Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 13:01

een afscheid zonder afscheid

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 13:01

Vanmorgen kreeg ik een sms van mijn zusje,
Bruno de tervuerense herder waarmee ik ben opgegroeid is ingeslapen op 5 november.
Dit nieuws kwam als een donderslag bij heldere hemel. Mijn maatje, vriend en trouwste viervoeter is niet meer.

helaas door ruzie met mijn ouders heb ik Bruno al 2 jaar niet meer gezien en heb dus ook geen deftig afscheid kunnen nemen. Enkele maanden terug las ik op facebook dat zijn gezondheid wat minder was, maar dat dit ook weer goed gekomen was.

Ik herinner mijn vriend als de hond waarmee ik kon lezen en schrijven. Als ik rust nodig had kon ik dat bij hem vinden. Was ik verdrietig bood hij me troost. Ik herinner nog goed onze gezellige wandelingen in het bos, hoe hij me beschermde tegen een man die naar ons toe kwam. Bruno was mijn held op 4 voeten.

Ben op het werk maar voel me zo verdrietig en heb schuldgevoelens nu ik er niet bij kon zijn wanneer hij mij nodig had.

dit was bruno
Afbeelding

**Geplaatst**: 08-11-14 13:02

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst: 08-11-14 13:02

och wat naar voor je! sterkte hoor...

**Geplaatst**: 08-11-14 13:10

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst: 08-11-14 13:10

Heel veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 15:34

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 15:34

Thnx, zonder bruno was ik al op mijn 16e weggegaan van mijn ouders. Door bruno kon ik me keer op keer weer bedenken en me sterk houden. Op 25 12 2014 kreeg ik echter grote ruzie, ben in de nacht weggelopen en heb niet eens gedag kunnen zeggen tegen de honden. Of mijn eigen hond, abrikoos poedeltje, kunnen meenemen. Heb geen spijt van dat weglopen, maar wel een schuldgevoel tov de honden.

**Geplaatst**: 08-11-14 15:42

Geplaatst: 08-11-14 15:42

Heel veel sterkte, wat een vervelende situatie waar je in heb gezeten en daardoor je lievelingen niet meer gezien hebt.
Ik hoop voor je dat je in ieder geval nu een prettig leven hebt en dat je dit in ieder kunt verwerkenen...

"Je jaartal klopt volgens mij niet!"

**Geplaatst**: 08-11-14 16:10

Geplaatst: 08-11-14 16:10

wat naar voor je, jammer dat je al 2 jaar deze hond al niet meer gezien hebt, dus heb je ook je ouders al 2 jaar niet gezien, dat is misschien nog erger?

**Geplaatst**: 08-11-14 16:18

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst: 08-11-14 16:18

Sterkte!

**Geplaatst**: 08-11-14 16:25

Geplaatst: 08-11-14 16:25

Heel veel sterkte! :(:)

**Geplaatst**: 08-11-14 16:29

Geplaatst: 08-11-14 16:29

Knakker schreef:
wat naar voor je, jammer dat je al 2 jaar deze hond al niet meer gezien hebt, dus heb je ook je ouders al 2 jaar niet gezien, dat is misschien nog erger?

Overbodige reactie.
Ik denk niet dat TS het over haar ouders wil hebben, het gaat om haar hond.

Heel veel sterkte!
Als je er behoefte aan hebt, mag je pb'en

**Geplaatst**: 08-11-14 16:35

Geplaatst: 08-11-14 16:35

Knakker schreef:
wat naar voor je, jammer dat je al 2 jaar deze hond al niet meer gezien hebt, dus heb je ook je ouders al 2 jaar niet gezien, dat is misschien nog erger?

Doet niet terzake...en ligt compleet aan de reden.
Heel verdrietig TS,maar ik denk wel dat je op je ouders kunt vertrouwen dat ze de juiste beslissing hebben genomen.Sterkte!Het was een prachtige hond!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 17:03

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 17:03

Bruno was zeker een prachtige hond, had misschien niet de mooie uitstraling van een tervuerenaar, maar dat komt geheel door zijn verleden als puppy.
Hij werd 7 maanden lang mishandeld en verwaarloosd. De dierenbescherming (toen een vriend van ons) kwam begin december 2000 met een mager en ontzettend bang hondje bij ons aan. De hond had de naam Black, maar omdat we zagen dat hij voornamelijk bruin was kreeg hij van ons de naam Bruno, zo zou hij de naam Black ook nooit meer hoeven te horen.
Bruno had daarnaast ook een navelbreukje die nooit verzorgd was. Dus is de dag nadien naar de DA mogen gaan.

Jarenlang heb ik plezier gehad van die hond. En hij ook van ons. Dat kon je goed zien aan hem.
Helaas mochten wij pas met hem gaan wandelen toen wij verhuisden en bruno ook al ouder was. Hij was namelijk erg beschermend en kon geen vreemde honden of mensen uitstaan. Wat ik 1x heb ondervonden.
Was met hem gaan wandelen in 2010 toen er een man op ons af stapte. Bruno zijn staart ging de lucht in en hij begon enorm te grommen met zijn tanden echt bloot. Nou die man was snel weg hoor.

Hier enkele foto's van deze prachtige en sterke hond.
2001/2002 (bruine vacht is vervangen door een zwarte vacht, zijn rug was eerst bruin met een beetje zwart)
Datum op de foto klopt om een vreemde reden niet.
Afbeelding

2008
We waren verhuisd en daar was de tuin afgesloten dus konden de honden elke dag vrij in de tuin rondlopen.
Afbeelding

2011/2012

en als laatste de foto die mijn zusje me vandaag gestuurd heeft:
(heb hem wel wat bewerkt)
Afbeelding

**Geplaatst**: 08-11-14 17:07

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst: 08-11-14 17:07

Ach wat een ellende.
Dat zal een pijnlijk smsje zijn geweest.
Veel sterkte

**Geplaatst**: 08-11-14 17:27

Re: een afscheid zonder afscheid

Geplaatst: 08-11-14 17:27

Wat een ontzettend mooie hond!

Heel veel sterkte met dit afscheid. Ieder afscheid is ontzettend naar, voor jou is dit afscheid nog naarder doordat je geen afscheid van hem genomen hebt.

Probeer je te focussen op de mooie herinneringen; hoe moeilijk dat ook is!

Nomineer dit bericht ×