Inmiddels, ruim twee jaar verder, mag ik wel in mijn handen klappen, want hij heeft klaarblijkelijk de allerlichste vorm van HD die er bestaat. Ook de laatste röntgenfoto in oktober toonde weer aan dat er nog steeds geen verschil is met de eerste. Maar nu. Hoe vaak zeggen mensen wel niet: "met HD zo laten spelen, dat zou ik nooit toelaten" of "een HD-hond moet rustig aan de lijn blijven" of "wil je soms dat hij meer pijn krijgt?". Enzovoorts....
Boem mag van mij spelen. Hij mag gelukkig zijn en lol hebben. Boem is namelijk ook nog eens hyperactief.
Ik hou het altijd goed in de gaten en heb het liefste dat hij met kleinere honden speelt. Ik heb ook liever dat hij wat korter meeggaat maar wel met een goed hondenleven, dan 4 jaar langer zonder plezier en alleen maar aan de lijn.
Dus de vraag is: wat mogen júllie HD-honden? Spelen of niet? Aan de lijn of los? Kortom: hoe staan jullie hier tegenover? Ik ben benieuwd!
Het is een hond, beest moet doen waar hij voor gemaakt is en dat is af en toe ook racen achter de bal aan. Of uit het water apporteren (zwemmen dus 



