Je bent naar je moeder en je broertje Dibbes. Het is goed poppie..
Mijn kleine Sien, mijn poemeltje, poppetje, kroelkont, muissie..
Ze kreeg 2 maanden terug een bultje op je staartbasis. In eerste instantie leek het op een vetbult, zo groot als een erwt. Ik zag er geen kwaad in, hield het in de gaten, het groeide in eerste instantie ook niet.
4 weken terug begon de bult heel explosief te groeien, ik heb een operatie ondergaan in mijn gezicht (neus) en zodra ik van de tampons bevrijd werd, ben ik met je naar de dierenarts gegaan. Je was flets en ineens wel afgevallen. Je bleek koorts te hebben en kreeg medicijnen en antibiotica. Hier knapte je heel snel van op.
Eten als een dijker, maar je kwam niet direct aan. Wel weer happy en lekker rondrennen!

Woensdag weer wat fletser en zodra ik je oppakte gaf je wat gebrom. PIJN!!
Ik heb je pijnstilling gegeven die er nog stond van Murphy en je knapte direct weer op. Ik heb je donderdag geen pijnstilling gegeven en je zakte weer in.
En toen wist ik het! Dit is het moment.
Gisteren ben je ingeslapen terwijl ik je in mijn armen had. Samen met mijn moeder en zus heb ik afscheid van je genomen en vanmorgen ben je gecremeerd. Ik ga je maandag ophalen en op je verjaardag strooi ik je uit in de plaats waar je geboren bent.
Van de eerste tot de laatste ademteug. Voor altijd mijn kleine bijzondere poezenkind.
Ik mis je kroelkont!