Waarom het nu zo anders is.. geen idee...
Misschien wil ik er nog steeds niet aan, wil ik het niet weten, net alsof ik het heel diep weg kan stoppen alsof het niet is gebeurd.

29 jan 2015 blies jij in mijn armen je laatste adem uit. 12 jaar vol liefde glipte uit mijn vingers, je was zo op. Al bij het spuitje om je enkel te laten slapen blies jij je laatste adem uit. Het was tijd...
Ik kan niet anders zeggen dat ik er zoveel vrede mee heb, dat jij je rust hebt gevonden.
Leven werd lijden en dat verdiende je niet.
So fare you well, my precious love,
I gently let you go,
and pray to all the Gods' there be
that you will always know,
I loved you so,
my little one, that love will never cease,
I gave you warmth, I gave you love,
and now I give you peace.

Afgelopen periode me volledig op de paarden gestort, werk etc, laat thuis, eten douchen en naar bed.
Weinig tijd om er bij stil te staan en geleefd worden.
wat voelt dat fijn, om even niet te voelen, dat gemis en die leegte die jij achter liet.
Maar vandaag voelt het goed, goed om jouw zo verdiende plaatsje hier op bokt te geven.
Met ons gezin hebben we samen een mooi eerbetoon gemaakt, jullie urn.
Elke dag kan ik 2 kaarsjes branden en op een bepaalde manier zijn jullie er zo toch altijd nog bij.

Ik hoop dat jullie over de regenboog zo nog eens naar beneden spieken

Gelukkig zijn jullie weer samen!
Bedankt kanjers,voor alles!

Het is goed zo....