Twee weken geleden is 1 van de caafjes uit mijn koppeltje heel plotseling overleden, veel te jong heb ik haar in moeten laten slapen (ze was pas 4). De overgebleven cavia begon rap te vereenzamen. In eerste instantie was alles eng en daarna was het 'me and my shadow'. Vandaar dat ik op zoek ben gegaan naar een nieuw maatje voor haar.
Bij de cavia-opvang hebben we een nieuw maatje gevonden. De eerste kennismaking was goed, erg rustig en we hebben een dotje van een caviameisje voor haar meegenomen. In eerste instantie leek dit goed te gaan, maar oh jee. Vanmorgen zag de woonkamer er uit alsof er een sneeuwstorm had gewoed, overal lag zaagsel. Een doodsbange nieuwe cavia in een hoekje weggekropen die al begon te gillen wanneer Pluis in de buurt kwam. Als het niet zo zielig zou zijn, zou het bijna grappig zijn. Twee cavia's die als de dood zijn voor elkaar en die gillen alsof de ander ze ieder moment iets aan kan doen
.Wat is wijsheid? Gewoon even lekker met rust laten en kijken of ze dit zelf op gaan lossen of kan ik actief meewerken aan het 'ik zou graag willen dat jullie gezellig samen gaan spelen' project? Mag duidelijk zijn dat wanneer er gevochten gaan worden ze direct uit elkaar gaan, maar vooralsnog zijn ze gewoon als de dood voor elkaar.
), dus gaat het niet goed, dan kijken we met een ander. Maar toch, in principe gaan de beesten die door de voordeur naar binnenkomen niet meer weg.
). De kooi is het territorium van de ene, ik hoop dat ze haar beoogde nieuwe vriendinnetje toe gaat laten. Straks eens op neutraal terrein een play date organiseren.