). Twee broertjes die ik overgenomen heb van iemand waar ze de aandacht en ruimte niet meer kregen die ze nodig hadden, maar verdere achtergrond weet ik ook niet van ze. Helaas waren ze ook niet geholpen, wat nooit een probleem is geweest aangezien de beide heren het samen prima konden vinden en de hormonen nooit opgespeeld hebben. Garfield is wel duidelijk de dominante, maar Odie heeft zich altijd prima staande weten te houden. Inmiddels zijn ze een jaar of 5, Odie altijd kerngezond geweest maar Garfield loopt al een tijdje wat te kwakkelen met gasbuikjes af en toe. Ik verwachtte dus al een tijdje om op een dag Garfield dood te vinden
Maarrrr....nu is dit weekend onverwacht Odie overleden
En sinds ik zijn lichaam uit het hok heb gehaald is die arme Garfield helemaal de weg kwijt. Zoeken, treuren, piepen en hij eet bijna niet. Aangezien hij zijn hele leven samen met zijn broertje heeft geleefd betwijfel ik of hij er echt aan zal wennen alleen te zitten (en omdat cavia's sociale beestjes zijn zit mij dat ook niet lekker).Maar nou wordt me aan alle kanten afgeraden om een behoorlijk dominant groot ongecastreerd ouder mannetje aan een nieuwe caaf te proberen te koppelen. Daarnaast is meneer dus ook wat ziekelijk, dus ik ben een beetje bang dat hij me er ook zelf in blijft wanneer hij een ander gaat proberen op te vreten (
). Is er hier iemand die daar ervaring mee heeft, met het koppelen van een dergelijk mannetje?Het plan is nu om het even een dag of wat aan te kijken hoe hij zich alleen houdt, en eens met een cavia opvang in de buurt te bellen of zij een geschikte oplossing zien
Garfield is iig borstelharig.
Konijn en cavia likken elkaar van top tot teen af en verzorgen elkaar goed !
Straks ff naar de supermarkt, kijken of ik hem tot eten kan bewegen met wat van zijn favo groenvoer. De wortels van vanochtend vond hij niet interessant genoeg.
Dus ik wil het wel gaan proberen om hem aan een nieuw maatje te helpen