Geplaatst Mara...mijn meissie, mijn wijffie...uit het leven gerukt
Gehaald als jonge kitten bij een boerderij vandaan. Samen met je zusje was je klein en zwak. Vol met wormen en ziek van de niesziekte, maar wat waren we verliefd! We zouden maar 1 katje halen, maar we konden het niet over ons hart verkrijgen om jou daar achter te laten. Zo'n klein, rood mormeltje. Praatjes voor tien had je altijd al!
Je werd ouder, je werd moeder, en verhuisde met mij mee, waarna jij een binnenkatje werd. Terug verhuizende naar Haulerwijk toe, vond ik dat jij recht had op je vrijheid buiten. En wauw...wat genoot je. Wat heb ik van je kunnen genieten, en wat heb jij weer van de buitenlucht kunnen genieten.
Na je castratie een maandje geleden was je weer helemaal happy, en we waren weer beste dinnetjes. Elke avond weer mee met Minoes en mij naar bed toe, waarna jij trouw bij mij onder de dekens kroop, waar wij dan een hele nacht samen lagen. Lekker knus, veilig, en warm. Vol met liefde kroop jij tegen mij aan, en wat hebben wij weer een heerlijke tijd gehad.
Mara, jij machtig mooi, lief dier. Jij die wij zonder pardon af en toe ''ontzettend lelijk maar oh-zo-lief konden noemen''...Jij, jij die mijn voorbeeld was om tot uit te groeien. Een zacht karakter, een hart van goud, een geweldige moeder.
Je laat een gezin vol verdrietige baasjes achter, 3 kinderen en je zusje. Meiske, waak alsjeblieft over Kira, maar ook nog altijd over ons. Ik kan je nog niet zomaar missen. Uit het oog, maar niet uit het hart.
Nogmaals bedankt voor je mooie momenten. De liefde die je deelde met de honden, en de lol die je met ons kon delen bij je maffe streken als je een prooi had gevangen
Vaarwel mijn mooie rooie, vaarwel mijn knuffelbeertje. Vaarwel Mara
