Geplaatst Laat ik bij het begin beginnen: Ik heb een Duitse Herder pup van 6 maanden, en we hebben succesvol een puppycursus doorlopen. Hij luistert in principe perfect (behalve dus bij het onderstaande probleem) en het is echt een geweldig lieve hond. Uiteraard besef ik mij dat de puberteit eraan komt, maar dit probleem is al eerder ontstaan.
Meneer kan deuren open maken (herder intelligentie, ik heb het hem namelijk niet geleerd. Hij heeft het helemaal zelf bedacht
), op zich vinden wij dat geen probleem. Gevolg is wel dat de deur naar de achtertuin de hele tijd open staat omdat hij dan graag in de achtertuin wil gaan liggen. Ook geen probleem. Probleem is wel dat wij in een kinderrijke buurt wonen en de kinderen hem, omdat het een pup was, constant aandacht gaven. Ook dit was op zich geen probleem, zo kon hij aan kinderen werken. Echter, na een tijdje ging hij naar de kinderen blaffen als hij ze zag. Uit reactie daarop kwamen de kinderen uiteraard naar hem toe (hier begint dus het probleem). Ik was er niet altijd bij wanneer het gebeurde, dus heb hem er niet altijd op kunnen wijzen. En omdat het in het begin maar één keer 'woef' was, heb ik hem in het begin niet gecorrigeerd. Dit was dus mijn fout, dat weet ik. Later werden het meer 'woefjes' na elkaar, en toen begon ik met corrigeren. Echter kijkt hij er niet van op of om. Ik heb een plantenspuit met water geprobeerd, afleiden met brokjes, knuffeltjes, speeltjes, ik heb hem in z'n nekvel gepakt (zachtjes uiteraard) maar niks helpt. Hij is zó ontzettend gefocust op die kinderen, dat het niet meer uit maak wat er nog meer om hem heen gebeurd.Tweede probleem voor het ontstaan was dat onze andere buren 4 kleine franse bulldogjes hebben die de hele tijd naar hem aan het blaffen waren. Kovu (mijn hond) blafte in het begin niet terug, maar ging wel bij het hek staan om te kijken en te kwispelen (als er geen hek tussen had gezeten dan had hij met ze gespeeld). Ik voel de de bui al hangen dus elke keer als hij dat deed riep ik hem bij me en ging ik met hem aan de andere kant van de tuin zitten. Toen luisterde hij nog. Na een paar maanden begon mijn hond uiteindelijk ook terug te blaffen, wat op zich een logische reactie is, en toen kwam hij ook niet meer bij me omdat hij te gefocust was op de honden van de buren. Omdat deze buren en wij ook helemaal gek werden van het geblaf, hebben ze het hek dicht gemaakt zodat de honden elkaar niet meer kunnen zien.
Dus dit was het begin van een klein probleem dat steeds groter wordt. Op het gegeven moment ging hij het ook aan de lijn doen naar kinderen en naar andere honden. Geen enkele afleiding of correctie hielp. Ondertussen is hij in principe constant aan het blaffen als je hem uitlaat, want in deze kinderrijke buurt komen we constant kinderen en andere honden tegen. Het is niet zo dat hij blaft omdat hij een hekel heeft aan kinderen, juist niet, hij wil er alleen maar mee spelen! Maar ondertussen zijn heel veel mensen bang voor hem geworden omdat het 'die enge blaffende herder is'. Maar dat vind ik nog geen eens het vervelendst, het vervelendst vind ik dat hij de hele buurt wakker blaft om 6 uur 's ochtends als ik met hem ga lopen.
Hij wil de hele dag in de tuin zitten maar het gevolg is dat hij dus de hele tijd zijn keel open zet (naast ons wonen kinderen). Als ik binnen ben en hij buiten, dan ben ik dus sowieso al te laat met corrigeren. Als hij binnen zit en er loopt een kind langs het raam dan blaft hij niet op de een of andere manier, maarja ik wil hem niet de hele dag binnen houden als hij al aangeeft dat hij graag in de achtertuin zit. Daarnaast is het gewoon warm en zitten wij ook graag in de achtertuin met onze hond.
Als wij in het losloop gebied zijn dan blaft hij niet, omdat hij dan gewoon naar de honden en kinderen toe kan lopen om te spelen. Maar als hij aan de lijn zit dan blaft hij de boel bij elkaar omdat hij niet naar het kind of de hond toe kan.
Heeft iemand nog andere ideeën wat ik zou kunnen doen om zijn aandacht te trekken of te corrigeren? Dus niet een plantenspuit, koekjes, speeltjes, piepspeeltjes oid en ook geen 'kneepje' in zijn nek, want dat heb ik al geprobeerd zonder resultaat. Verder is het echt een geweldige hond, intelligent, lief, allemansvriend en echt mijn beste vriendje.
maar ze moet altijd even laten weten dat er iemand door de straat loopt. 
hij kan zich niet beheersen om te blaffen om zo sneller bij zijn doel te komen. Hij moet nu leren dat het hem he le maal niks oplevert en daar komt jou begeleiding kijken. Dus idd blaffen naar een andere hond? Acuut omdraaien. Niet zelf laten bepalen dat hij de tuin in gaat en daar de boel gaat regelen, je kan het straks weer opbouwen door samen de tuin in te gaan, eerste de beste blaf weer naar binnen 
Mijn jongste heeft dit ook een periode gehad, maar die is er nu helemaal overheen. Ook omdat hij helemaal stapeldol van zijn bal is, dus in moeilijke situaties krijgt hij die in zijn bek en spelen we tijdens het lopen een klein trekspelletje (bal aan een touwtje). Zo kan zijn enthousiasme toch ergens heen.