Geplaatst 6 jaar was ik, toen we naar het asiel gingen om een kitten uit te zoeken.
En daar zat onze prinses, als klein meisje.
Er werd ons verteld dat ze met haar broertjes en zusjes in een doos over het hek was gegooid.
Ze was net bij ons en toen kreeg ze al meteen de niesziekte, waaraan ze bijna was overleden.
Haar eerste krolsheid, daarna laten steriliseren, zelfs dat was bijna misgegaan.
Je genoot altijd was het naar buiten gaan.
Altijd wou je achter de vogels aan, maar je kwam pas in actie als de vogel allang weg was gevlogen.
Zo'n goedzak was je!
Toen ik op de middelbare school zat, liep je elke ochtend mee naar de bushalte en als ik weer uit school kwam dan zat je aan de overkant weer op mij te wachten en liep je miauwend mee naar huis.
Elke ochtend als mijn ouders beneden kwamen, negeerde je ze.. Totdat ik beneden kwam!
Hele verhalen miauwen en meteen op schoot komen knuffelen, urenlang.
Met de hond en Loekie naar de dierenarts voor de entingen en ons hondje was zo slecht dat we hem meteen moesten laten gaan, ook daar ben je bij geweest.
Je was zo dapper!
Een andere hond wou je eerst niet accepteren, maar na een tijdje waren jullie toch echt dikke maatjes.
Eenmaal bij de dierenarts zou je een spuitje krijgen,zodat je rustig zou gaan slapen.
Maar ooooh wat heb jij nog gevochten.
Toen ben je langzaam in mijn armen gaan slapen, bij het 2e spuitje was je zo weg.
Je hebt 16 jaar mogen worden.
Je bent nooit een dikke kat geweest, altijd wat te dun maar je was kern gezond.
Binnen een jaar viel je hard af, je woog op het laatst amper 1 kg..
Je lever werkte te snel, op de kattenbak gilde je het uit, at als een schooier maar viel steeds meer af.
Je lichaam begon langzaam al je organen te verteren.
Lieve Loekie, na 16 mooie jaren bij ons te zijn geweest,moesten we je laten gaan. Je bent en blijft altijd onze prinses! Waar je ook bent!
Dit was je vorig jaar;
En dit een uur voordat we je lieten gaan;
