Geplaatst Als ik van stal naar huis fiets, dan kom ik over een stuk fietspad waar vrij fanatiek honden uitgelaten worden. Vanochtend hoorde ik een hond janken, en zag, zonder baasje in de buurt, een hond in de sloot zwemmen. Nu kan ik natuurlijk zo'n beestje niet alleen laten, dus fiets weggezet (ja, netjes op slot), en proberen het beestje van de overkant van de sloot, naar mij toe te krijgen. Het beest gaf geen sjoege, en was compleet gefixeerd op de slootkant. Meerdere voorbijgangers (er zijn letterlijk complete wandelgroepen langs gekomen) vroegen mij of het mijn hond was, dus meermaals uit kunnen leggen dat dat niet het geval was, maar ik zo'n beestje met dit weer niet alleen laat als hij in de sloot ligt.
Na alle wandelaars zonder hond, kwamen er een paar dames (leeftijd rond de 60) met hond langs, en zowaar, zij kenden dit dier! Nu blijkt het geval te zijn dat Foppe, zoals hij bleek te heten, zo'n sterk jachtinstinct heeft, dat hij nergens meer op reageert. Hij duikt weilanden in om achter schapen aan te jagen, en in het bos gaat hij ook overal achteraan. Je zou zeggen dat je als baasje zo'n hond aangelijnd houdt, maar niets is minder waar, ze (tenminste, ik begreep dat het een ze is) laat hem iedere keer weer los. Met als gevolg dat hij, volgens de dames, al een keer door de brandweer uit de sloot is gehaald. Baasje geeft het roepen en zoeken op een gegeven moment op, en van de zomer is hij kennelijk na 4 (!) uur rondzwerven zelf weer naar huis gegaan. Als het te lang duurt rijdt ze met de auto rond om te zoeken.
Maarja, het is nu geen zomer, en Foppe kan niet 4 uur lang rondzwerven in een sloot. Wij waren bang dat hij onderkoeld zou raken, dus wat doe je dan? Hond moet de sloot uit, maar komt niet onze kant op. Inmiddels waren er al wat meer hondenbezitters aangekomen, die probeerden mee te denken. De algemene conclusie was dat er toch iemand de sloot in moest, want Foppe stond al aardig te rillen, en een van de dames besloot al te gaan 'want mijn laarzen zijn toch waterdicht'. De slootkant aan onze kant is vrij hoog en steil, je komt er dus niet makkelijk in of uit. Dat, samen met het feit dat ik verreweg de jongste (en in dit geval dus ook fitste en lenigste) was, en toch in mijn stalkloffie met schoenen die al stuk aan het gaan zijn was, deed mij besluiten dat ik er dan maar in ging.
Sloot in bleek nog vrij makkelijk, door de glibberige kant was ik er zo in
(met een achterwerk vol bagger tot gevolg 
). Affijn, Foppe te pakken proberen te krijgen. De sloot was te diep om helemaal doorheen te waden, en zwemmen in een sloot voor een hond die ik niet ken is me toch wat te gortig. Takken gooien hielp niet, dat had ik al geprobeerd. Volgende hondeneigenaar kwam aanzetten met hondenkoekjes. Geen succes. Een andere hondeneigenaar bedacht dat haar honden misschien Foppe konden afleiden, dus bal in het water, twee honden erachteraan, tot heeeel zichtbij. Geen reactie. Inmiddels hadden er zich zo'n 6 hondeneigenaren, 8 honden en 2 scholieren verzameld, stond ik nog steeds in de sloot, en leek Foppe geen haast te hebben ook maar iets te doen om er uit te komen. Uiteindelijk wist Foppe toch een vogel die zich aan de kant had verschanst te pakken te krijgen, en klauterde zo de sloot uit. Uiteraard aan de overkant. Met wat hulp de sloot weer uitgekomen, en daar sta je dan, tot boven je knieën het water in geweest, schoenen nog steeds vol, en hond aan de overkant. Uiteindelijk maar besloten dat het voor mij geen zin had zo nat daar te blijven staan, en ik maar beter naar huis kon. Foppe was inmiddels aan de zelfde kant als waar het baasje woont (volgens de dames dan), en mijn conclusie was dat de kans dat hij nu, met vangst, weer naar huis zou gaan groter was dan dat wij hem konden vangen. En kou gaan staan lijden leek me ook geen goed plan.Thuis toch maar even mijn schoenen en sokken buiten uitgetrokken. Mijn schoenen zijn het onderste deel waterdicht, dus bij elkaar heb ik inmiddels denk ik wel een liter water er uit kunnen gooien. Klotste lekker op de fiets en met lopen
. Nu een paar uur later ben ik weer écht lekker warm, en heb ik ook weer wat eten en drinken in mijn lijf. Mijn schoenen liggen nog steeds buiten, op kun kant, zodat het water er uit kan lopen . Wasmachine loopt al.Ik plaats dit niet hier voor digitale schouderklopjes, want in mijn ogen is het niet meer dan normaal dat je een dier wat onderkoeld dreigt te raken probeert te helpen. Misschien dat mensen die zelf ook wat makkelijker zijn met hun hond los laten terwijl hij niet goed onder appèl staat, hierdoor na gaan denken. Foppe zat écht dicht tegen onderkoeling aan, en het kan jou ook zomaar gebeuren dat je hond zomaar de sloot in verdwijnt omdat hij achter beesten aan gaat. Zeker nu is de kans groot dat hij echt risico loopt.
Ik snap dan ook écht niet van dit baasje, met deze geschiedenis, dat deze hond niet aangelijnd blijft in het bos.
Over het niet gaan zwemmen voor deze hond wil ik geen commentaar, de hond van mijn schoonmoeder zou ik zo voor in het water springen, en vele andere honden ook. Deze hond, met deze geschiedenis echter niet. Als ik bij hem geweest zou zijn, zou hij zo de kant op klauteren en weg zijn, dat doet hij namelijk ook vaker werd mij verteld. Daarvoor ga ik geen compleet nat pak halen, hoe sneu ook voor het beestje.
(Dus niet over het los lopen) 
. Was maandag toch best fris toen ik wat anders aan mijn voeten moest doen 
. Zoals het er naar uit ziet kan ik ze morgen weer aan, maar een volgende keer denk ik wel twee keer na voordat ik weer de sloot in ga