Vandaag was het Semmies beurt. Semmie is een jonge kater van 3,5 jaar.
Vanmorgen wilde ik de deur uit gaan naar mijn werk en ineens hoorde ik babygehuil boven Huuuuh?
Dus ik ren naar boven, want ik hoorde dat het Semmie was. Ik heb hem nog nooit zo horen janken, hij zat op de grond. Heb hem gerustgesteld en ben naar mijn werk gegaan.. Hij is die ochtend bizar dicht tegen mijn man aan gekropen (doet ie normaal nooit) en heeft de hele ochtend geslapen met hem. Hij is slowmotion naar beneden gegaan en was heel traag in de ochtend.. Ik kwam rond een uur of 1 thuis en toen gebeurde er iets vervelends.. Hij begon weer heel hard te huilen en viel om..
t arme kind.. Na een tijdje was hij weer rustig en liep wankelend weg. Mijn man zei, hij heeft stress (door nieuwe hond) en geef hem maar wat rust... Dus dat deed ik met enige tegenzin... De rest van de dag was hij traag en in de middag hebben we lekker samen op bed gelegen. Rond een uur of 6 hoopte ik dat Semmie wat wilde eten. Nee dus.. Hij begon hij weer heel hard te huilen en kroop weg in een hoekje. Daar had hij naar mijn idee iets van buikkrampen ofzo... Ook hele wijde pupillen (vanaf de middag al) Dit was de bom, ik moest naar de dierenarts! Wat als hij iets ernstigs heeft en er morgen niet meer is?! Ik kon niet nog een nacht wachten, mijn arme mannetje had pijn!
Dus dierenarts gebeld en kon zo terecht.De dierenarts kon niets 'geks' of alarmerends vinden, alleen een hartruis. Wat o wat zou dit geweest kunnen zijn? Wat mankeerd(e) mijn mannetje?
Iemand ervaring?Ps. Hij ligt nu lekker naast me op de bank
Feliway ga ik van mn moeder lenen, goed idee! Dankje.