Het gaat hier om een 6 jarige jack russel teefje, Moos.
6 jaar geleden is onze oude boerenfox overleden. We besloten toen om er een nieuw hondje bij te nemen, ze zou samen met onze berner op de boerderij gaan leven. Een belangrijke raak, onze spullen beschermen en vooral... Mijn jongere broertje (toen 7) en mij (13)
Het moest een hondje zijn die zich makkelijk kon verweeren tussen alle buurthonden en altijd weer terug zou komen. Maar ook een hond die eeuwig trouw zou blijven aan zijn baas en verdomd eerlijk was. Nou, die hadden we gevonden.
Via onze dierenarts hebben we toen een betrouwbare fokker gevonden. We moesten er helemaal voor naar de andere kant van het land, maar toen we daar waren, was dat het waard. De fokker liet de puppy's los en na 2 x tellen miste hij er toch nog 1. Helemaal achteraan kwam de aller aller aller kleinste puppy die ik ooit had gezien en we waren allemaal verliefd.
We namen haar toen direct mee en eenmaal thuis ging alles gelukkig erg goed. Ze kon goed met onze berner en ze leerde van haar het vak. Muizen vangen, katten verjagen, s'nachts aanslaan bij onrust, bij mijn paarden slapen en vooral hondstrouw en super waaks zijn. Vals was ze nooit, mensen vond ze vreselijk leuk. Maar van vreemde honden moest ze niets hebben.
Zij heeft 5 jaar lang op de boerderij geleefd. Vorig jaar zijn wij verhuisd naar een rijtjes huis en natuurlijk gingen onze beide honden mee. Het was even afwachten hoe het ging, want onze berner is 8 en die had nooit in huis geleefd. Maar Moos, die was meestal de hele winter binnen. Ze houd er van om lekker voor de verwarming te slapen, of beter nog... op schoot!
Het is een ware prinses.
Moos vond het werkelijk fantastisch in ons nieuwe huis. Onze berner had wat langer nodig om te wennen, maar doet het ook harstikke goed ondertussen.
Maar nu waar het om draait... Het is een monster.
Echt, ik heb nog nooit zo'n vreselijke zeikrat meegemaakt. Zodra ze buiten is, transformeert ze in een vleesetende dinosaurus van 20 cm hoog.
Ze trekt als een idioot, elke vogel moet ze achterna gaan, kinderen met de bal aan het spelen? 'Doei! Ik doe mee!' Elk geurtje moet opgespoord worden, tot heeeeeeelemaal achter in de heg waar die riem niet meer kan komen. Riem ja. Want zonder riem durven wij onze buren niet aan te doen. We hebben het wel eens geprobeerd, haar met andere honden te laten snuffelen maar ze vreet ze met huid en haar op. Ze voelt zich echt een rottweiler die haar baas moet beschermen voor de dood.
Negeren en juist straffen hebben we geprobeerd. Niks helpt en als het wel helpt, is ze dat de volgende dag 'vergeten' en zo kun je week na week na week alles blijven herhalen terwijl ze zo, vreselijk slim is!
Mijn grote wens is om met haar een ritje met de auto te maken, naar stal te gaan en haar los te kunnen laten. En als ik naar huis ga, dat ik haar dan roep en ze naar me toe komt en we weer een ritje terug gaan maken.
We gaan een keer in de week met het hele gezin naar het bos. Dat is de enige keer dat ze los kan, dan looptze altijd mijlen ver voor je uit, maar zolang wij geen andere honden zien is dat prima.
Als je haar dan roept, blijft door lopen. Pas na 2 x roepen en een dringende stem blijft ze stilstaan en kijkt ze eigenwijs achterom tot dat we bij haar zijn en haar kunnen aanlijnen.
Ik vind het vreselijk dat ik continu met een idiote hond aan de riem loop, die als een monster begint te blaffen en grommen en écht bijt als ze een andere hond/kat/vogel tegen komt.
De berner is de goedheid zelve, loopt me overal achterna en wijkt geen meter van mijn zeide. Twee uiterste zeggen we hier altijd...
Heeft er iemand een idee welke trainings methode bij ons zou kunnen passen? Hoe ga ik deze hond trainen met zoveel 'dingetjes'? Waar moet ik beginnen en wat moet ik nog willen aanleren en wat maar laten voor wat het is en accepteren?
Binnen de poort van ons huis is het een lieverd. Maar wanneer de deur open gaat...

Ik zal vast nog belangrijke details vergeten zijn, maar voor nu druk ik op verzenden.
dat zou wel eens een brug te ver zijn.

Jack russels moet je geestelijk uitdagen zodat ze rustig worden in hun hoofd. Dan kunnen ze ineens toch wel denken
