Geplaatst Ik zou graag een situatie voor willen leggen om wat meer ideeën, meningen en inzichten te verwerven. Mijn vriend en ik weten namelijk nog niet precies wat het beste is.
De situatie: Mijn vriend en zijn ex hadden een poes. Daar heeft mijn vriend toen een kitten bij gekocht, een blauwe rus Luca. Toen Luca bijna een jaar was, is de poes weggegaan.
Hij heeft toen een maand of 4 alleen in huis gezeten, daarna kwam mijn (toen kitten) poes Lyla erbij.
Dit was helemaal leuk en goed, ze speelden samen en lagen soms zelfs bij elkaar in de mand.
Nu is Luca een enorm energieke kat, helemaal niet zo'n binnenkat als mijn vriend "besteld" had.
Wij wonen op 36 m2 en merkten dat hij graag meer bewegingsvrijheid wilde. Dus, eerst een tijdje aan een tuigje naar buiten, aan een soort rails waar hij veilig heen en weer kon rennen zonder zich op te hangen of verwonden.
In september heb ik mijn vriend zover gekregen dat Luca vrij naar buiten mocht. Een lyrische kat die urenlang achter het huis langs galoppeerde ten gevolge.
Wij mogen niet boren, zagen of wat dan ook in ons appartement, dus deden de deur voor hem open om hem buiten of binnen te laten.
Vanaf dat moment begon echter zijn gedrag te veranderen. Als hij binnenkwam was hij mopperig, en ging hij blazend en grommend achter Lyla aan. Hij ging midden in de kamer zitten om op vol geluid jammerlijk te gaan krijsen. Hij wilde 's nachts om 4 uur naar buiten en bleef net zo lang krijsen totdat wij (ik) wakker werden.
Hij kwam binnen om in 1 keer 100 gram brokjes naar binnen te schrokken, mepte daarna Lyla een keer en krijste dan weer dat hij NU naar buiten wilde.
Hij begon klaaglijk te mauwen als we bij zijn achterhand in de buurt kwamen, waardoor we dachten dat hij pijn had en hem naar de dierenarts namen, waar hij vervolgens anderhalve meter een hoog kozijn insprong met de souplesse van een panter.
De dierenarts zei dat het door stress van buiten zou kunnen komen, of een te kleine ruimte, of dat hij niet meer met Lyla op kon schieten waardoor hij zulk gedrag vertoonde, misschien door haar hormonen waar hij op reageerde.
Als wij Lyla echter naar buiten namen aan een tuigje, en Luca ook meeliep, speelden ze samen en renden ze achter elkaar aan.
(voor nóg uitgebreider
zie dit topic [BB] Kat met extreem gedrag, wie herkent dit?)Wij hebben hem op de metacam gehad om uit te sluiten dat het pijn was. Daarna hebben we een feliway stekker aangeschaft, die we begin december erin hebben gestoken.
Wij merkten enigszins wel verschil, hij was wat toleranter naar Lyla en ze konden soms weer samen op dezelfde bank zitten. Het mauwen bleef echter wel, evenals het boze gedrag bij binnenkomst.
Toen zijn we na de kerst een weekje op vakantie geweest. We hebben Luca en Lyla bij een vriendin achtergelaten. Zij woont 4 hoog, op een appartement van 60 m2, waar ze dus niet naar buiten kunnen.
Teruggekomen bleek alles enorm goed te zijn gegaan. Bijzonder goed zelfs!
Ze sliepen samen op dezelfde bank. Speelden samen (!!!) Luca had niet gemauwd binnen, niet gezeurd.
Hij at zijn brokjes weer normaal, over de dag verdeeld en niet meer schrokkend.
We hebben ze weer mee naar huis genomen, dat was afgelopen zondag. Nu houden we Luca binnen om te kijken hoe dit gaat.
Het eerst wat gebeurde is dat hij gelijk weer tegen Lyla begon te grommen en te blazen. Nu, twee dagen later, gaat het eigenlijk best goed.
Wonder boven wonder spelen ze samen, en Luca eet normaal zijn brokjes. Hij is relaxed en 100 keer aanhankelijker dan eerst, we hebben onze oude kat weer terug!
Het enige wat nu heel erg sterk naar voren komt, is dat hij graag naar buiten wil. Hij mauwt zielig en lief bij het raam en bij de deur. Wanneer we hem dan negeren of uit de hal zetten, wordt hij boos omdat hij niet naar buiten mag en reageert hij dat af op Lyla.
Wij weten niet wat nu het beste is. In April verhuizen we naar een groter appartement waar eventueel een kattenluik in kan, zodat hij niet meer naar ons hoeft te komen als hij naar buiten wil.
Maar, voor deze overbruggingsperiode...
Moeten we hem binnen houden en leren dealen met de zielige mauwen die heel duidelijk maken dat hij graag naar buiten wil?
Moeten we hem buiten laten, met de kans dat hij weer humeurig en bijna agressief binnen komt om zn eten op te schrokken en ons wakker te houden?
Iets daartussenin?
We willen graag overeenkomen wat het beste is, en hopelijk kunnen jullie met ons meedenken, ons bevestigen of juist een nieuw inzicht tonen!
Excuus voor het lange verhaal, het is een stuk langer geworden als ik had gedacht
Kijkt ie je ook nog met grote lieve ogen aan?
Wij hebben geen balkon. Een tuigje hebben we geprobeerd maar daar werd hij diep ongelukkig van. 
Maar als op die manier de relatie met de andere poes beter blijft, zou ik het zo doen.
