Bokt.nl

eilleen333 schreef:

Afscheid nemen is heel moeilijk. Heel veel sterkte TS! Maar je maakt een goed besluit. Als het genoeg is, is het genoeg, en dan maak je hiermee de beste keuze.
Ik weet nog heel goed toen wij ons hondje (16,5) in moesten laten slapen. Man, ik ben er gewoon nog steeds niet helemaal overheen. Het gemis is zo groot. Zoveel belangrijke jaren in mijn leven wasa zij daar, en nu moet ik het alleen doen. We hebben inmiddels een nieuwe hond, maar het is toch gewoon anders.

Wij kregen Floortje toen ik 10 was, en ze overleed toen ik 25 was. Zo'n belangrijke periode in mijn leven. Puberteit, beginnen met een studie, scheiding van mijn ouders. Zij was er altijd.

Ik heb na haar overlijden een gedichtje voor haar geschreven. Dat hielp mij erg met het proberen een plekje te geven.

You taught me to love, you taught me to care.
You told me responsibility, you taught me to share.
Today a new lesson, but this one is so sad.
A lesson of letting go and to never forget.

Over fifteen yeas ago, I will never forget that day,
When you came to our home, forever to stay.
You weren't pretty, you were wonderful,
A little troubled, but so loveable.
Your heart so full of love, your mind so pure,
In lonely days you were my perfect cure.
Your coat so shiny, your tail cheerfully curled,
And the sparks in you eyes, that could light up my world.

I will miss your presence, I will miss your love,
But I know you'll be watching us, from up above.
I know you'll be keeping an eye on us, wherever we will be,
And when my time has come you'll be there waiting for me.
I hope you'll be happy, wherever you might go,
Could you say hello to the other ones up there that I used to know?

They say in time, a heartache will mend,
But I promise you'll never be forgotten, goodbye my friend.