Bokt.nl

MarlindeRooz schreef:

Hoe reageert ze op vreemde baby's?

Het schijn dat honden sowieso jouw hormonen ruiken maar je kan altijd een professional om hulp vragen!

Robynn schreef:

Ik weet ook niet hoe oud je nu zelf bent?
En of je lichamelijk nog 7 jaar kan wachten?

Jessix schreef:

Aan jou en je vriend de taak dat het een vriendje wordt en geen vijand of bedreiging, wat je bijvoorbeeld kan krijgen door zelf heel angstig te doen en de hond steeds weg te sturen of lelijk tegen hem te doen.

beatje schreef:

Eigenlijk is het heel simpel,ben je goed met honden of niet?
Op zich moet het geen probleem zijn het kind is van jou dus jij claimt het kind.Jouw kind.
Als jij het zegt, mag hij even komen ruiken en dan stuur je hem weer weg.Natuurlijk doe je daarna je eigen dingetje met je hond.
Maar je moet een hond vanaf het begin dat je hem hebt, gewoon heel duidelijk grenzen geven van wat je wel en niet wilt.
Dan krijg je een gelukkige hond van en als je het later bij je kind ook zo doet een gelukkig kind .-)

Het leven kan heel simpel zijn,grenzen stellen.En niet van wat dan ,of als.Nee plaats is plaats.

Mijn kinderen zijn geheel gezond groot geworden tussen heel wat honden in,inclusief herplaatsers.Zowel honden als kinderen hebben het overleeft.

probabeest schreef:

Mocht je problemen verwachten kan een goede gedragsdeskundige misschien mee kijken als het zover is en anders is er misschien een mogelijkheid om hond en kind gescheiden te houden?
Kleine kinderen slapen in het begin regelmatig, Op die momenten kan de hnd dan gewoon lekker z'n gang gaan en wanneer kindje wakker is de hond een eigen ruimte geven?

probabeest schreef:

Hoe lastig misschien ook als kind en hond niet samen gaan maar stel dat hond idd 14 word en je begint dan met je kinderwens....wat als het niet zo makkelijk blijkt te gaan....voor je het weet zit je eind dertig en ben je misschien wel te laat.
Waarschijnlijk zal het allemaal wel mee vallen maar wat als......? Krijg je dan niet mega spijt omdat je gewacht hebt voor een hond?

Tieme schreef:

Ik heb voor hetzelfde probleem gestaan. ik heb een herder die niks van vreemden wil weten en een paar x iemand gebeten heeft of pogingen deed om te bijten.
ik wilde weten of hij te vertrouwen was met kinderen. voor zijn problemen had ik al hulp gehad van 2 gedragstherapeuten en op een gegeven moment een hondenschool. hier ging het mis omdat de trainer mijn hond een schop gaf terwijl hij vocht met een andere hond. mijn hond draaide zich om en greep hem vol in zn kuit.
hun raadde me aan om hem af te laten maken. hij zou gevaarlijk zijn, niet te vertrouwen enz.

ik ben toen met hem naar de martin gaus academy in lelystad geweest. die hebben hem op verschillende manieren getest en zijn er ook achter gekomen waarom hij steeds uitviel naar mensen. hij was helemaal niet vals of gevaarlijk. hij deed dit puur door slechte ervaringen van mensen. had geen vertrouwen. ik heb ontzettend veel tips van hun gekregen over hoe ik mijn hond moest voorbereiden op de komst van een baby. en ook voor later, hoe je de aandacht moest verdelen zodat hond niet jaloers zou worden enz.
maar ook het advies om hond en kind NOOIT alleen te laten en hond een eigen plek te geven waar kind niet bij kan en mag komen. die moet je geven, voordat de baby er is zodat de hond het niet gaat koppelen aan de komst van het kindje. mijn hond heeft dus een plekje in de keuken waar hij zich terug kan trekken. hier zit een hekje voor zodat hond rust heeft. heb ook veel tips gekregen over kind en hond. bijvoorbeeld nooit kind naar hond laten kruipen,enz.
geen enkele hond is voor 100% te vertrouwen. ze zijn dus ook nooit alleen met de hond. als ik naar wc gaat dan gaat hij achter zn hekje. toen ze gingen kruipen, ging hij met een speeltje en iets lekkers achter zn hekje. zo hoefde ik niet steeds politieagentje te spelen en de hond had rust. hij zocht haar nooit op. hij wilde ook niet dat ze op hem af kwamen. prima, dat hoeft ook niet dus dat voorkomen we. heb van de gedragstherapeut geleerd hoe je dit het beste kon doen. we zijn nu 4 jaar verder en er is gelukkig nog niks gebeurd maar ik voorkom dit ook door goed op te letten. ik was bang dat dit spastisch gedoe zou opleveren maar dat is dus echt niet zo. het is een gewoonte geworden. hij komt nu zelf op ze af en wil geaait worden enz. maar ze moeten niet uit zichzelf op hem af komen en hem beet pakken of zo, dat vind hij absoluut niet prettig. dus dat voorkomen we. en dat gaat prima.

beatje schreef:

Het gaat voor jou iets moeilijker zijn omdat je niet met honden bent groot gebracht en een Akita niet het makkelijkste ras is.
Maar jij bent nog niet zwanger en hebt nu alle tijd om alles recht te breien.
Respecteer ook de hond zijn eigenschappen.Als de hond niet gek van kinderen is ,ga er niet mee langs scholen lopen.Hij legt het verband met een eigen kind toch niet.
Dingen in huis zijn soms anders.
Het klassieke voorbeeld is misschien een hond die in huis vredig met katten samenleeft,maar buiten achter een kat aangaat omdat hij weg rent.

Ik zou persoonlijk voor jou hond een K9 tuigje kopen met niet aaien er op.Het is voor zeker oosterse rassen niet vreemd dat ze niet willen dat ze aangeraakt worden door vreemde,word je toch zelf ook niet?
(denk ik toch )
Jij als baas moet eigenlijk voorkomen dat ze in situatie's komt waarin ze gaat grommen,jij bent haar leider.
Mensen die ze kent heeft ze blijkbaar geen problemen mee,prima toch.Ze klinkt mij niet als een moeilijke hond,wel als een hond met typische raskenmerken eigen aan zijn ras.

probabeest schreef:

Dat je hond het niet op vreemden heeft zie ik verder eigenlijk nog niet als probleem, tenslotte word jullie kindje geen vreemde maar heel duidelijk een lid van jullie roedel.
Het is meer van hoe gaat ze reageren als er iets gebeurd wat ze bv eng vind, denk bv aan een kruipend kind wat met speelgoed op haar af komt of zo iets.
Dit is echt iets wat je van te voren moeilijk kan inschatten denk ik, en ook zoals beatle aangaf hoe goed ben jij met honden.