Geplaatst Bij mijn pony (het huis is verhuurd, mijn oma woont in het huis ernaast, erachter is een erf van mijn vader..ik heb er vroeger gewoond, en mijn pony staat daar dus op eigen grond) hebben we katten rondlopen, half zwerfkatten eigenlijk, ze komen niet binnen en er was maar 1 "makke" kat. Een zwarte, genaamd Diva. Diva heeft vaak kittens, haar kittens zijn altijd bang voor ons omdat we ze te laat ontdekt hebben.
Vorige week vond ik hard miauwende kittens boven de stal van mijn pony. Diva, de moeder dus, was nergens te bekennen.
Dus ik kwam er met een ladder bij, en kon ze aaien en pakken, de oogjes waren al open. Ik had ze mee de ladder af genomen omdat ik ze zo zielig vond. Die moeder zag ik nergens. Het waren een zwarte, een zwart witte, en een donkere met lichte vlekjes.
Toen ik ze even later weer terugzette, wouden ze naar me toe, en sprong de zwarte zo'n 2,5 tot 3 meter naar beneden. Hij kwam verkeerd terecht en liep toen mank
Ik durfde ze niet terug te zetten en deed ze in een bak waar ze wel uit konden, met een handoekje en wat stro.
Dat was zaterdag.
Zondag kwam ik er weer, en lagen ze met zijn 3en tegen elkaar aan te slapen, buiten de bak in een hoekje bij de stal. Ze miauwden nog steeds erg. We hebben toen met ze gespeeld op het gras. Zonder hun moeder, nog steeds.
De zwarte heette Nelson.
Vandaag kreeg ik te horen dat de zwart-witte dood was...ik moest huilen, nooit van mezelf verwacht dat ik zou moeten huilen om mijn kat, omdat ik wel ergere dingen heb meegemaakt, maar goed, ik deed het toch. Dat was mijn lieveling van de 3! Diegene die ons oude huis daar dus huurt, heeft de katjes verzorgd, kittenmelk gegeven en een kruikje erbij gelegd, want nog steeds miauwden ze om hun moeder.
Ik was dus echt verdrietig..en toen kreeg ik net te horen dat de zwarte ook dood is gegaan..toevallig waren dat twee manke, maar ik betwijfel het of het ermee te maken heeft.
Nu verzorgt die man die laatste kitten dus, maar ik denk dat die het niet gaat redden. Bovendien was dat de minst leuke...ik kan zo weer huilen, het voelt alsof ik ze heb "gered", hoe raar het ook klinkt. Ze liepen achter me aan, klommen op mijn schoot, ze waren zo lief..en nu zijn ze dood...
Heeft iemand een idee wat het zou kunnen zijn?
