op de nacht van 22 op 23 juli besloten wij op het weiland te slapen, 1 van de schapen stond namelijk hoogzwanger en aangezien het haar eerste lammetjes zijn, kan het natuurlijk mis gaan. Dit bleek een goed besluit te zijn. de ochten van 23 juli, om 9 uur besloten we het schaap te gaan zoeken, deze lag helemaal achter aan het weiland (van 5 hectare) en tot onze grote schrik hing er een placentazak met lam half uit haar en wist ze duidelijk niet wat ze ermee moest. Zodra de placenta uit haar viel rende ze weg.
na even afwachten op een afstandje besloten we toch naar het lam te gaan
ik scheurde de placentazak open en trof daar een heel klein lammetje aan... Zonder ademhaling of hartslag. We probeerden hem terug te krijgen door alsnog slijm uit de mond te halen en dachten dat het een loze zaak was. Toen we hem weglegden zagen we ineens een klein spierspasme... Zou het dan toch? ik ging verder met het leeghalen van de keel ( die echt heel vol zat) terwijl een vriendin van mij naar voren rende voor water om hem in onder te dompelen. We brachten het lammetje naar voren terwijl we het in leven probeerde te houden en de hele tijd de hartslag checkde. Eenmaal aangekomen begonnen we het te masseren en wrijven zodat de bloedsomloop op gang zou komen. later weer ingesmeerd met het nageboorte in de hoop dat moeders hem zou aan nemen, maar helaas. dus snel me moeder gebeld en die heeft biest gehaald.


nog een keer de fles geven. drinken is nog erg moeilijk. slikken kon die nog bijna niet. dus elke keer kleine beetjes zodat het niet in zijn longen zou komen

Na een zenuwslopende 3 uur kon hij zijn eigen koppie omhoog houden...

de meeste lammeren staan binnen een uur... na 3,5 a 4 uur zocht hij steun aan onze foxy

De rest van de dag zijn we bezig geweest met het voeren van biest, het proberen om hem te laten lopen en vooral lief zijn. na ruim 6 uur stond hij uit zich zelf op en kwam er al wat meer geluid uit zijn keel.
afin, mee genomen naar huis waar hij moet logeren in de badkamer azodat we hem optijd kunnen voederen.
dag 3

elke dag moet hij natuurlijk ook naar buiten. dus hij gaat 3 x per dag meer als een uur meer naar buiten zodat zijn motoriek ondersteunt word.

en buiten lekker uitrusten hoort er natuurlijk ook bij

inmiddels weegt hij bijna 4 kilo en is hij gezond, mekkert lekker de hele dag door en loopt altijd heel lief mee

Wiggle uitlaten
dit lieve leblammetje heeft de naam Wiggle-algiz gekregen. Wiggle omdat hij constant wiebelt en moeilijk kon lopen en Algiz - The Rune of Protection, Concealment and of Opportunity
, wat mega snoezig!
dit zijn mijn bentheimertjes