Ik heb een geweldige lieve kater genaamd Frits. Frits is in mijn ouderlijk huis geboren en heeft er toch wel een maand of 9 gewoond, want Frits ging met mij samen het huis uit. Frits is geboren met flat chest syndrome en had een mentale achterstand van ik denk ongeveer een week op zijn broertje en zusje, hij was tevens ook de kleinste uit het nest. Op 6 maanden oud heb ik Frits laten castreren en heeft hij zijn check up gehad bij de dierenarts waaruit bleek dat hij gewoon 100% gezond was, er was niks meer te zien van de slechtere start die hij had of van het flat chest syndrome. Ik blij, want mijn kat was gezond. Hij snapte nog steeds niet hoe hij met mensen moest spelen (nog steeds niet trouwens), maar lichamelijk was hij oké. In februari ben ik zelfstandig begeleid gaan wonen, een paar weken voor de verhuizing begon Frits te manken en was ik wat bezorgd maar na 2 dagen was er niks meer te zien dus ik dacht dat hij zich gewoon had verstapt. Een week voor de verhuizing echter, liep hij op een dag opeens dusdanig mank dat hij niet meer op de stoelen kon springen. Toen heb ik meteen de dierenarts gebeld en heb het even gefilmd, eenmaal bij de dierenarts aangekomen stelde zij vast dat hij last had van patella luxatie graad III rechtsachter... kak
Wat nu? Ze vertelde me dat ze wel aanraadde om te opereren maar dat kon nog wel even wachten. Dus goed, ik ben verhuisd en begin maart kwam Frits dan eindelijk bij wonen. Van maart tot halverwege april was er niks te zien aan Frits en liep, rende en sprong hij alsof er niks aan de hand was. Echter zo'n 2 weken geleden mocht hij van mij hier in de buurt naar buiten en toen begon hij dus meteen te manken en kwam hij regelmatig mankend terug naar binnen.
Ik gaf het aan bij mijn woonbegeleiding en die vonden in eerste instantie dat ik me aanstelde, het zou wel meevallen. Ja, zij hadden hem niet zien lopen. Uiteindelijk zag een van mijn begeleiders toen dat hij toch inderdaad heel erg mank liep en die heeft het in het team gegooid. Goed dus mijn persoonlijk begeleidster heeft mijn budgetbeheerder gebeld (ja, ik sta onder controle dus ik kan niet zomaar geld uitgeven), en die gaf groen licht voor de operatie want ik had geld genoeg. Meteen de kliniek gebeld en een afspraak gemaakt en 29 april ben ik hem weg gaan brengen, meteen even aangegeven dat ik zijn gebit ook nagekeken wilde hebben en ik ben vertrokken.
30 april belde de dierenarts me op om 8 uur 's ochtends, hij ging zo beginnen aan de operatie maar.. Frits heeft patella luxatie aan BEIDE achterpoten. Kak. Alweer. Jeetje wat baalde ik (nog steeds trouwens), mijn arme ventje.. Dierenarts raadde me aan om toch alleen rechtsachter te opereren en de andere even aan te kijken en op een langer termijn eventueel te opereren.
30 april om 18:00u mocht ik Frits komen halen, hij was enorm blij om me te zien geloof ik want hij kwam meteen overeind en begon te mauwen toen ik hem riep en hij me zag. Alleen vertelde de assistente me dat hij 10 dagen benchrust moest hebben. Wat? Dat is me niet verteld! Ik had helemaal geen bench, dus ik gevraagd of hij misschien ook in de gang kon blijven en dat kon ook zij ze. Nou gelukkig maar. Eenmaal thuis was hij echter onrustig en bleef maar bij de deur mauwen en rondjes lopen, ik ben er toen maar bij gaan zitten tot hij rustig in zijn mandje ging liggen en toen snel naar bed gegaan. Hij heeft, voor zover ik weet, de hele nacht in zijn mand gelegen.
1 mei, Frits was nu klaar wakker en bleef dus ook cirkelen. Ik vond het niks en belde de kliniek om advies, de assistente had even overlegt met de dierenarts en hij moest echt rusten. Ze raadde me aan om een stuk van de gang af te zetten en te kijken of ik ergens een bench kon huren.
Goed, ik heb haar advies braaf opgevolgd en ben met enigszins lichte paniek opzoek gegaan naar een bench. Uiteindelijk vond ik er wel 1 (tweedehands), maar ik had geen auto en de begeleiding wilde er niet met me om want ik moest zelf vervoer regelen voor dit soort dingen.. Ik in tranen, ik heb bijna de hele middag gehuild want als Frits zou blijven lopen kon hij blijvende schade oplopen.
Ik eet elke donderdagavond bij mijn oma dus ik wilde vertrekken en doe de deur naar de gang open, en ondanks dat ik voorzichtig was glipte Frits tussen mijn benen door en rende de kamer in.. Ik heb toen wéér enorm zitten huilen want ik ben zo bang dat hij nu blijvende schade heeft. Ik heb hem vanonder de bank gelokt (want daar was hij onder gekropen) en gauw weer in mijn geïmproviseerde bench gestopt en ben naar oma gefietst.
Uiteindelijk heb ik op de terug weg van oma naar mijn huis een bench gekocht bij de dierenwinkel (met mijn leefgeld, ik krijg €50 per week dus deze week heb ik niks meer) en nu zit Frits dan toch eindelijk in de bench.
Morgen ga ik de dierenarts maar wéér bellen om te vragen of dat rennen heel veel kwaad heeft gedaan (het was misschien 2 meter), alleen ik voel me zo slecht dat ik dan wéér ga bellen om wat te vragen.. Ik voel me een slecht baasje.. Gewoon omdat ik geen bench had vanaf dag 1, en omdat ik hem de kamer in heb laten ontsnappen.. ik ben nu zo bang dat het alleen maar erger is en dat de operatie voor niks was
Ik geef echt heel veel om die kat, hij is alles wat ik heb en ik heb het gevoel alsof ik hem geen goed doe
Sorry als het wat warrig is.. maar het zit me echt enorm dwars en ik moest het echt even kwijt..
