Geplaatst Ze is drie. In het begin toen ik in Groningen ging wonen, liet ik haar bij mijn vader en kwam ik in de weekenden thuis. Dat vond ik maar niets, haar zo weinig zien. Zij ook niet. Ze heeft heel veel last van 'heimwee'. Als ik niet thuis ben, dan ligt ze op de trap naar de deur te staren. Mijn vader neemt haar zo veel mogelijk overal mee naar toe, naar stal, het bos, het meer etc. Maar zo snel ze thuis is, dan ligt ze weer op de trap te staren.
Als ik thuiskom voor het weekend, dan zit ze de eerste dag compleet aan mij vast geplakt. Dan kan ik de kont niet keren of ze staat er. Ene kant heel vleiend, dat ze zo aan me gehecht is, andere kant, heel sneu voor haar als ik er niet ben.
Daarom dat ik haar de laatste maanden zoveel mogelijk bij me in Groningen heb. Maar oef, dat is soms nog wel eens lastig... Maar vreemd genoeg, best te doen. Ik heb daarnaast ook geluk dat ze een hele sociale hond is, die niet anders wil dan constant bij mensen zijn. Je moet er namelijk wel het type hond voor hebben, om die overal mee naartoe te kunnen slepen. Sommige vinden het niets natuurlijk. Szia gelukkig wel.
Veel van mijn vrienden vinden haar daarnaast ook leuk en dus kan ik haar bijna overal wel mee naar toe nemen. Ik heb een fietstas achterop, waar ze altijd ingaat als ik naar de stad fiets omdat de afstand net te groot is voor haar om constant mee te rennen. Of omdat ik zoveel heen en weer fiets op een dag en het anders wel iets teveel beweging word
. Ik woon in een normaal rijtjeshuis, met een tuin. Ook heel fijn, want in een typisch studentenhuis had een hond niet gekund. Mijn drie huisgenoten vinden haar aanwezigheid niet erg en wel gezellig. Honden zijn eigenlijk niet toegestaan in het contract, maar heb gelukkig toestemming van de huisbaas (die zelf 6 honden heeft, dus die begrijpt me wel
). Langzaamaan raakt mijn hond Szia steeds meer gewend aan het leven hier en ik raak steeds meer gewend om haar hier te hebben. Ik zou het ook niet meer anders willen.
Soms breng ik haar nog wel naar huis, naar Assen, naar mijn vader, als het echt heel druk is. Dagen van half 9 tot half 7 op school... Ja, dan kan ik haar niet thuis laten. Ik zit nu echter wel te kijken naar uitlaatservices, of op sommige dagen opties kunnen zijn.
Maar voor de rest gaat het prima. Het is wel veel plannen en rekening houden met, maar dat heb ik er wel veel over.
Ik heb 2x in de week theater repetitie in de avonden om 7 uur. Dan heb ik dat van 7 tot 10. Daarna fiets ik naar huis, loop ik een halfuur met de hond, en ga dan weer terug naar mijn vrienden in de stad om te drinken tot een uur of 2. Dan kom ik weer thuis, laat ik haar uit en ga ik naar bed.
Naast theater heb ik veel andere sociale bezigheden, maar het is me tot nu toe telkens gelukt dat met haar te combineren. Ergens eten, de meeste restaurants zijn hond vriendelijk en we komen toch vaak bij dezelfde, die haar nu onderhand wel kennen. In de middag ergens drankje doen op het terras of binnen, bij de meeste plekken, die haar nu ook wel kennen, geen probleem. Bij één plek is een mooi pleintje waar ik haar ook gewoon los laat en waar menig persoon spontaan met haar en haar bal gaat spelen. Ik moet zeggen dat ik veel nieuwe mensen heb ontmoet dankzij de hond
. Dagje zon in het park, hond lekker mee. Vier uren les, dan zet ik haar even af bij een vriend die haar gretig een paar uurtjes wil overnemen en met haar gaat wandelen. Drukke studiedag? Achterdeur van de tuin open en ze vermaakt zich wel. Daarnaast natuurlijk gewoon haar wandelingen.
Vanavond is er dan weer een pubquiz. Eerder bracht ik haar dan naar Assen, als ik weet dat ik van 8 tot na middernacht weg ga blijven... Maar ondertussen is ze bij de pub ook bekend, want ik mag haar gewoon meenemen.. En geweldig vind ze dat. Loopt de hele pub door. Ze is zo ongeveer de mascotte van onze theatergroep geworden. Bij de pub in de buurt is een grasveldje. Dan om de twee uurtjes loop ik even met haar naar buiten, frisse lucht scheppen en doen we een blokje om.. En zo zit ze er de halve nacht bij.
Mensen, mensen, mensen. Vind ze heerlijk. Ik woon tegenover een park, ook lekker handig. Ze zegt altijd eerst gedag tegen de baasjes en dan pas tegen de honden. Het is een kleine allemansvriend en daar heb ik wel geluk mee, anders had ik dit niet kunnen doen.
Ondertussen is zij helemaal gewend geraakt aan het reizen met de trein en met de fiets en het overal mee naartoe. Zonder problemen springt ze kwispelend de fietsmand in.. En een avond in de bar, dan is ze in haar element.
Ik krijg echter ook wel kritiek van mensen, dat ik mijn hond bijna overal mee naartoe nemen en dat dit niet fijn voor haar is... Maar eerlijk..
Ze kwijnde weg, de hele week bij mijn vader. Ondanks dat hij veel met haar ondernam, ze mistte mij, en ondanks dat we al maanden zo deden, ze wende er niet aan. Zo snel ik even was geweest en weer weg ging, begon de heimwee van voren af aan.
Dit is daarom voor mij en haar een betere oplossing.
Ik had alleen niet gedacht dat het zou kunnen, een druk studentenleven hebben en een hond. Maar het kan. Zij met veel planning, maar het kan. Szia geniet, ik geniet
. Omdat ik eigenlijk verder helemaal geen studenten ken met honden (wel met katten) vroeg ik me af of hier bokkers zijn met een druk studentenleven, maar er toch een hond op kunnen nahouden? En zijn er nog meer mensen die hun oogappel echt bijna overal mee naartoe nemen, en wat vind de hond daarvan en hoe word daarop gereageerd?
Ik wilde graag wat ervaringen en misschien wel leuke verhalen horen. 
ze gaan vaak mee maar wel dingen aangepast aan hun. Dus geen kroeg of met winkelen. De ene zou dat best leuk vinden, maar de meeste mensen hem niet. 
"
Die vermaakt zich wel. 
