Geplaatst: 12-07-14 19:03 2 juli is zeer plots onze berner Cai overleden op een leeftijd van 7.5 jaar. Dinsdags was er nog niks aan de hand. Lekker gekroeld en geknuffeld samen ( ik woon bij mijn vader ) En woensdagochtend werd ik gebeld door mijn moeder met de mededeling: Cai is ziek, dierenarts is onderweg.
Deze foto hangt nu groot bij mijn moeder aan de muur:
En samen met mijn andere maatje Blaz
Ben gelijk samen met mijn vader naar mijn moeders huis gerend. En daar trof ik Cai aan met een opgezwollen maag. Dierenarts is met spoed gekomen en heeft gelijk lucht er uit laten lopen. Cai kreeg 2 injecties. 1 ab spuit omdat er een naald via zijkant de maag was binnen gebracht. En 1 om maag/darmen weer te laten werken.
Maar helaas binnen een half uur konden we DA alweer bellen. Cai liep weer vol met lucht. Weer lucht er uit laten lopen. En toen besloten met DA dat als Cai weer zou vol lopen met lucht, dat hij een spuitje zou krijgen.
Ik kreeg het advies om te proberen te wandelen met Cai. Dus heerlijk paar minuutjes samen gelopen. Maar eenmaal thuis zagen we hem alweer opzwellen. Dus mams maar weer da gebeld. Maar toen begon Cai ook weer actief te worden, dus besloten met da om nog half uurtje aan te kijken.
Kwartiertje later wou Cai naar binnen toe, nadat ik nog een poos bij hem buiten op de grond heb gezeten. En is voor de bank gaan liggen. En toen begon hij nog meer te zwellen. Dus toen waren we het allemaal mee eens. En is de dierenarts gebeld. Maar die was nog bezig met een ander dier. Maar zou zo snel mogelijk komen.
We zijn allemaal bij Cai gaan zitten en hem heerlijk geaaid en vertroeteld. En langzaam zagen we hem steeds rustiger gaan ademen. En is zo vredig en rustig zonder pijn in onze handen overleden. Net toen de dierenarts bij ons stopte.
Waarscheinlijk is er meer aan de hand geweest dan een maagtorsie. Maar we hebben besloten om dit niet te laten onderzoeken. We krijgen er onze lieverd niet mee terug. Dus hebben we hem dezelfde dag naar het crematorium gebracht. Waar we 2 prachtige urns in een vorm van een fotolijstje hebben uitgekozen. Zodat ik een deel van hem heb. En mams en zusje. En hebben we 2 mooie pootafdrukken laten maken.
Er komt nog een mooie foto in. En helaas kun je op de foto de poot afdruk niet goed zien.
Maar toen werd het heel eng stil in huis. De energie die altijd aanwezig was, was gewoon weg. Mams sliep 's nachts niet meer fijn, voelde zich gewoon niet meer veilig. Want ze wist dat ze veilig was, toen Cai er nog was. Er loopt ook nog een klein hondje rond, maar die is zeer op zichzelf. Dus die merk je eigenlijk nauwelijks op in huis.
Dus toch maar weer rondkijken voor een pup. Al snel besloot mams om voor een mechelaar te gaan. Ze vind het ras al jaren geweldig. Een heel ander soort en karakter. En plots kwamen we vrijdag een advertentie tegen waar nog 2 mechel pups een huisje zochten. Uit een zeer goede lijn.
Ik wist dat mams vrijdag er achter aan gebeld. Maar tegen mij en mijn zusje zei ze dat ze nog twijfelde.
Zaterdag (5 juli) gingen ik en zusje een weekje op vakantie. Lekker een week afleiding en alleen maar leuke dingen doen. Ik had mijn labrador Blaz meegenomen. En mijn zusje haar hondje. We hadden afgesproken met mams en haar vriend dat ze zondag op visite zouden komen.
We wisten dat mijn moeders vriend zijn mechelaar mee zou mee nemen. Dat is het beste maatje van Blaz. Zodat ze lekker konden spelen. Maar toen ze aankwamen zagen we dat mams haar vriend 2 honden aan touw had. Zijn eigen en een onwijs lief klein schattig ding.
We konden onze ogen niet geloven. Dachten dat het een droom was. Maar gelukkig was het geen droom.
En daar was [***] (Bejay [***])
Het is echt een heerlijk beestje. Kan goed overweg met de andere honden, heel sociaal, alert en gromt en blaft al als een grote tegen alles wat hem vreemd voor komt. Hij zal nooit Cai kunnen vervangen, maar hij heeft onze harten al veroverd sinds de eerste minuut dat we hem kennen.
[***] nog bij de fokker:
En wat ik zelf zeer bijzonder vind is dat Cai 4 juli om 14.35 is gecremeerd. Precies dezelfde tijdstip dat mijn moeder voor de eerste keer naar de fokker van [***] belde.
Let niet op mijn vieze hand en nagels, deze foto is een half uur voor zijn overlijden gemaakt. Nadat ik hem dus al hele tijd had gekroeld en geaaid
Ik zal je missen vent! Tot ooit
