven. Een gevecht heeft hier tussen de honden nog nooit plaats gevonden.

**Geplaatst**: 26-05-15 16:47

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 16:47

Alles eraf? Inderdaad, niet uit gemakzucht maar voor de hond zelf.

Bij teven heb je het risico op melklijsttumoren en baarmoederontsteking als alles blijft zitten.

Reuen zijn gewoon een stuk ongecompliceerder als je ze castreert. Denk aan loopse teef in de buurt, andere loslopende reuen in het bos...geen eigenbelang maar gemoedsrust voor de reu.

Daarbij heb je veel minder spanningen als je meerdere honden hebt zoals ik.

**Geplaatst**: 26-05-15 18:14

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 18:14

Gelijk 4 honden nemen is echt wat overdreven hoor.

Daar moet je ook maar tijd, ruimte en geld voor hebben.

Ik heb Boem tot zijn vierde jaar alleen gehad. En toen ik een huisje met ruime tuin kreeg begon het te kriebelen. Een klein En bang teefje van anderhalf uit de opvang gehaald en wat geweldig! Beide partijen zijn zo vooruit gegaan door elkaar. Kortom, een tweede hond kan ik je aanbevelen. Vaak mag je bij een asiel ook kennismaken met je hondje erbij zodat je ziet of het klikt. Veel succes!

**Geplaatst**: 26-05-15 18:22

Geplaatst: 26-05-15 18:22

Om de reden die jij beschrijft hebben wij er inderdaad 3, al er dan 1 overlijdt hebben ze elkaar nog en kun je in alle rust verder kijken.

Persoonlijk wil ik liever geen twee pups tegelijkertijd, zoals je zelf al zegt vanwege de 1 op 1 training en zodat je na de puberteit kunt inschatten hoe het karakter zich verhoudt met andere honden. Ik raad ook iedereen aan om te wachten tot een hond 1,5 is voor ze een 2e nemen.

Maar jij zit nu al met één hondje alleen dat gewend is aan samen zijn, voor míj zou dat betekenen dat ik een volwassen hond er bij zou willen.
Maat/ras maakt volgens mij niet veel uit, maar ik vind het wel belangrijk dat de karakters bij elkaar passen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-15 18:55

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-15 18:55

Bedankt voor jullie reacties.

Misschien ben ik niet geheel duidelijk geweest of hebben sommigen niet goed gelezen, maar wij hebben altijd 2 honden gehad.

Bij ons thuis was dat va mijn 13e een hond van mn moeder en eentje echt van mij. Toen haar hondje overleed kwam daar later weer een hondje bij en zo gaat dat door.

We hadden uiteraard verwacht dat ons kleine hondje achter zou blijven. Die was 10 en de BC 15. Dat is dus door een naar ongeval anders gelopen.
De BC was nog best goed, maar kakte wat in. We wisten dat we niet zonder hond wilden, dus hebben dit pupje gekocht. Het ging vanaf de eerste minuut heel goed samen. De BC heeft ook eigenlijk nooit naar gedaan als oude hond en vond alles goed en gezellig. Zo blijkt wel dat zij ook haar kleine maatje erg miste. Meer dan je kon verwachten zelfs.

Natuurlijk weet je met een 15jr dat die weg gaat vallen. Helaas was dat al na 7 weken. Mn moeders hondje hebben we extra opgezocht en daar speelt ze heel veel mee. Dat vindt ze echt geweldig. Dat is een gecastreerd reutje.

Wij hadden dus altijd 2 teefjes en nooit problemen gehad. Ze waren niet geholpen. Het reutje van mn moeder kwam er als laatste bij en omdat ze elkaar vaak zien en hij het jongste was, is hij toen meteen geholpen.

Onze pup heeft een pittig karakter, maar ze doet het wel echt heel goed. Aan de ene kant is ze heel erg op ons gericht en ze is heel pienter.
Zodra ze met een andere hond kan spelen, gaat ze behoorlijk flink spelen. Als ze andere honden ziet is ze 9 vand e 10x ook helemaal door het dolle. Waar je wel weer verschil ziet. Als het niet kan, is ze wel voorzichtig.

Het zit tussen mijn oren dat ik me snel schuldig voel of bang ben dat ik tekort doe. Waar dat onzin is, want als zij zich zo een week vermaakt met het hondje van mn moeder is dat prima. De eerste dag heb ik haar amper gezien en daarna kwam ze weer meer ons opzoeken.
Toen hij weg was, was ze duidelijk wel moe, maar ook even minder geinteresseerd in spel. Dat was 1 of 2 dagen en daarna weer goed.
Nu is hij hier 1 nachtje geweest en was ze de dag erna weer helemaal oke ermee.

Omdat we dus altijd honden samen hebben gehad gaat het aan de ene kant tegen mn gevoel in om haar alleen te houden. Aan de andere kant bouw je een hele goede band op en kan ze overal mee naartoe. Ze is klein en luisterd best heel goed. Daarbij wint ze iedereen om dr pootjes.

We zouden nooit een hond alleen nemen voor haar. Wij houden altijd van elk beest evenveel. Of we met 1, 2 of 3 lopen maakt echt niet uit. Als mn moeders hondje hier was bij de andere 2 vond ik 3 wel veel, maar dat is ook gewenning.
Toen mn BC wegviel laatst hadden we alleen nog 1 pup en leek het huis erg leeg. Dat is ook wennen.

Aan de ene kant sta ik open voor een herplaatser, maar als een herplaatser niet stabiel is, vind ik dat bij een pup niet heel fijn. Ik wil ook niet dat zij zich achtergesteld voelt of opzij gezet wordt door een andere hond. Nu heeft ze een luxe leventje.
Aan de andere kant, zou ze helemaal gek zijn op een maatje die haar goed past, want ze is dol op spelen.

Mn moeders hondje was de jongste en kon bij onze teefjes alles maken. Nu komt ons pupje haar speeltjes bij hem brengen om te spelen, amar hij kan niet delen. Nu geeft onze pup niet snel op en ze is duidelijk sterker, dus daarin is ze pittig. Maar ze blijven heel oke samen.
Ze brengt naar ons ook dr speeltjes. Apporteren deed ze bijna vanzelf. Ze heeft vandaag weer een nieuw speeltje gehad en die bracht ze meteen naar mn man toen hij thuis kwam.

Wij hadden dus een BC en een klein hondje samen. Ze speelden wel, maar de kleine nam al even afstand. Ook waren ze heel verschillend in karakter en speelden totaal anders. De kleine hond was later gekomen en heel stabiel. De BC wilde alleen ons pleasen en was wel wat jaloers zonder ooit lelijk te worden.

Ik vind aan de ene kant een gelijke maat voor haar heel leuk. Maar voor mezelf zou ik weer een iets grotere hond erbij willen als je het echt aan mij vraagt.

Met deze pup wil ik straks ook weer hardlopen en mee naar buiten nemen. Dat vind ik dan met 2 honden iets moeilijker. Het kan wel, maar 1 is daarin heel makkelijk.

Ik laat me ook niet gek maken wat anderen zeggen. Maar als je altijd voor 2 hebt gekozen en nu onverwacht nog 1 hondje hebt, komt het wel aan en je hebt gewoon je eigen twijfels. Het is gewoon anders en het had altijd zijn voor-en nadelen, net als nu met eentje.

Een beetje rond kijkend valt het me ook tegen wat honden allemaal mankeren en hoe makkelijk mensen honden weer weg doen. Er staan zelfs honden van 7!! weken die alweer weg moeten, want pup was te snel aangeschaft. Veel honden die niet met anderen samen kunnen. Of niet zindelijk lijken te worden, moeilijk alleen kunnen zijn etc.
Of het is echt niet ons type hond. Dat klinkt rot, maar ik denk dat je daar wel je besluit in moet nemen dat je niet gaat voor een zielig verhaal.

We kunnen wachten tot we bij toeval een herplaatser tegenkomen die echt een ander plekje nodig heeft. Mijn enige angst is dat zo een hond hier de boel wil overnemen van de pup en haar iets zou doen als we er niet bij zijn. Dat is nooit in het begin als je er 100% bij bent, maar later als je het niet verwacht, ben ik bang.

Ik was ergens met veel honden en ze kiest niet per se een hond van haar eigen maat. Op hondenschool juist een DH. Bij een evenment was ze heel blij met een Golden Retriever pup. Maar ook een aussie pup viel goed in de smaak. Oudere honden deden niet zo mee. Maar kleine honden ook niet altijd. Zij is wat stoer. Zo waren er op de hondenschool 2 kleine honden en daar had ze niks mee. Daar moest ze mee spelen en de grotere weer apart. Maar zij wilde met de DH pup.

Ik denk dat 2 echt moet matchen. Woon je op een erf ofzo en kun je 4 honden houden kunnen ze misschien meer hun eigen vriendje en ruimte kiezen.
We hebben wel een lekkere tuin waar ze nu dagelijks in kan rennen en praktisch de deur naartoe altijd open staat.

**Geplaatst**: 26-05-15 19:09

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 19:09

Ik denk dat een hond zolang hij buiten zijn sociale contacten heeft prima alleen in huis kan wonen. Mits genoeg aandacht, beweging etc.

Die van mij 10,5. Ze kwam bij mij als tweedehandsje toen ze 2,5 was. De eerste 2,5 jaar heeft ze altijd met andere honden geleefd, bij mij niet meer. Ze is tot op heden in haar uppie en dat gaat prima. Ik merk niet dat ze het mist. Ze heeft buiten haar vriendjes (en vijanden) en binnen slaapt ze

**Geplaatst**: 26-05-15 19:14

Geplaatst: 26-05-15 19:14

Vergeet niet dat de pups waar ze mee speelde noem dh, golden retriever etc nog pups waren, dus nog niet zo groot dan als ze volwassen zijn.

Als je weer een grotere hond wil, zou een middelmaatje dan niet passen? in plaats van echt een grote hond.
Het is groter dan de hond die je nu hebt, en iets kleiner dan een dh bijvoorbeeld.

Als je er nu 1 wilt bijzetten zou ik wel een volwassen exemplaar nemen.
Er zijn genoeg mensen die nog een pup nemen waarbij het hartstikke makkelijk gaat, maar aangezien jij aangeeft dat ze best pittig is, heb je dan misschien je handen vol aan 2 pups/pubers.

Wat voor hondenrassen spreken je trouwens aan? Of wil je weer een kruising, of gewoon een hond uit het asiel?
En waar neig je meer naar, een pup of herplaatser?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-15 19:34

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-15 19:34

Ik denk ook dat ze zich prima alleen zou redden. Ze krijgt veel aandacht en kan lekker spelen. Buiten qua vreemde honden valt het tegen hoeveel leuke, sociale honden we tegenkomen.

Uiteraard begrijp ik dat de honden pups waren. Maar mijn BC was dus 15 en die speelden de eerste weken ook nog netjes samen.

Pittig karakter bedoel ik niks slechts mee. Het is alleen een klein hondje en veel mensen trekken hun hond weg, omdat ze klein is. Maar dat hoeft bij haar echt niet. Ze is pittig in de zin van niet snel bang, geeft niet snel op etc.

Zoals je kunt lezen zijn we wel ervaren hondenbezitters en gaat de opvoeding hier altijd prima. Ook nooit onderlinge problemen gehad met honden. Alleen nu is de situatie gewoon anders gelopen en twijfel ik.

Ik gun een herplaatser ook een fijne plek als hij bij ons past. Maar er is vaak toch al iets aan te merken en dan vind ik het minder verstandig. Stel dat iemand echt zijn hond uit echte nood weg moet doen, vind ik dat anders.
Nu lees ik vaak tussen de regels door; wij hebben niet genoeg tijd gestoken in het zindelijk maken, dat is lastig, dus ze moet weg.
Of; we vinden het allemaal maar druk, dus we zijn allemaal heel allergisch geworden.

Soms is het waar, maar ik denk heel vaak niet. Ik stop veel tijd in mn dieren en moet er eentje weg gaat die op een eerlijke manier weg. ( niet dat we ooit een hond hebben weg gedaan, maar oed.......)

Laatst speelde ze hier buiten wel even met een maatje schapendoes. Die hond is normaal niet heel sociaal, maar ze begon heel voorzichtig en ging steeds een stapje verder.
En ze heeft ook kennisgemaakt met 2 volwassen Dh van een vriendin. Dat was eerst spannend, maar daarna heel leuk. Het verschilt erg per hond.
We waren dus op een evenment en dan merk je duidelijk dat ze op elke hond anders af gaat zo jong als ze is weet ze dat prima.

Voor haar zou ik er een gelijk maatje bij zoeken en niet te oud. Voor ons zelf een maatje groter. DH etc zoeken we niet. Ik vind persoonlijk ons huis daar te klein voor. ( waar anderen er 2,3 of 4 hebben in gelijke huizen hoor )

Het is ook niet dat we het niet kunnen of ervaring missen om honden op te voeden en te matchen. Wij en dan vooral ik, denken heel goed na over alles en maken hele bewuste keuzes. Helaas wegen bij mij de voor-en nadelen altijd gelijk tegen elkaar af.

En ze heeft dus af en toe mn moeders reutje van 6 waarmee ze heel leuk speelt. Alleen dan besef ik wel hoe leuk ze dat vindt. Dan kijkt ze even minder naar ons en dat is prima. Ze blijft wel ons in de gaten houden en langskomen. Maar ze heeft dan zoveel lol. En daarna is ze moe.

Ze is verder echt super lief. Heel stabiel en sterk karakter. Niet snel onder de indruk en leert heel snel.

Het is ook niet dat we nu beslissen. Het komt vast wel op ons pad of niet. Vraag me alleen af wat andere mensen hier zoal doen. Meesten mensen om ons heen, nemen een pup bij een volwassen hond en dan later weer zo. Of idd 2 honden en dan puo erbij als de oudste eht oud wordt. Wanneer nr 1 wegvalt, zijn nr 2 en 3 nog samen. Maar ook daar hoor ik dat die dan nr 1 net zo erg kunnen missen, ook al hebben ze elkaar.

Voor ons is alles anders gelopen toen ons kleine hondje is omgekomen en werd de natuurlijke volgorde door de war geschopt. Dan hadden we misschien ook dit pupje gehad, maar zij was dan bij een klein 10jr teefje gekomen en dat geeft al een andere verhouding. Maar hele goede kans dat we dit pupje niet hadden, omdat we in een andere tijd hadden gezocht dan en misschien wel iets groter weer hadden gekozen. Maar ook dan was het al het huis van ons kleine oudere teefje geweest.

**Geplaatst**: 26-05-15 19:52

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 26-05-15 19:52

Ach er zitten zulke schatten in het asiel... wat het verhaal is maakt dan toch eigenlijk niets uit?

Deze is bijvoorbeeld gevonden, dat begrijp je toch niet?? http://ikzoekbaas.dierenbescherming.nl/asiel-dieren/hond/90120/hofvanede-ede

**Geplaatst**: 26-05-15 20:59

Geplaatst: 26-05-15 20:59

TS ik voelde mij net als jij. Ergens vond ik het heerlijk 1 hond. Makkelijk mee te nemen, lekker 1 op 1 aandacht. Maar ook hij ging direct spelen als hij andere honden zag, werd ook helemaal dol. Het zijn toch roedeldieren. Daardoor voelde ik mij ook schuldig dat hij thuis geen hondenvriendje had. Zeker als hij alleen thuis moest blijven of als ik het een keertje druk had.

Uiteindelijk heb ik er dan ook voor gekozen om een tweede hondje erbij te nemen. Hetzelfde ras, een (oudere) pup en een teefje. Het gaat super. Ze spelen er op los en slapen samen. Zo fijn om te zien

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-15 22:52

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-15 22:52

Sallandval, ik zal de link bekijken. Heb wel 1 en ander gelezen en bekeken. Het maakt misschien niet uit waarom mensen hun hond wegdoen, als ze maar eerlijk zijn. Wij zijn geen mensen die een hond nemen en hem dan weer wegdoen omdat er iets mee is.

Je leest toch regelmatig dat een hond niet bij andere honden kan of honden die andere problemen hebben. Dat zou op zich voor ons geen probleem zijn, maar wel in combinatie met een pupje. Ik schrik wel van sommige verhalen.

Jennyxx, hoe oud was je hondje toen? Samen is wel heel leuk. Ik vond het super dat mn oude BC zo goed en lief was met de pup. Ze lagen heerlijk samen, speelden nog leuk etc. Nu ze alleen is verwennen we haar echt veel teveel

Daar heeft ze geen last van en ik vind het ergens ook wel heel leuk. Maar als ik haar dan met het reutje van mn moeder zie spelen, denk ik ook dat is toch anders...

**Geplaatst**: 27-05-15 08:04

Geplaatst: 27-05-15 08:04

Het voordeel van het asiel of een stichting is dat je een hond vaak op proef kan nemen, of dat je van te voren even samen kan wandelen etc om te kijken hoe ze met elkaar zijn.
Op marktplaats weet je dat niet, ze kunnen wel mooi zeggen dat een hond met andere honden kan of iets dergelijks, maar of het echt zo is, is nog maar de vraag helaas.
Op marktplaats kan je ook vaak een hond op "proef" nemen, maar als het niet klikt willen de baasjes de hond toch niet terug, of ze zijn uit beeld.

Soms zijn 2 pups samen hartstikke leuk, maar dat ligt eraan.
Je kan ook een iets oudere hond nemen, denk aan 3 of 4 jaar.
Of je wacht tot je hondje wat ouder is, en neemt dan een pup of herplaatspup.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-15 11:04

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-15 11:04

Ja, er zijn vele mogelijkheden als we er een hondje bij willen weer. Ik denk dat zij elke sociale hond wel leuk vindt.

Voor we de BC kochten hebben we verschillende asiels bezocht. Onze zoon was toen 3 en de honden hadden vaak teveel problemen.

Toen we nog 2 honden hadden is er weleens een hondje op ons pad gekomen, maar niet gedaan omdat ik zelf 3 in huis best veel vind.
Nu is onze zoon 18, maar met een pup ga ik ook geen risico's nemen. Ik zou haar ook niet meteen alleen laten met een volwassen herplaatser.

Natuurlijk is het voor haar heel leuk, maar wij moeten zelf ook een klik hebben met een hond. Ik vind dat heel moeilijk om te zeggen eigenlijk. Ik heb voorkeur voor honden, maar vind dat eigenlijk heel oneerlijk.

Natuurlijk zoeken er veel volwassen honden een goed adres en je wordt doodgegooid met hondjes uit het buitenland overal. Maar pups net zo. Mensen denken dat die makkelijker een huisje vinden, maar ze vinden niet allemaal heel makkelijk een huisje en zijn dan net zo goed zoekende.

Toen we dit hondje gingen halen waren ze nog met zn 2en en was het andere pupje net opgehaald. Ze was stapelgek op haar broertje en ik denk dat als ze samen hadden gezeten, we ze ook beiden hadden meegenomen. 2 pups tegelijk is best te doen.

Nu is ze dus bijna 6 mnd en ik wil niet dat ze te snel volwassen moet worden als er een hondje van zeg 10 weken bij komt nu. Geen idee of ze de ''oudere'' rol dan al aan zou nemen? Ik denk dat ze het spelen het allerbelangrijkste vindt.

Met pittig bedoel ik ook dat we moeten nadenken over wat voor type hond. Ze is echt leuk, lief en stoer. Maar ze geeft gewoon niet snel op. Mn moeders hondje kan minder goed samen spelen met een speeltje en wil haar corrigeren. Zij trekt zich daar weinig van aan en ziet het als spel. Als ze iets heeft waar je met zn 2en aan kan trekken, trekt ze hem over het grasveld. Ze zijn ongeveer even zwaar, maar ze is een stuk sterker en staat heel sterk in dr schoenen. Ze is niet bang. Naar andere honden toe wisselend en voorzichtig of enthousiast.

Een andere hond moet samen spelen dan ook echt leuk vinden zonder dat dit ruzie wordt. Ze leert ontzettend goed en snel.

**Geplaatst**: 27-05-15 20:47

Geplaatst: 27-05-15 20:47

Ik heb een herplaatser (boxer) bij een pup(labrador x rottweiler) gezet. Toen mijn pup 7 maanden was ging mijn oude hond zeer onverwachts dood. Mijn pup en oude hond waren al veel gescheiden van elkaar opgevoed (pup ging altijd mee naar het werk en de oude hond alleen als mijn ouders hem niet konden verzorgen). Mijn pup had dan ook totaal geen moeite met het feit dat de andere hond er niet meer was. Ook 's nachts was hij namelijk gewoon om met regelmaat alleen te slapen. Dit expres zo gedaan (en doe ik nu jaren later nog steeds).

Toen werkte ik nog in een asiel (is nu gesloten) en op een gegeven moment kwam daar een zwaar ondervoedde boxer aan. Deze is nog geen kwartier in de opvang geweest of zat al bij mij achterin mijn auto naar huis toe.

Mijn pup was namelijk een vrij onzekere hond. Tegen de tijd dat de herplaatser (3.5 jaar) erbij kwam was hij 11 maanden. Ik had geen keuze tussen pup of volwassen hond erbij zetten door zijn terughoudend/angstig karakter. De boxer was ondanks zijn ondervoedde toestand zeer stabiel en vrolijk al gelijk toen hij bij ons in de opvang binnen kwam. Hij werd gebracht door mensen die hem niet kenden en had 2 dagen in een noodopvang gezeten voordat hij het asiel binnen kwam. Door alles wat hij dus in korte tijd mee gemaakt had en het feit dat hij er nog zo relaxt onder was heb ik besloten hem gelijk mee te nemen. De klik was er namelijk ook!

Nooit een seconde spijt van gehad. Hij is werkelijk ontzettend makkelijk van karakter.

Inmiddels is de pup bijna 7 en de herplaatser 9 jaar en komt er binnenkort misschien een herplaatser (husky) bij van 1 jaar jong

. Dan 3 grote honden maar ik voorzie daar geen problemen mee en heb er zeker de ruimte en de tijd voor (ze mogen mee naar het werk

)

Ik heb 1x een pup gehad dus (wel ook uit een asiel) en verder enkel herplaatsers (altijd uit NL asielen en NL honden of uit Belgie maar geen Spanjaard o.i.d.). Elke herplaatser was eigenlijk door mishandeling in het asiel terecht gekomen. Enigste wat ik bij allen moest doen was opbouwen wat de vorige eigenaar met harde hand afgebroken had. Gewoon dus veel liefde, veiligheid en rust geven. Allen zijn zeer betrouwbare gemakkelijke honden geweest (of is het nog). Misschien gewoon geluk maar uiteindelijk heb ik mijn handen aan de 3 herplaatsers samen niet zo vol gehad als aan de hond die ik vanaf pup af aan heb. Hij is ook geweldig, leuk, lief en super betrouwbaar maar heeft wel een hele strakke begeleiding nodig. Dan merk je echt dat hij niets anders kent dat een goed en leuk leven. Voor hem is dat normaal en niet iets wat je moet waarderen

**Geplaatst**: 27-05-15 20:49

Re: 1,2,3 honden??

Geplaatst: 27-05-15 20:49

Ik zou niet snel voor een buitenlandse herplaatser gaan. Maar dat is omdat ik het gemiddelde karakter niet kan waarderen van deze honden (veel te eigengereid en zelfstandig karakter)

**Geplaatst**: 27-05-15 20:56

Geplaatst: 27-05-15 20:56

Vroeger hebben we altijd 3 bearded collies gehad. Toen er nog maar 1 over was hebben mijn ouders een maltheser gekocht omdat ze graag 1 klein hondje wilde. Een half jaar later is de laatste bearded collie overleden.
een half jaar later kwam mijn vader op fb een kleindochter van een van onze oude honden tegen en die zijn ze toen meteen op gaan halen. Nu willen ze echter wel terug naar 1 hond.

Zelf heb ik afgelopen jaar een dwergpoedel gekocht en deze gaat sinds week 1 tijdens werkdagen naar mijn ouders. Zo hoef ik geen 2e hond te kopen en kan mijn hond met hun bearded collie spelen. Die 2 zijn hlemaal gek op elkaar.
Later is het de bedoeling dat mijn ouders 1 hond hebben en ik 1 en dat ik de mijne elke dag daarheen blijf brengen zodat ze toch samen kunnen spelen

Nomineer dit bericht ×