Geplaatst 
Als katje van een paar maanden kwam ze in ons leven. Gered van mijn huisgenoot (onder de vlooien, huisgenoot zorgde niet voor haar en dus was die volledige zorg bij mij in de armen gedrukt) ,ondergebracht bij mijn ouders, en daar is ze van een slungelige kitten tot een prachtig katje uitgebloeid. Kyra was mijn vader zijn prinsesje. Nog nooit heeft hij zo'n band opgebouwd met een kat, en dat maakte alles ook extra speciaal. Kyra was niet Kyra, Kyra was kyrtje piertje. Kyra was een rouwdouwer en een levensgenieter. Kyra was ondeugend, en wilde de wereld ontdekken.
Kyra was bij mijn vorige huis een binnenkatje, maar ze wilde meer. Ze wilde buiten achter de vogels aan rennen. Die kans kreeg ze bij mijn ouders thuis. Daar heeft ze in de wintermaanden eerst binnen gezeten en aan het tuigje de buurt ontdekt. Zo heeft ze ook sneeuw mee mogen maken, en er mee kunnen spelen.
Toen het weer beter werd en de zon zich liet zien, kreeg ik foto's doorgestuurd van mijn ouders. Kyra, los...in de achtertuin, en klaar om meer te ontdekken van onze buurt. Samen met Joey, de kat van mijn broer, speelde ze graag buiten. Als ze binnen kwam lopen werd dat altijd duidelijk, madam liet zich dan even goed horen. Vervolgens sprong ze dan op de bank om op het fleecekleed te melken, en daar in slaap te vallen.
Afgelopen week werd ze ziek. Ze was lustelozer, en liep vreemd. Ze is bij mij op het bureau gaan liggen en gaan slapen op donderdag.
Ze wilde niet meer eten en drinken. We zijn vrijdag naar de DA geweest, die haar een pijnstiller had gegeven en ons zei terug te komen in het weekend als dat nodig was. Vrijdagavond werd ze steeds zieker. Overleg gehad met de dierenarts van de plan van aanpak.
Zaterdag dus gelijk naar de dierenarts toe. Vochttekort, en haar linkernier was vergroot. 180 CC vocht onder de huid gekregen, een op pep middeltje, en een speciaal bakje vlees. Wat waren we blij later die middag. Na lekker uitrusten onder het kleedje tegen de warme kruik aan, begon ze te eten!
Om vervolgens 's avonds weer lekker bij mij naast het bed te gaan slapen
Zondag knapte ze niet op, maar werd ze ook niet veel slechter. Toch maar weer vocht laten spuiten, zodat we de maandag (vandaag dus) een correct bloedonderzoek konden doen. Zaterdag was ze daar nog te uitgedroogd voor.
Vanmorgen zaten we om kwart voor 9 in de praktijk. Ik moest om 10 uur beginnen met werken, dus ik kon nog net mee. Ze leek zo vol leven in de auto. Rond kijken, rechtop zitten, en weer wat van d'r laten horen. Bij de dierenarts werd en een klein beetje bloed afgenomen, en door die spanning was ze gelijk alweer zó moe
Haar temperatuur was te laag, 36,5. Eigenlijk wisten we al waar het antwoord heen zou leiden, maar je wil er niet aan toegeven. Vervolgens kwam na 10 minuutjes wachten de dreun...de uitslag. De ureumwaarde kon niet hoger worden gemeten dan 46, en de creatininewaarde mocht maximaal 200 zijn. In haar geval was het 46/1100. Complete nierfalen. We konden kijken of we haar aan het infuus konden leggen op een warmtemat, maar de kans dat hij ons dan vanmiddag moest bellen over dat ze alsnog was overleden was érg groot. We wilden haar lijdensweg niet verlengen, want oh wat heeft ze gestreden. Dapper ding! We hebben haar een spuitje gegeven, en nu zit ze van boven met ons mee te kijken.
Vaarwel Kyra, dappere strijdster. Je hebt je best gedaan. We hebben het beste uit elkaar gehaald, en mogen terug kijken op een prachtig jaar samen.
Je hebt de leeftijd van twee jaar nog net niet aan mogen raken. Veel te jong ben je uit ons leven gestapt. Meis, bedankt voor je prachtige tijd, je prachtige streken, en je prachtige jij.
Ik mag terug kijken op een prachtig jaar, en wil je daarvoor nogmaals bedanken. Het ga je goed meiske. Wacht daar boven op me met Elmo. Als mijn tijd ooit komt zullen we weer samen zijn
