Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-09-14 18:57

bang portugeesje

Geplaatst door de TopicStarter : 06-09-14 18:57

Sinds een maand heb ik een jong teefje van 8 maand geadopteerd. Ze komt uit Portugal, kruising Podenco en is daar waarschijnlijk als pup van straat geplukt. Ze kende helemaal niks, was héél bang en een zielig hoopje hond de eerste dagen. Stilaan gaat het beter, ze speelt al vaker, eet makkelijker haar eten op en geniet al zelfs van een wandeling met andere honden. Maar ze kan héél paniekerig reageren op vreemden, onverwachte zaken buiten de tuin en geluiden. Dan wil ze gewoon weg. Ik had heel graag ervaringen gedeeld met anderen die bange honden in huis haalden... Worden ze ooit stressvrij? Kunnen ze ooit los tijdens de wandeling? (podenco) Hoe hebben jullie het vertrouwen en gewenning aangepakt?

**Geplaatst**: 06-09-14 19:01

Re: bang portugeesje

Geplaatst: 06-09-14 19:01

mijn hond was ook heel bang, voor sommige dingen blijft hij ook wel bang.
ik ben gaan trainen met hem toen het beter ging, gewoon in een groep, makkelijke cursus, en train nog steeds (2 jaar later) en hij gaat nog steeds vooruit qua gedrag en socialiteit, alleen sommige dingen in huis blijft ie van schrikken.

**Geplaatst**: 06-09-14 19:33

Geplaatst: 06-09-14 19:33

Ik heb twee extreem bange honden gehad (1 heb ik nog), één zelf uit Roemenie meegenomen (had hem daar wel als pup al) en één die in NL zijn eerste half jaar in een schuur opgesloten gezeten had.
Mijn ervaring is ja, er is heel veel ruimte voor verbetering. Afhankelijk van het basiskarakter van de hond kan deze wat nerveus blijven of niet, maar aan dingen als vreemde mensen, verkeer, drukte etc kunnen ze in heel grote mate wennen.
Mijn hondje bijv was erg bang van vreemden oa omdat hij in Roemenie wel eens stenen of bezems naar zijn kop kreeg. Toen ik hem net in NL had kon niemand hem aanraken behalve ik, hij rende dan hard weg. Gaandeweg is hij steeds meer mensen gaan vertrouwen en tegenwoordig is hij juist van het type hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Hij maakt makkelijker vrienden dan ik

Maar voor sommige dingen blijft hij gevoelig, bijv harde geluiden, groepen mensen die veel lawaai maken. Is denk ik meer door zijn karakter dan omdat hij van ver komt. Hij is dus ook aanzienlijk meer op zijn gemak nu we in een rustig dorpje wonen dan in de drukke volksbuurt waar we eerst woonden.

De andere hond was eerst zo doodsbang op straat dat hij letterlijk verstijfde, ging op zijn kont zitten en wilde niet meer lopen. Met hem ben ik eerst in het bos gaan lopen elke dag en dan langzaam steeds drukkere plaatsen opgezocht (bospad met meer wandelaars, bospad langs een fietspad, rustig park, drukker park, rustige woonwijk, winkelstraat na sluitingstijd, enz enz). Voor poepen en plassen rond het huis met brokjes naar een grasveld gelokt, letterlijk een spoor van brokjes neergelegd om te volgen. En de eerste weken alleen maar een vast rondje rond dat grasveld gelopen en dat langzaam uitgebouwd, met veel belonen. Met die hond kon ik uiteindelijk ook in alle normale situaties komen zoals druk verkeer, naast de fiets, openbaar vervoer, restaurant etc.

Algemeen qua tips zou ik zeggen bouw alles heel rustig op, stapje voor stapje. Lekker samen gaan trainen (als ze er nog niet aan toe is om dat in een groep te doen, gewoon thuis beginnen). En beloon veel met voedsel.
Als je de hond wil laten wennen aan andere mensen, begin dan met mensen uitnodigen of op bezoek te gaan bij mensen die rustig van aard zijn en de hond met rust laten, of het geduld hebben om haar uit zichzelf contact te laten maken.

Qua los lopen zal er ook vanaf hangen in hoeverre jouw podenco jachtinstinct heeft. Ik zou er in ieder geval niet aan beginnen tot je zeker weet dat de hond als hij bang is naar jóu toekomt ipv wegloopt. En dan best eerst in een gebied met hek er omheen

**Geplaatst**: 06-09-14 19:36

Re: bang portugeesje

Geplaatst: 06-09-14 19:36

Zelf geen ervaring met straathonden, maar gezien haar leeftijd denk ik dat het nog wel goed kan komen. Zal wel veel tijd en aandacht kosten

**Geplaatst**: 06-09-14 19:39

Geplaatst: 06-09-14 19:39

Ja hier een angstige hond, alleen duikt ze niet weg nee hier gaat ze in de aanval.

Wij zijn gaan trainen bij een gedragstherapeut die met kalmerende signalen werkt. Dit werkt heel goed voor ons.

Qua tip zeg ik heb geduld, heel veel geduld en probeer niet boos te worden.

wij trainen hier http://www.maroef.nl is voor jou te ver maar wellicht kun je wat info er afhalen of iemand bij jou in de omgeving vinden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-09-14 19:49

Geplaatst door de TopicStarter : 06-09-14 19:49

Geruststellende tips!! Ik heb tot nu toe niet gewerkt aan gehoorzaamheid, enkel gewenning. We hebben al een paar wandelingen met stabiele honden achter de rug en dat doet ze super! Plassen en poepen is enkel in de tuin, niet op wandeling... Tja, en de voedselbeloning. Ze is nog niet zover dat ze voedsel aanneemt in moeilijke situaties, al begint ze wél snoepjes te accepteren van bezoekers (ik geef telkens duidelijke instructies over hoe haar te benaderen). Ik zou heel graag naar een hondenschool gaan maar dat is nog te snel, ze zou daar nu nog teveel onder de indruk zijn. Gelukkig is het een héél lief, volgzaam en onderdanig beestje, ze zou niet bijten uit angst (ik geef haar ook die druk niet) dus dat is al een plus! Vooral tijd en inderdaad veel ondernemen maar geleidelijk aan. Helaas heeft ze een redelijk dikke hals en een klein hoofdje, ze kan zo makkelijk uit haar tuigjes en halsbandjes wriemelen...Dar ben ik nog beetje bang voor, dat ze in een enge situatie ontsnapt. Is deze week al gebeurd 2 straten van huis (gelukkig doodlopende straten), ze komt dan nét niet dichtbij genoeg om haar te pakken dus ik ben naar huis gespurt, recht de tuin in en ze liep gelukkig met me mee! Maar had er tussen die plek en thuis een 'obstakel' geweest, dan weet ik niet hoe ze zou reageren. Blijft een hele uitdaging om zo'n hondje te begeleiden, maar ik heb goeie hoop!

**Geplaatst**: 07-09-14 10:21

Geplaatst: 07-09-14 10:21

Komt vast goed! Mbt de tuigjes, ik heb ook wel eens gelopen met een dubbel systeem, zowel een tuigje om als een halsband en aan beide een dun, licht lijntje.
Voedselbeloning in moeilijke situaties kan inderdaad even duren (voor sommige honden zal het ook echt niet gaan werken). Wat wel kan helpen is stukken worst, gebakken kip etc te gebruiken, iets wat heel sterk ruikt en onweerstaanbaar is. En clickertraining is ook goed om het zelfvertrouwen op te krikken. Kan je gewoon thuis beginnen met aanleren en heel eenvoudige oefeningetjes en als de hond het eenmaal goed snapt, leuk vindt en wat basisdingen kent, kan je het ook langzaam aan in moeilijker situaties gebruiken. Misschien dat de hond dan de beloning niet aanneemt, maar de click op zich wordt op de lange duur ook een soort beloning.

**Geplaatst**: 07-09-14 10:23

Re: bang portugeesje

Geplaatst: 07-09-14 10:23

Ook een tip voor de halsband, koop een windhondenhalsband

Die zijn breed op het midden, en speciaal voor windhonden. Dus dikke nek klein hoofd. Krijgen ze niet of moeilijker af dan een tuig of gewone halsband

**Geplaatst**: 07-09-14 15:05

Geplaatst: 07-09-14 15:05

Ik ga even heel eerlijk zijn... Wat maakt het dat mensen ineens massaal bange! Hondjes uit het buitenland halen en verwachten dat ze hier in het heeeel drukke Nederland zich maar moeten aanpassen?
Word hij ooit helemaal stress vrij? Nee. Kan je hem hier in begeleiden zodat het minder word? Ja.
Alleen denk ik wel dat je je erg aan moet passen, oppassen hoe je reageert en zorgen dat hij geen nare ervaringen op doet

**Geplaatst**: 07-09-14 16:32

Re: bang portugeesje

Geplaatst: 07-09-14 16:32

Een vriendinnetje van me vangt Podenco's op uit Spanje en heeft er zelf 2, die zegt het volgende:

Hallo! Ik heb twee Podenco Andaluz teefjes en vang regelmatig Podenco's uit Spanje op zodat ze even kunnen bekomen, tot ze een baasje vinden. Momenteel heb ik een Podenco Maneto reutje in de opvang.

Een maand in Nederland is écht nog heel erg kort. De littekens bij deze honden zitten vaak vooral emotioneel heel erg diep. Na een half jaar beginnen ze vaak met het uitpakken van hun bagage. Na een jaar weet je wat voor vlees je in de kuip hebt. Mijn eerste Podenco kon het eerste half jaar bijvoorbeeld perfect loslopen! Inmiddels is haar loslaten eigenlijk geeneens een optie meer.. Verwacht de eerste maanden niet teveel van je hondje, ze zijn vaak zo druk in hun hoofd met alles verwerken dat de dingen die je aan ze vraagt eigenlijk niet zo goed doorkomen. Rust, routine en regelmaat, dat is wat ze het hardst nodig hebben de eerste paar maanden. Dezelfde rondjes door de buurt. Op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plek eten. Etc.

Over het loslopen.. Kan een Podenco ooit loslopen. Ja, dat kan. Maar ga er maar van uit dat het niet zal gaan lukken. Podenco's zijn enorme weglopers, ze komen eigenlijk altijd terug, maar dat kan gerust een uurtje (of een weekje..) duren. Nederland is hier helaas te klein voor, de kans dat ze een auto tegen komen in dat uur is enorm groot. Het aantal Podenco's dat in Nederland na adoptie platgereden wordt of vermist raakt is niet meer te tellen. Daarnaast wordt één op de vijf Podenco's teruggebracht naar de stichting omdat hun nieuwe eigenaar zich toch bedenkt..

Podenco's zijn enorm trots. Als je ze onterecht straft zullen ze zich voor je afsluiten en beschadig je de fragiele band die je tot nu toe opgebouwd hebt. Ik adviseer je dan ook om je hondje op een positieve manier te begeleiden, met beloningen en niet met straf. Zeker wanneer je het hier-komen aanleert is dat enorm belangrijk, binnen een cirkel van 10 meter rondom jou zijn moet in één woord FAN-TAS-TISCH zijn voor je hond. Maar zelfs dan zal een Podenco, naar mijn mening, nooit 100% betrouwbaar zijn in het loslopen.. Ikzelf laat mijn Podenco's alleen op omheinde veldjes los.

Misschien is het leuk om over een maand of twee, als ze wat meer "geland" is, een hondenschool te zoeken waar ze positief trainen? Het is hartstikke leerzaam, voor de eigenaar maar ook zeker voor de buitenlandertjes, en het is leuk om zo met je hond bezig te zijn. Maar begin er niet te vroeg aan, nogmaals, verwacht de eerste maanden niet teveel.. Mocht je een keer ervaringen uit willen wisselen, dan mag je me altijd mailen (paulinepaulissen@gmail.com) of toevoegen op Facebook (Pauline Paulissen uit Tilburg)

**Geplaatst**: 07-09-14 16:43

Geplaatst: 07-09-14 16:43

Hier ook extreem bange hond van 2.5 jaar uit Roemenië gehaald.
Ze is nu, bijna 2 jaar later, een voorbeeldige huishond waaraan niemand merkt dat ze zo'n verleden heeft. Het heeft ongeveer een half jaar geduurd voordat ze door kreeg dat het leven hier niet is zoals in een Roemeens asiel. Enige onzekerheid blijft voor vreemden en met name mannen.
Ook loslopen gaat prima, luistert gewoon goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-14 20:56

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-14 20:56

@essiesilly: voor ik Lupa koos heb ik een 3-tal maanden de Belgische (ik woon over de grens) asielen afgeschuimd. En nee, daar zat niks dat bij me past, ik had als voorwaarde dat het een lief, volgzaam en niet-agressief teefje moest zijn. Of het nu een buitenlands of Vlaams was speelde voor mij geen rol!
Lupa vond ik trouwens in een Nederlands asiel, ze kwam al 3 maanden eerder naar Nederland en heeft daar steeds in een grote roedel geleefd.

@Vanillia: Ai, dat Podenco karakter is inderdaad heel speciaal, maar ze is maar deels Podenco. Ik hoop dat ze dus ooit zal kunnen meelopen met mijn paard en ik, ze hangt nu al enorm aan mijn paard!
We doen 't rustig aan maar ik introduceer toch al stilaan nieuwe indrukken, wel telkens gevolgd door een periode van rust thuis. Vanmorgen ben ik naar de hondenschool in de buurt gewandeld, om vanop een afstandje toe te kijken. Ik werd aangesproken door één van de instructeurs, die nodigde ons uit op het plein! Er waren toch zo'n 20-tal honden aan 't trainen en 't ging eigenlijk super! (gewoon in een hoekje aanwezig zijn en haar laten kijken). Ik mag-na betalen van een lidgeld-steeds onbeperkt op het terrein om te wennen, wel zo handig! En over een maandje ga ik tijdens de lessen om zo kennis te maken met andere honden. De instructeurs waren wel minder positief, het bange zou ik er nooit uitkrijgen, al kan je veel sturen met training en beloning... Dus we gaan ervoor, in huis en in de tuin is ze al zo speels en vrolijk!

@LDRD: leuk dat je Roemeentje het zo goed doet! Hebben jullie thuis nog een andere hond als steun?

@pluttersput: ha bedankt voor de tip! Ik vond die halsbanden altijd prachtig, ik dacht dat ze breder waren omdat de windhonden zo fragiel zijn...

**Geplaatst**: 07-09-14 21:19

Geplaatst: 07-09-14 21:19

Neup, die zijn er speciaal voor dat ze die banden niet over hun smalle kopjes krijgen! Mijn zus heeft ook een kruising podenco, die trok zich ook uit alles. Deze band krijgt ze niet af

**Geplaatst**: 07-09-14 21:42

Re: bang portugeesje

Geplaatst: 07-09-14 21:42

Ik heb ook een podengo português kruising.
We kregen hem toen hij 3 maanden oud was, hij heeft nog geluk gehad want is met broertjes zusje en moeder over het hek van het asiel in Portugal gezet. Calvin is wel angstig voor bepaalde mannen en harde geluiden.
In het begin liep hij geregeld weg vooral als de kids de voordeur perongeluk open lieten staan. Inmiddels is hij gecastreerd en al wat ouder (5 jaar) en luisterd heel goed, echt loslaten doe ik niet vaak vooral omdat dat hier niet mag (krijg je een flinke boete)
Hij is veel te bang dat hij ons niet meer ziet dus zal altijd wel een beetje in de buurt blijven maar als hij een konijn of iets dergelijks ziet is hij weg.
Calvin heeft een tuig en dat is bij hem veel prettiger dan een halsband.

**Geplaatst**: 08-09-14 06:07

Geplaatst: 08-09-14 06:07

essiesilly schreef:
Ik ga even heel eerlijk zijn... Wat maakt het dat mensen ineens massaal bange! Hondjes uit het buitenland halen en verwachten dat ze hier in het heeeel drukke Nederland zich maar moeten aanpassen?
Word hij ooit helemaal stress vrij? Nee. Kan je hem hier in begeleiden zodat het minder word? Ja.
Alleen denk ik wel dat je je erg aan moet passen, oppassen hoe je reageert en zorgen dat hij geen nare ervaringen op doet

Heel netjes omschreven en ik ben het volkomen met je eens! De honden met een verleden die hier in de asielen zitten laat men jaren zitten en vind men dat i.p.v. jaren in een opvang maar ingeslapen moeten worden om vervolgens honden te 'redden' uit het buitenland met veel grotere problemen..... maar die hond is dan wel 'gered' he!!!

TS 1 tip gebruik zeer goede riem en halsband/tuig/slipketting of alles tegelijk want eenmaal ontsnapt is zo'n hond zeer moeilijk te vangen. Let er ook op dat ze bij stress niet alleen proberen om ergens doorheen te gaan maar ook overheen. Een podenco achtige is zeer lening geen idee hoe hoog je omheining van je achtertuin is........

**Geplaatst**: 08-09-14 07:06

Geplaatst: 08-09-14 07:06

kijenta schreef:
@LDRD: leuk dat je Roemeentje het zo goed doet! Hebben jullie thuis nog een andere hond als steun?

Ja, wij hadden toen onze oude Duitse herder nog. We hadden haar nét toen bleek dat hij het niet lang meer zou maken. We zagen wel dat ze erg veel steun aan hem had en dat het echt noodzakelijk was om er een andere hond bij te hebben. We hebben toen nog een hondje uit Roemenië gehaald. Die laatste is een bomvrij hondje die iedereen leuk vindt en die denkt dat de hele wereld om hem draait

. Daar heeft ze erg veel steun aan gehad en nog zijn ze onafscheidelijk.

Ze gaat nu gewoon overal mee naar toe, ook drukke plekken. In een overvol restaurant gaat ze gewoon rustig onder tafel liggen en heeft geen enkele spanning meer hoor.
Heel bijzonder voor een hond die als pup in een Roemeens asiel terecht gekomen is en nooit verder is geweest dan haar eigen ren die ze moest delen met 4 lotgenoten. Zelfs meelopen aan een riem was haar volkomen onbekend.

Nu staat ze met de staart in de krul in de tuin te blaffen naar een voorbij lopend hondje en ga ik vragen of het iets minder kan

.

**Geplaatst**: 08-09-14 08:52

Geplaatst: 08-09-14 08:52

Hier een ex-zwerver uit Griekenland.
Woonde al 9 maanden in Nederland toen hij bij mij kwam, wat helaas niet goed verlopen was (de reden dat ik hem overnam).
Mijn hond was bang voor schaduwen, zonvlekken, rare soorten in licht in zijn ogen, knallen (niet meer bereikbaar, vluchtmodus), luchtbalonnen (ging hij echt over de rooie) en de helft ben ik alweer vergeten ondertussen.
Hij at niet goed, sliep niet goed en was continu alert. Zelfs rauw vlees hoefde hij op wandeling soms niet, door de stress.
Daarnaast vond hij buiten mensen een prima jaagobject en je moest als vreemde niet proberen binnen te komen.

Hij is een mix met van alles, maar ik zie wel de greyhound en podenco terug. Wild kon hij dus uren achterna jagen in het begin.

Het slechte eten heb ik op kunnen lossen door over te stappen op rauw vlees, z'n brokken at hij gewoon echt slecht. Balonnen zijn nog steeds niet z'n favoriet, maar ik hoef hem niet meer plat op de grond te leggen met z'n oren en ogen dicht. (Dat deed ik echt voor hem zelf, hij had zichzelf helemaal niet meer onder controle)
Bewegende lichtvlekken wantrouwd hij ook nog steeds, maar schaduwen zijn geen probleem meer.
En ondertussen is het een lambal eerste klas geworden en vragen mensen regelmatig of de hond 'al wat ouder' is. Hij is 5,5

Ook knallen zijn niet meer favoriet maar hij gaat er niet meer vandoor als hij los is op wandeling en er komt een knal. En hij kan dus los op wandeling, ook op de dijk want jagen op wandelaars, hardlopers, fietsers, auto's, brommers doet hij niet meer. Als ik op tijd ben kan ik hem ook van de konijnen weg houden, maar schiet er een haas voor z'n neus weg dan gaat hij wel. Al komt hij nu wel terug ipv 5u door te jagen.

Wat hem enorm geholpen heeft is rennen, rennen en nog eens rennen in prikkelarme omgevingen. Het is dan ook een prikkelgevoelige hond (ben ik ook, dus dat gaat prima samen).

Ik heb echt enorm met hem moeten zoeken, maar mijn ervaring is dat je echt een rustpunt moet zijn en aangeeft dat jij alles oplost. Dus duidelijke grenzen stellen wat niet mag en ook duidelijke verwachtingen stellen wat je wel wilt. En de hond vooral veel negeren, hoe meer je naar de hond kijkt, hoe meer je vraagt: wat denk jij nu dat we moeten doen? Straal kracht en vertrouwen uit en werk vanuit je instinct. Je bent een beschermer, geen vriendje, dat komt later pas.

Edit: mijn hond is een autist, heeft nog steeds z'n gebruiksaanwijzing maar het is echt mijn maatje, gaat voor me door het vuur en ik op mijn beurt ook voor hem. Ik zou hem voor geen goud meer willen missen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-14 17:01

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-14 17:01

@Sassol: bedankt voor het delen van je ervaring!Trouwens erg knap wat je verwezelijkt hebt met je mix hoor.
Ik heb gelukkig een goeie collega/vriend met roedel-ervaring die me ook tips geeft en ik heb ook zelf ervaring met honden. Hij gaf ook al aan dat ik me als 'beschermer' moet profileren. Lupa is ook al echt 'mijn hond', bij enge situaties zoekt ze steun en die geef ik haar ook. Ik moet er eigenlijk voor zorgen dat ze géén slechte ervaringen opdoet, en toch geleidelijk onze grenzen verleggen. Wandelen aan de leiband kende ze niet, nu doen we al fijne wandelingen en ze geniet daar ook van. Een passerende loper kon haar in 't begin panisch doen reageren (en willen ontsnappen) maar nu kan die ook al gewoon langskomen zonder extreme reactie. Zelfde met fietsers, vuilnisbakken,auto's, wandelaars,... De balans tussen genieten van de dagen en schrikken van iets onbekend is nu nog niet aanwezig maar ik hoop dat dat komt! Ze plaste én poepte vanmorgen zelfs tijdens de wandeling (nooit gedacht dat ik met zo'n kleine dingen zo blij kon zijn haha)
Bedankt voor de positieve reacties in ieder geval, dat geeft me wel steun!

**Geplaatst**: 09-09-14 08:16

Geplaatst: 09-09-14 08:16

Ik moet er wel bij zeggen dat ik mijn hond veel geleerd heb en de omstandigheden zo maak (genoeg beweging e.d.) dat hij het gedrag niet meer vertoont.
Wel merk ik dat als hij overprikkeld is het gedrag een beetje terug komt. Ook ben ik een tijd ziek geweest waardoor ik minder beweging kon geven (nog steeds gemiddeld, maar hij heeft boven gemiddeld nodig) en toen stak bepaald gedrag ook de kop weer op.
Hij doet het het beste op af en toe een dag heel veel beweging en dan een rustdag dan elke dag gemiddeld. Zo heeft hij gisteren 20km naast de fiets gelopen en een uur gewandeld, dan is hij vandaag heel rustig en vind 't allemaal wel best.

In die zin is het gedrag er dus niet uit, maar is de hond nu goed in balans.
En het heeft mij heel veel tijd en geduld gekost, menig mens had hem al in laten slapen (wat ze mij ook vertelden). Dit is vanuit mijn principes nooit een optie geweest.

En zelfs met eten geven merk ik verschil. Geef ik hem gemalen vlees is hij onrustiger in de avond. Geef ik hem ongemalen vlees dan heeft hij meer rust in zijn kont. Dit omdat ongemalen vlees meer vult. En ja, een beetje honger gevoel zorgt ook voor stress.

**Geplaatst**: 09-09-14 08:21

Geplaatst: 09-09-14 08:21

martin gaus centre lelystad plaatste geloof ik een oproepje ze zochten extreem angstige honden

Nomineer dit bericht ×