
Tijdje geleden heb ik me bij het asiel opgegeven als gastgezin voor katten. Ik heb op het moment geen werk en m'n studie gaat pas in september verder, dus tot die tijd heb ik vrij veel vrije tijd, dus als ik daarmee diertjes kan helpen doe ik dat graag.
Gister werd ik gebeld door het asiel, ze hadden 4 zieke moederloze kittens van 2 weken oud binnengekregen van de dierenambulance en ze hadden dringend een plekje nodig. Ze waren ergens buiten de stad gevonden en dus niet aan mensen gewend. Ik heb ze opgehaald, 2 zien er echt heel slecht uit, zijn erg ondervoed en hebben ontstoken oogjes/neusjes. De vrouw bij het asiel zei dat ze iets van niesziekte hadden. Ik geef ze 2 keer per dag antibiotica en heb een oogzalfje voor ze meegekregen.
De 2 andere kittens zien er beter uit, eentje daarvan mankeert weinig en is ook best dik. Hij blaast af en toe als hij geluiden hoort, hij kruipt rond, miauwt om zijn mama te roepen en bijt en wast de andere kittens. Hij heeft me de hele nacht wakker gehouden met zijn gehuil. Als ik dichter bij kom met mijn gezicht dan kijkt hij me aan, en als ik m'n ogen langzaam knipper en tegen hem praat, word hij weer rustig en gaat hij verder slapen.
De rest van de kittens liggen vooral te slapen en te snotteren... ik probeer ze regelmatig wat melk te voeren maar ze willen eigenlijk niet eten. Vannacht dacht ik dat de zwakste dood ging, hij liet de melk die ik hem gaf gewoon uit z'n bekje stromen en hield zich helemaal slap. Hij ademde ook bijna niet... Ik heb hem met veel moeite wat suikerwater en melk (en liefde) gegeven, en daarna alle 4 kittens nog vaak geprobeerd wat melk te voeren, buikjes wrijven zodat ze kunnen plassen/poepen, en ik probeer hun oogjes schoon te houden.
Het gaat beter met ze dan gisteravond toen ik ze kreeg, de twee zwaksten zat weinig leven in. Nu wat meer... Eentje van de sterkere 2 heeft een oogje wat erg onstoken is en dik is. Met veel moeite kan ik er af en toe wat zalf in krijgen, leuk is het niet natuurlijk... Heel rot om te zien dat ze zich best ellendig voelen
maar ik doe wat ik kan.ze zijn 100, 150, 300 en 350 gram.
Ik heb redelijk veel ervaring met het verzorgen van kittens, maar wat een werk, zonder mama erbij!
Dus tips van ervaringsdeskundigen zijn zeker welkom


Mijn ouders hebben trouwens wel alle kittens tot nu toe namen gegeven. De meeste hebben deze naam ook allemaal behouden toen ze terug gingen naar het asiel en later geplaatst werden.
Hij heeft trouwens wel een andere naam gekregen, maar achteraf gezien was de naam die mijn ouders voor hem hadden echt beter
. Als het goed is is er een dierenarts die samenwerkt met het asiel , ik zou hem/haar bellen en je vragen stellen,
Ik bel sowiso morgenochtend het asiel even... maar ik wil weten of ik nu ook wat kan doen.

