
Een maand geleden kwam een vriendin naar me toe met: "HELP een kennis van een kennis heeft een al wat oudere poes, maar ze moet naar een hospice (bejaardentehuis voor ernstig zieke mensen) en ze mag haar kat niet meenemen, heb jij geen interesse?"
Nu heb ik altijd al een kat gewild, maar dat lukte telkens niet (mocht niet in het huis waar ik woonde of huisgenoten wilden niet, etc.). Nu woon ik in een appartement met een huisgenootje die het wel wilde, dus in principe kon het wel. Ik had al eerder even zitten rondneuzen en gezocht naar hypoallergene katten (omdat mijn vriend allergisch is), maar toch niet doorgezet, omdat ik misschien zou gaan samenwonen met mijn vriend. Het samenwonen is toen afgeblazen (omdat hij een leuk aanbod kreeg in een studentenhuis
) en ik dacht, ach als het al een behoorlijk oud beestje is, kan ik haar misschien nog een fijne oude dag geven. Dus, ik heb die mensen gebeld voor meer informatie en om te vragen of ik misschien even langs kon komen om haar te zien en dan te beslissen. Bleek dat die vrouw twee dagen later al naar het hospice moest.. Dus het was nu of nooit. Asiel of naar mij. Ik heb toen de beslissing genomen haar in huis te nemen, kon het niet over mijn hart verkrijgen haar op zo'n leeftijd naar het asiel te laten gaan. Dus de volgende dag hop, auto geleend, met die vriendin erlangs, en de kat meegenomen van een half huilende eigenaresse, zo naar.. Arme vrouw. Hoorde drie dagen later dat ze was overleden.. Alsof ze had gewacht tot haar vriendinnetje een plekje had.
Toen de poes er net was, was het duidelijk te zien dat ze al wat ouder was. Beetje plukkig, hangbuikje, wel mooi op gewicht en ze sliep veel. Na een week begon ze heel gezellig te doen, knuffelen, mauwen, volgen, heel leuk! En een week later werd het nog beter, super actief, ze loopt te rennen en te spelen door het huis alsof ze haar tweede jeugd heeft ontdekt.. Zo mooi.
Nu mijn dilemma: mijn vriend heeft ECHT last van zijn allergie als hij bij mij is.. Ik had nooit verwacht dat hij er zoveel last van zou hebben. Hij vindt het zelf ook heel vervelend dus hij probeert het voor zich te houden, maar dat resulteert er wel in dat hij echt ontploffingen heeft als hij het niet meer trekt en meer kribbigheid. Daardoor zitten we veel meer te kibbelen dan vroeger, waar we allebei niet echt gelukkig van worden. Mijn vriend is er niet super vaak, maar als hij er is, kunnen we niet meer even ‘chillen’ in de woonkamer, omdat hij zich dan echt ziek gaat voelen. Ze komt overigens niet in mijn slaapkamer, dus dat scheelt een hoop. Meer stofzuigen en dweilen heb ik ook geprobeerd, maar het blijft toch in de lucht. Anti-histamine pilletjes wordt mijn vriend heel suf van..
Nu het lekkerder weer wordt, is het wel minder erg omdat we meer buiten zitten en veel ramen open hebben, maar ik zit toch te overwegen een nieuw baasje voor haar te zoeken. Ik voel me er een verschrikkelijk schuldig over, omdat ik haar heb aangenomen met de gedachte dat ik haar een fijn laatste huisje kon geven. Ik had alleen nooit verwacht dat ze nog zo fit zou zijn! Stom stom.. Heb echt het idee dat ze nu nog wel wat jaren mee kan, toen ik haar situatie hoorde dacht ik echt dat ze misschien nog een halfjaar/jaar zou hebben en het echt haar laatste loodjes zouden zijn.
Toen ik het die vriendin vertelde die me had gevraagd die kat in huis te nemen, is ze heel erg boos op me geworden. Ja ik wist dat mijn vriend allergisch was, dus had ik het dan toch niet moeten doen? Al met al was het dus een iets te impulsieve beslissing geweest denk ik.
Ik heb mezelf wel gezegd haar pas weg te doen als ze bij iemand anders thuis terecht kan en liever niet naar een asiel, zodat ze niet teveel van plaats hoeft te veranderen. Toch vind ik het echt verschrikkelijk om deze beslissing te moeten maken, ik ben echt een dierenvriend..
Mochten jullie iets weten.. Het is echt een prachtig beestje. Schilpadpoesje met pit!
(helaas genoeg die het onderschatten....)
ik snap helemaal dat je het op deze manier hebt gedaan, ik zou dat ook doen maar ik zou inderdaad toch wel een ander huisje gaan zoeken want dit is ook geen doen voor je vriend. 
die vrouw was blij dat haar kat een nieuw huisje had en die kat zit beter bij jou dan in een asiel, waar het ook de bedoeling zou geweest zijn dat ze een nieuw huisje kreeg.