Eind september is onze hond geopereerd aan epuliden in haar bek.
Het waren er enorm veel, eigenlijk bij iedere tand en kies zaten ze wel.
Da heeft er ook enorm veel werk aan gehad om alles weg te krijgen.
Door de da al wel aangegeven dat mede doordat ze slecht uit de narcose kom komen, de operatie niet nog een keer gedaan zou/kon worden. Kans is heel groot dat ze de volgende keer niet meer wakker word.
Nu is ze nog niet eens zo heel oud met 7.5 jaar.
Maar heeft wel al een flinke medische geschiedenis met oa auto-immuunziekte.

Maar in de tussen tijd is ze eigenlijk heel hard oud geworden. Niet alleen qua uiterlijk maar ook in haar doen en laten.
Slaapt veel meer, stijf bij net opstaan en weglopen.

Maar ook heeft ze sindsdien momenten dat ze druppelt uit haar bek. Dit is geen gewoon kwijlen zeg maar, maar gewoon druppeltjes helder vocht.
Eet veel langzamer, maar eet wel altijd alles gelijk op.
Verder eet ze met smaak en zonder haar (harde) kluiven weg.

Verder is ze altijd wel te porren om een potje te gaan gek doen (spelen en ravotten) met ons of met onze andere hond.
Is verder gewoon een doldwaze blije Boxer.

Maar eigenlijk na een maand kon je alweer zien dat de epulide's weer terug gingen groeien. Nog lang niet zo erg als het was hoor!

Maar in hoeverre zijn de klachten van haar terug te wijten aan de epulide's?
Is onze 3e Boxer maar de eerste die er last van heeft.