Geplaatst: 08-01-15 15:19 Het verhaal:
Wij hebben een hond van bijna 1 jaar, gekregen toen ze 4 maanden oud was. Ze komt uit Portugal en is opgegroeid bij een stichting die haar moeder inclusief pups van straat had gehaald. Er is dus niks bekend over haar achtergrond. Het is een mixje van rassen, maar jachthond zit er overduidelijk in.
We hebben ook nog een Kelpie (reu) van 3,5 jaar oud. Die twee zijn dol op elkaar, hebben dezelfde energie en kunnen heerlijk rennen en ravotten. Pim, de Kelpie, luistert erg goed en is erg baasgericht, daar is hij het type hond natuurlijk ook voor. Saar is ongeveer het andere uiterste.
Superlief en altijd in voor aandacht en leuke dingen totdat ze iets ruikt/ziet/hoort wat interessanter is en haar instinct direct aanspreekt. Vanaf het begin was al duidelijk dat ze erg gefixeerd is op alles wat klein is en beweegt, zo vertrouw ik haar absoluut niet met mijn ratten en andere kleine dieren. De eerste maanden ging het met loslopen in het bos nog wel goed, maar inmiddels is dat eigenlijk geen optie meer.
In september heeft ze een jonge haas opgejaagd en gebeten (het beestje wist uiteindelijk te ontkomen, maar het scheelde weinig) en sindsdien is ze alleen nog maar bezig met jagen.
Ik train en wandel veel met de honden, alle 'standaard' gehoorzaamheid oefeningen beheerst ze. Als ze losloopt let ik steeds goed op en ik ben ook altijd veel bezig met terugroepen, haar uit haar focus halen door te spelen/te belonen en op risicostukjes gaat ze aan de lijn. Dat ging een hele tijd prima, maar inmiddels jaagt ze niet alleen meer maar speurt ze ook. Overal zijn natuurlijk geuren, dus ze is een en al focus waar ik haar niet uit krijg. Ze loopt dan ver weg, steekt gerust drukke wegen over en ik sta soms een half uur te wachten. Het gevolg is nu dat ze alleen nog in omheind gebied losloopt (zo/n 3 keer per week) en verder met de wandelingen een een lange flexlijn loopt. Ik durf en wil haar niet meer loslaten. Ik wil niet op mijn geweten hebben dat ze een dier vangt, maar ook wil ik niet dat ze zelf platgereden wordt.
Maar goed, ik ben zelf heel erg van dieren laten doen wat ze van nature in zich hebben en tegemoetkomen aan hun behoeftes... Met Pim doe ik bijvoorbeeld veel aan drijven en andere actieve sporten omdat zijn soort dat nodig heeft. Denkspelletjes doen we ook veel met beide honden. Alleen dat jagen en speuren (en lekkere stukken rennen), hoe ga ik dat mogelijk maken voor Saar zonder dat er daadwerkelijk een dier voor vermoord wordt en zij zelf in gevaar is? Ik heb geinformeerd naar jachttraining, daar zijn alleen rashonden (jachttypes) welkom dus die viel helaas af.
En ik moet er sowieso bij zeggen dat ik zelf niet train op de 'klassieke' manier en veel trainingen en hondenscholen dus al niet aansluiten bij mijn manier van werken. Ik kan en wil overigens wel een stuk reizen voor iets geschikts.Zijn er mensen die dit herkennen en tips hebben? Ik weet hoe ik haar bezig kan houden en ze komt niks tekort qua wandeltijd/aandacht/geestelijk bezig zijn. Maar dat echte speuren, waarbij ze het vuur in haar ogen krijgt.... Ik gun het haar gewoon om af en toe even lekker te kunnen doen wat in haar bloed zit...
) Is natuurlijk voor het andere dier en voor zijn eigen veiligheid, maar zo lukt het wel. Hij heeft wel al 2-3x een konijn kunnen vatten ,maar die konijnen waren niet zo gezond denk ik. Het 1ste had sowieso die konijnenziekte (ogen dichtgeplakt) en het andere vatte hij op 1m van mijn been in het donker, dus ik veronderstel dat deze ook niet zo gezond was. In ieder geval helpt het om hem echt moe te maken, maar vooral ook iets vinden die werkt om hem terug te roepen. Ook als hij volledig gefocust is op een konijn zou je iets moeten vinden om je hoorbaar te maken. Ik kan het dus met mijn stem ook al vind ik het alles behalve aangenaam om zo te moeten roepen (gelukkig bijna nooit), maar als hij zo blind wegrent achter wild en je echt niet kunt doordringen zou ik voor een elektrische band gaan. Puur voor zijn eigen veiligheid dus. Ik vind de elektrische band nog altijd diervriendelijker als 100% aan de lijn. Vooral omdat je het hier heel gericht kunt gebruiken voor zijn jachtdrift te kunnen beheersen en dus aansluitend op zijn opvoeding en niet ter vervanging van. Eens hij de band kent heb je hoogswaarschijnlijk genoeg aan het biepje dus zo dierenvrondelijk zijn ze niet als je ze goed en op een eerlijke manier gebruikt. 
) en lekker kan spelen. Met wandelen hebben we haar altijd aan een lange lijn, vanwege de schapen, vogels, hazen en andere zaken die andere geen rust krijgen. We oefenen wel veel met haar bij ons roepen af en toe, de focus op wat anders leggen, en voorkomen dat ze gefixeerd raakt op iets (haas/vogel......). Straks gaan we verder met apporteren, speuren en misschien wat behendigheid of jachttraining. Dat ze nu aan de riem loopt vindt ik geen probleem, want ik weet dat ze met de tijd wel los kan (was bij vorige hond ook zo).