Geplaatst Afgelopen vrijdag kwamen mijn zusje en ik terug van de bioscoop, ik zou die avond gezellig bij haar blijven slapen.
Mijn zusje heeft een 3-jarige Main Coon x Ragdoll, ze is gestelleriseerd en haar naam is Simba. Simba is een lieve, slimme en eigenzinnige kat. Kan soms wat feller zijn dan een normale htk-kat zou zijn. Een foto van haar:
Na thuiskomst was ze blij dat we er waren en ik stond lekker met haar te kroelen. Daarna hoorde Simba mijn zusje en rende enthousiast naar haar toe.
Zoals altijd pakt mijn zusje haar op. Hard knorrend krijgt zusje een lik in haar gezicht.
En daarna ging het mis. Simba veranderde volledig en begon mijn zusje aan te vallen. Mijn zusje heeft haar uit haar handen gegooid/laten gaan en Simba begon de aanval in te zetten tegen ons beide.
Nog nooit zoiets meegemaakt. Simba krijsde naar ons, bek stond wagenwijd open en ze was niet van plan om ons heel te houden.
Weglopen lukte niet dan kwam ze achter ons aan, wegjagen maakte het nog erger, plantespuit werkte niet, rustig praten niet en boos worden ook niet. Was echt doodeng!
Uiteindelijk heeft mijn zusje haar in haar nekvel te pakken gekregen. Wat uiteindelijk onze grootste fout werd. Mijn zusje heeft met haar "volle gewicht" die kat proberen tegen te houden en uiteindelijk zat Simba als een piranha vast aan haar armen.
Ze heeft de kat losgekregen en we zijn beide de huiskamer uitgerend en de kat daar opgesloten.
Mijn zusje bloedde als een rund, was echt helemaal in paniek en ik stond te trillen als een rietje.
We waren zo erg in paniek dat ik zelfs 112 had gebeld, de politie had mij doorverwezen naar de dierenambulance (voelde me achteraf zo dom..)
Uiteindelijk de dierenambulance laten komen en ze hebben haar met veel moeite kunnen vangen. Volgens hen hadden we echt een engeltje op onze schouder gehad, want het had veel slechter kunnen aflopen. Zo'n kat als deze hadden ze nog niet eerder meegemaakt en we konden beter uitgaan van het ergste.
Mijn zusje heeft tot laat in de nacht bij de eerste hulp gezeten, ze bloedde als een rund en ze is nog steeds helemaal van slag. En heeft daardoor de afgelopen nachten bij mij geslapen. Haar beste maatje Simba, ze snapt gewoon niet dat de kat die zo gek op haar is erop uit was om haar flink te verwonden.
Simba zit tot op heden bij de dierenarts. Bij het eerste onderzoek konden ze alles doen, maar sinds zaterdag is ze weer net zo agressief als bij ons.
Bloed is nu afgenomen en pijnstilling wordt gegeven. Sinds de pijnstilling eet ze wel weer, maar gedrag blijft hetzelfde. Meegeven aan ons is geen optie op dit moment.
Wij als dierenliefhebbers hebben nog nooit zoiets meegemaakt en we waren echt doodsbang. Heb mij grootgehouden voor mijn zusje, maar heb er gewoon nachtmerries van.
Zelf denken we dat er iets in haar hoofd niet goed gaat en mee terugnemen is in mijn ogen onverantwoord en geen optie meer.
Wie heeft er ooit zoiets meegemaakt? Hoop niemand.. Vind het zo erg allemaal...
