Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
xSlvna schreef:Als ik nu kreeg te horen dat ik maar nog 2 weken te leven heb (denk bijvoorbeeld aan Euthanasie, even onrealistisch, maar om het idee) zou ik zorgen dat ik in die twee weken nog kon genieten van mijn paard en erna zou die een prik krijgen, nog voor ik mijn prik krijg.
1000% zeker weten, ik zou zó onwijs bang zijn dat andere mensen slecht voor mijn dier(en) gaan zorgen of hun gedrag niet begrijpen en zij er de dupe van worden. Zelfs als ik in échte geldnood zou zitten of iets, gelijk naar de slacht/inslapen, ik zou het niet over mijn hart verkrijgen om het dier in andermans handen te zien.
De dood is niks, de dood besef je (zo ver ik geloof) niet, je krijgt een 'tik' en bent weg, verdwenen. Je hebt geen pijn, je mist niks, je bent er gewoon niet meer. Heb dan liever 'iedereen' dood dan dat ze het slecht hebben, vooral dieren.
De enige die dood beseft zijn de nabestaande.
Gini schreef:Ik vind het eigenlijk schrikwekkend egoïstisch dat je een gezond dierenleven ten einde brengt alleen omdat je met de gedachte rondloopt dat niemand anders voor dat dier kan zorgen zoals jij.
Arrogant zelfs, ik kan er dus zeer moeilijk tot geen begrip voor opbrengen.
maar hij vind het heerlijk heel de dag mee op stap te gaan en blijft los makkelijk in de buurt en om daarna 's avonds binnen warm in slaap te vallen. Tenslotte zijn de ellebogen niet 100% dus buiten slapen wordt hem echt niet) Gini schreef:Ik vind het eigenlijk schrikwekkend egoïstisch dat je een gezond dierenleven ten einde brengt alleen omdat je met de gedachte rondloopt dat niemand anders voor dat dier kan zorgen zoals jij.
Arrogant zelfs, ik kan er dus zeer moeilijk tot geen begrip voor opbrengen.
meggiemeg schreef:Heb het heel recent mee gemaakt. Mijn zus is overleden een paar weken geleden.
Zij heeft altijd honden gehad en door haar manier van er mee omgaan en ze op een bepaalde manier op te voeden (eigenlijk een gebrek er aan) had ze altijd vreselijk nare honden, die er niet voor terug deinsden om te grijpen als ze hun zin niet kregen om maar een voorbeeld te noemen.
Nu liepen we er allemaal tegen aan dat niemand in de familie de hond wilde hebben, vele vrienden ook niet totdat er zich 1 iemand melde die vaag een afspraak met mijn zus had gemaakt dat zij de hond zou nemen. Wij waren allemaal erg opgelucht kan ik je zeggen.
had je zus niet de ''tijd'' om iets te regelen voor haar hond? geerke schreef:meggiemeg schreef:Heb het heel recent mee gemaakt. Mijn zus is overleden een paar weken geleden.
Zij heeft altijd honden gehad en door haar manier van er mee omgaan en ze op een bepaalde manier op te voeden (eigenlijk een gebrek er aan) had ze altijd vreselijk nare honden, die er niet voor terug deinsden om te grijpen als ze hun zin niet kregen om maar een voorbeeld te noemen.
Nu liepen we er allemaal tegen aan dat niemand in de familie de hond wilde hebben, vele vrienden ook niet totdat er zich 1 iemand melde die vaag een afspraak met mijn zus had gemaakt dat zij de hond zou nemen. Wij waren allemaal erg opgelucht kan ik je zeggen.
sterkte...had je zus niet de ''tijd'' om iets te regelen voor haar hond?
Gini schreef:Waarom niet, geerke? Mijn hond heeft een paar maanden in het asiel gezeten, maar leeft ondertussen nu al 9 jaar een prachtig en gezond luxeleven bij ons.
Gini schreef:Ik vind het eigenlijk schrikwekkend egoïstisch dat je een gezond dierenleven ten einde brengt alleen omdat je met de gedachte rondloopt dat niemand anders voor dat dier kan zorgen zoals jij.
Arrogant zelfs, ik kan er dus zeer moeilijk tot geen begrip voor opbrengen.