Geplaatst Mijn vader houdt wel van een biertje, vandaar de naam, en de vogel was dan ook bekend bij al zijn vrienden en iedereen van de kroeg!
Voordat ik freddy ooit gezien had, had hij mij al gebeten.
Had hem in zijn kooitje op mijn schoot met een vest eroverheen en hij beet er dwars doorheen. Toen ik het vest open ritste schrok ik me dood omdat freddylief meteen aanviel. Wat een agressieve en bijdehante vogel!Freddy was tam, maar absoluut niet handtam. Toch hadden mijn vader en het vogeltje een schitterende band, ze waren dan ook wel hetzelfde type
Helaas zou mijn vader niet vaak thuis zijn en dat zou zielig zijn voor freddy dus nam ik hem over.
Wauw wat kon een vogel toch leuk zijn! Vanwege zijn 'bijdehandheid' en zijn wil om bij je te zien, werd hij al snel tammer. Op de 6e dag dat ik hem had, zat hij op mijn hand terwijl ik aan het opruimen was. Hij was zelfs in slaap gevallen tegen me aan
Toen ik de volgende morgen de handdoek van de kooi haalde, lag Freddy dood op de bodem
Wat een verdriet. Freddy was echt een speciale vogel. Het gemis was dan ook erg groot..Hier een foto van hem (of haar), helaas de eerste die ik nam.
Ik wilde graag weer een vogeltje, maar dan wel twee (freddy pakte alle andere vogels in de gevangenis). Geen handopfok vogeltje (was daartegen) en ook geen leuk tam vogeltje, want die krijgen toch wel een leuk huisje.
Dus daar kwam Ukkie, een totaal niet tamme agapornis fisheri. Als die wat tammer was zou ik er een tweede bij nemen. Ukkie werd tam, maar was gewoon niet graag bij mensen en bleef heel bang voor handen.. Dat was gewoon zielig, wilde uiteindelijk ook de kooi niet meer uit. Dus besloten om hem weg te doen naar een passend huisje. Hij leeft nu samen met een agapornis die niet tam is.
Hier ukkie bij zijn nieuwe baasje, links op de foto. Wij weten dat Ukkie een mannetje is, omdat we DNA onderzoek hebben laten doen. Maar het geslacht van zijn nieuwe vogelvriend is onbekend!
Ik wilde graag twee tamme vogeltjes en besloot dan toch maar jonkies te namen. Mooiste zou zijn van iemand met tamme vogeltjes die de vogels gewoon laat voeren door de moeder, maar ze wel regelmatig in handen neemt. Maar die zijn er gewoon amper?
Dus toch maar voor handopfok gegaan.. Had immers al ervaring met veel moeilijker op te voeden jongen.Via marktplaats een hobbykweker gevonden die zei dat hij vogels voor handopfok had die weg mochten. Ik stond er versteld van dat ze zo klein waren in het echt! Eenmaal thuis en na research bleek het vogeltje gewoon veel jonger te zijn (of achterstand) en spreidpoten te hebben.
Meet Rocky!
Oh wat was ik bang dat ze het niet ging halen omdat ze nog zo jong was.. Maar het ging eigenlijk perfect! Ondertussen ging de zoektocht naar een tweede (oudere!) vogel door, en kwamen we uit bij een andere kweker. Het vogeltje zou nog net jong genoeg zijn voor handopfok. Maar brr wat een kleine kooien daar.. Echt een massakweker!
Vogeltje mee naar huis genomen maar het voeden ging heel moeilijk.. Volgens kenners was hij ouder dan verteld werd en te oud om met handopfok te beginnen. Ook hier weer stress dat hij het niet zou redden.. Mijn zorgenkindje genaamd Jack(y).
Maar alles bleef goed gaan en ze werden groter en groter!
Hier zat hij even bij rocky in zijn bakje, normaal apart.
Toen Rocky oud genoeg was mochten ze samen. En ze werden vriendjes!
Hun kooi
https://scontent-a-ams.xx.fbcdn.net/hph ... e=53C24BC3
Het zijn echt geweldige vogels geworden, lief en grappig.
Rocky is bijdehand en echt een bitch, jaagt de hond en de kat gewoon weg. Ook heel lief en erg aanhankelijk richting mij. En Jacky is en blijft mijn zorgenkindje. Hij is kleiner, dun, mist wat vleugelpennen waardoor hij niet echt kan vliegen en is snel van slag. Hierdoor ook wat eenkennig.Hier eten ze van zelfgemaakt eivoer (nee de nutella zit er niet doorheen
) 
Jacks snavel wordt zelfs al hoornkleurig, het gaat zo snel!
Ik hoop dat ze nog lang bij mij kunnen blijven en mij ooit eens een nestje schenken, want het zijn (dna getest) een mannetje (jack) en vrouwtje (rock)!
De enige ervaring die ik met agaporniden heb is dat ze enorme krengen kunnen zijn en schreeuwen, deze vogels zaten dan ook altijd alleen en waren niet van jongs af aan onder de mensen. Mooi ook om te zien hoe de snavel van kleur veranderd 
Kort geleden hebben we er een maatje bij gekocht, dat was een ramp in het begin, ze haalde hem tot bloedens toe open 
