Ze kunnen altijd ontzettend goed met elkaar opschieten maar daar is niets meer van terug te zien. Ik werd vannacht wakker van een enorm kabaal. Ze gooien wel vaker wat om, hoewel het dit keer wel heel erg was. Ik besloot even te blijven liggen omdat ik dacht dat mijn zus thuis was en ik heb sinds een dag erg last van mijn rug. Na een paar minuten hoorde ik de katten keihard krijsen en ben ik meteen opgestaan. In de keuken hadden ze zowat alles dat op het aanrecht stond omgegooid, zelfs de waterkoker lag op de grond. De poes zat grommend onder de bank en de (gecastreerde) kater er een eindje vanaf. Hij leek redelijk kalm, maar zij is helemaal van slag en hij mag niet meer in de buurt komen. Ik heb hem toen even apart gehouden op een slaapkamer en ben verder gaan slapen, tot ongeveer 2 uur later mijn zus thuis kwam en we de katten onder toezicht weer in de woonkamer lieten. Dit leek goed te gaan, maar meneer kwam toch te dichtbij en ze werd ineens helemaal gespannen. Weer een gevecht. Toen de kater weer apart gezet voor de rest van de nacht.
Vanochtend heb ik ze apart eten gegeven, dat doe ik altijd. Zij in de hal, hij in de keuken. Echter wilde zij helemaal niet eten, ik heb haar moeten optillen en in de hal moeten zetten want hoe ze normaal krijsend op het eten af komt sprinten zat ze nu onbeweeglijk in de vensterbank. Haar eten heeft ze niet eens naar gekeken. Er zit een gedeeltelijk glazen deur naar de hal dus ik heb het kattenluik maar dicht gelaten en haar op een hogere kast gezet zodat ze overzicht had en de kater in de gaten kon houden in de hoop dat ze wat zou kalmeren. Uiteindelijk is ze in slaap gevallen en leek weer een beetje relaxed. Ik heb toen het luikje maar weer open gedaan zodat ze weg kon als ze wilde, hoewel ze daar al 2 uur zat zonder te bewegen. Maar natuurlijk toen ik 5 minuten niet aan het opletten was lagen ze ineens aan de andere kant van de kamer op de grond te worstelen en te schreeuwen. Ik heb de kater een beetje van haar vandaan moeten halen omdat ze proberen te laten schrikken geen effect had.
Maar wat nu? Ze hebben elkaar nog nooit een vlieg kwaad gedaan, slapen bij elkaar, wassen elkaar. Omdat ik nu niet meer hoef te slapen laat ik ze maar even in de woonkamer en hoop ik dat het zich vanzelf oplost. Ik ben alleen een beetje bang om het ze gewoon uit te laten vechten omdat de ene kat twee keer zo groot is als de ander en ik niet wil dat ze elkaar verwonden. Heeft iemand hier ervaring mee?
Momenteel zit de poes weer onder de bank te grommen (hoewel het redelijk stil is nu) en ligt de kater ongeveer 10 meter verderop op de grond. Hij lijkt er niet echt mee te zitten.

