Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-03-14 19:00

Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-14 19:00

Afgelopen zomer heb ik een poes uit het asiel gehaald nadat mijn lieve kattenvriendinnetje na 10 jaar overleed. Dit is een heel bewuste zoektocht geweest: geen kitten, een binnenkat en kan tegen alleen zijn. Deze dame voldeed volgens het asiel aan al die eisen en belangrijker nog: ze koos mij mij min of meer uit: sprong op schoot en ik was verkocht...

Ze was dan ook binnen een paar uur al helemaal op haar gemak en hoewel ik erg moest wennen, deels door het gemis van mijn vorige kat, ben ik toch enorm gek op haar geworden. Het is een ontzettend lief, grappig, speels en gezellig beestje

En in dat laatste zit het 'm een beetje...ik loop eigenlijk al maanden met een schuldgevoel rond dat soms de kop op steekt en soms wegzakt. Ik werk fulltime en studeer daarnaast, ben dus afgelopen maanden regelmatig 2x per week van 07.45 tot 22.00 weg geweest. Op 'normale' werkdagen stap ik rond half 6 binnen.

Poes is ontzettend happy als ik thuis ben, ze is oprecht blij als ik de deur open doe. Ze kroelt, mauwt, ze slaapt 's nachts bij me. Echter zie ik ook frustratie (als je het een menselijke naam mag geven): ze ontploft echt na zo'n dag alleen zijn. Ik speel dan met haar, ik kroel met haar, maar ze lijkt het geen ruimte te kunnen geven. Dat uit zich soms in neurotisch gedrag: rondrennen, ineens uit het niets als je langsloopt naar je benen springen. Ze mag 's avonds regelmatig even op de gesloten galerij lopen of op het balkon als ik er bij ben, maar alleen laten durf ik niet want ze wil overal op klauteren en vindt de buitenwereld razend interessant.

Ik voel me enorm tekort schieten als baas en ik kan haar gedrag ook echt verklaren en neem het haar geenszins kwalijk. Maar het is de optelsom van factoren die me soms doen afvragen of ik haar wel alles biedt wat ze eigenlijk nodig heeft

- genoeg ruimte om uit te razen
- eventueel naar buiten kunnen
- meer aandacht.

Uiteraard heb ik al over al deze opties nagedacht, maar ik blijf in cirkels denken/uitkomen:
- ik woon nu eenmaal op een klein appartement
- naar buiten is geen optie op deze hoogte. Aan een halsbandje heb ik al geprobeerd, maar dan hangt ze zichzelf op en mist ze alsnog de vrije bewegingsruimte.
- ik werk fulltime en probeer al zo min mogelijk van huis te gaan 's avonds. Een andere kat is natuurlijk ideaal, ware het niet dat ze daar heel slecht op reageert. Het asiel zat er wat mij betreft naast met als omschrijving 'binnenkat' en 'kan goed tegen alleen zijn', maar andere katten zijn voor haar echt stressvol.

Als ik mezelf bovenstaande zie typen, lijkt het alweer een slappe verdediging en lijkt het alsof ik alleen maar problemen zie. Ik ben echt een dierenliefhebber in hart en nieren, ben 100% van het motto dat je een dier tot de dood houdt. Ik wil haar eigenlijk niet missen, ze is echt heel lief en brengt een hoop vrolijkheid in huis. Maar dan voel ik me weer egoïstisch, want ik weet dat zo'n lief, leuk poesje ook prima ergens anders op haar plek zou zijn, waar ze wel vaker mensen om zich heen heeft/een groter huis heeft/naar buiten kan. Tegelijkertijd voelt dit als falen, alsof ik me van haar ontdoe terwijl ik haar juist een fijn plekje wilde geven vanuit het asiel...

Ik vind het oprecht moeilijk en weet eigenlijk ook niet wat ik met dit topic wil.
Misschien herkennen mensen zich hierin of hebben ze advies...

**Geplaatst**: 26-03-14 19:20

Re: Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst: 26-03-14 19:20

Ik herken je probleem. Gelukkig kan mijn kat het dak op. Ik heb hier in de buurt een vriend waar mijn kat heen gaat als ik een hele lange dag weg moet of ik breng hem naar mijn ouders. Ik probeer met werken er echt rekening mee te houden dat ik niet te lang werk. of dat ik de dag erna iets minder lang van huis weg ben. Gelukkig woon ik met 1 huisgenootje dus die kan hem eten geven als ik pas later thuis kom. Maar ik vind de uitwisseling het meest ideaal! Sieb moet ook eens in de zoveel tijd naar buiten in tuinen kunnen spelen dus dat kan bij die vriend en bij mijn ouders. Hij kan dan daar even uit razen en kan dan weer voor even zich vermaken op het dak. Gelukkig heb ik een makkelijke kat die zich makkelijk aanpast bij andere mensen thuis.
Regelmatig neem ik hem ook mee als ik bij een vriendinnetje ga eten of film ga kijken. is hij daarna weer een beetje moe. Ook heb ik nu ontdekt dat als ik een stukje met hem ga wandelen met hem in zijn mandje dat hij daar ook al gelukkig mee is.
dus kijk of je iemand die evt op je kat kan passen op dagen dat jij een lange dag hebt. Succes

**Geplaatst**: 26-03-14 19:21

Re: Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst: 26-03-14 19:21

Heb je je huis wel efficiënt ingedeeld? Als je weinig ruimte hebt, kun je ook de hoogte in met loopplanken etc om de kat alsnog meer uitdaging te geven

**Geplaatst**: 26-03-14 19:27

Geplaatst: 26-03-14 19:27

Ben je weleens hele dagen thuis geweest (en dan bedoel ik echt meerdere dagen na elkaar, niet een weekendje) sinds je de kat hebt? En hoe was haar gedrag toen? Wie weet zit een deel van het overenthousiaste gedrag gewoon in haar natuur... Overigens kan ik het me goed voorstellen dat het voor een kat behoorlijk frustrerend kan zijn om de hele dag in een appartementje opgesloten te zitten in je eentje. Want wat moet je dan als kat?
Snap dat het misschien niet is wat jíj graag wilt, maar als deze kat er inderdaad niet tegen kan om zo lang alleen op zo weinig ruimte te zitten, dan zou ik de keuze maken om de kat een nieuwe eigenaar te geven die haar wel kan bieden wat ze nodig heeft.

**Geplaatst**: 26-03-14 19:29

Re: Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst: 26-03-14 19:29

Ik kan het me heel goed voorstellen dat je kat het niet leuk vind om in een klein appartement de hele dag alleen binnen te zitten. Zou een tweede kat erbij niet de oplossing zijn?

**Geplaatst**: 26-03-14 19:31

Geplaatst: 26-03-14 19:31

february schreef:
Dat uit zich soms in neurotisch gedrag: rondrennen, ineens uit het niets als je langsloopt naar je benen springen.

Dit doet mijn kat ook en die kan hele dagen naar buiten dmv een kattenluikje

Hij zit ons praktisch op te wachten aan de weg als we thuis komen maar als we een dag thuis zijn slaapt hij toch echt de meeste tijd van die dag

Ik weet niet of je dat gedrag op te weinig naar buiten kan wijzen

**Geplaatst**: 26-03-14 19:33

Geplaatst: 26-03-14 19:33

Je zou je woonruimte wat 'uitdagender' kunnen maken door wat hier boven al genoemd is te zorgen voor plekjes in de hoogte waar ze op of in kan. Misschien een activity center oid. Ook kan je het eten wat minder gemakkelijk maker waardoor ze een doel krijgt. Je hebt van die voer-speel apparaten waar ze moeite moeten doen om het eruit te krijgen. Op zich zie ik mijn katten veel slapen overdag en ik dnek dat je je niet direct schuldig hoeft te voelen dat je overdag weg bent. Tenzij de kat echt aangeeft meer ruimte te willen of naarbuiten....

**Geplaatst**: 26-03-14 19:36

Geplaatst: 26-03-14 19:36

vuurneon schreef:
Heb je je huis wel efficiënt ingedeeld? Als je weinig ruimte hebt, kun je ook de hoogte in met loopplanken etc om de kat alsnog meer uitdaging te geven

Hier ga ik in mee, heb het wel eens op Tv gezien een erg gaaf gezicht is dat katten die op grote hoogte luieren.

**Geplaatst**: 26-03-14 19:37

Geplaatst: 26-03-14 19:37

onze katten hebben zon zot moment ook hoor. Als ik overdag thuis ben (ik ben iedere week drie dagen na elkaar thuis) dan slapen ze een hele dag. Tegen de avond komen ze wat wakker, en rond een uur of 9 hebben ze hun idiote trekjes.
en die zitten wel met 2 ...

**Geplaatst**: 26-03-14 19:39

Geplaatst: 26-03-14 19:39

Ik heb 2 katten, maar die leven hun eigen leven compleet langs elkaar heen.

Wel heb ik het kleine slaapkamertje omgebouwd tot kattenkamer.
Daar staan krabpalen, ook zo'n groot ding waar ze op kunnen klimmen met een paar hangmandjes en van die speeldingetjes eraan.
En een paar kattenmandjes op de grond.
Op zo'n grote krabpaal kun je op de plateaus en mandjes nog voertjes leggen, zodat de kat nog wat te doen heeft.

In dat kamertje zijn ze echt vaak te vinden, ook al ben ik gewoon thuis.

Dat neurotische gedrag hebben ze vroeger ook gedaan toen ze jong waren.
Maar volgens mij hebben alle katten wel 'de gekke 5 minuten' op een dag.
Maar mijn katten doen dat allang niet meer, ze slapen nu zo'n 23/7 uur per dag.
Volgens mij zijn katten vanaf zo'n 3 jaar rustiger in hun gedrag. (die van mij zijn al 18)

**Geplaatst**: 26-03-14 20:50

Re: Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst: 26-03-14 20:50

waarom zat het asiel ernaast met binnenkat en alleen kunnen zijn? Ze kan alleen zijn en ze kan binnen haar ei wel kwijt alleen zit ze voor haar doen met teveel energie in te kleine ruimte met te weinig aandacht. Als asiel medewerkers kan je niet altijd alles van te voren aan zien komen. Daarnaast is een kat in een asiel heel anders als in een thuis situatie. Men moet er vanuit gaan dat de vorige eigenaar de waarheid sprak of dat het gedrag wat het dier in de opvang laat zien ongeveer het gedrag is wat het dier in werkelijkheid ook gaat laten zien (al wijkt het altijd af).

Ook geen idee hoe oud/jong de kat in kwestie is? Verder eens kijken bij bijv. www.zooplus.nl voor speelgoed waar je het voer in doet. Laat ze maar werken om te eten dan raakt ze daar ook energie aan kwijt

Hier 1 kat van nu 7 jaar die overdag alleen maar slaapt, 's avonds op schoot slaapt en 's nachts een uurtje speelt. 's ochtends vroeg en 's avonds laat nog even in de tuin voor 10 á 30 minuten. Iedere kat is dus weer anders en deze kat die ik heb is helemaal gek op aandacht maar ligt 's nachts op bed en 's avonds op schoot en overdag in eigen mandje of krabpaal. Dan doet ze geen moeite bij 1 van ons te gaan liggen. Oftewel hier is dus niet elke kat hetzelfde in

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-03-14 22:13

Re: Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-14 22:13

Het is ook absoluut geen verwijt naar het asiel toe, ze was daar overigens binnen gebracht na zwerven op straat en er is niets over haar verleden bekend. In het asiel was ze erg ongelukkig tussen de andere katten en vooral heel kroelerig met mensen.

Het is een poes van ca 4 jaar oud, vrij jong nog dus. Ze is enorm speels en heb daarom in één kamer planken en kasten op verschillende hoogten, een hoge krabpaal, in een andere ruimte een lagere paal. Verschillende soorten speelgoed, een Feliway stekker, verstop iedere dag voordat ik naar mijn werk ga op allerlei plekjes haar brokjes en snoepjes en speel voordat ik weg ga met haar.

Ze kan inderdaad prima alleen zijn, want dan slaapt ze braaf en zal niets slopen oid. Het is de combinatie denk ik die mij het gevoel geeft dat ze hier soms letterlijk tegen de muren opvliegt: kleinere ruimte, niet naar buiten kunnen. Ik heb al een gedragsspecialist via het asiel geraadpleegd een tijd terug en die zei dat ik voldoende prikkels aanbood door verschillende soorten speelgoed, op de galerij laten lopen, op het balkon. Maar doordat ik dus veel weg ben, kan ik die prikkels helaas niet altijd aanbieden. In mijn omgeving werkt ook iedereen dus is het geen optie iemand langs te laten komen of haar weg te brengen.

Ik ben overigens ook regelmatig hele dagen thuis en dat resulteert in een rustigere kat. Slaapt, komt kroelen, heeft haar gekke kwartiertje, gaat weer slapen. Het explosieve is eraf en ook het 'agressieve/gefrustreerde' wat ik wel herken als ik veel weg ben achter elkaar. Op dit moment zeg ik soms etentjes af in m'n vrije tijd omdat ik het rot vind dat poes dan wéér alleen zit.

Als je diep in mijn hart kijkt, denk ik dat ik op dit moment niet het ideale baasje ben en dat ze ergens anders misschien beter af is. Dat maakt me echt verdrietig, want ik ben gek op haar en je neemt niet voor niets een kat (en juist uit het asiel omdat ik vind dat die dieren een kans verdienen), maar ik vind dat je als diereneigenaar het belang van je dier voorop moet plaatsen...Bepaalde omstandigheden zijn helaas niet te veranderen en eigenlijk verdient mijn meisje dan iemand die wel de tijd/ruimte voor haar heeft...

**Geplaatst**: 27-03-14 07:10

Re: Het gevoel dat ik kat niet het beste huisje bied...

Geplaatst: 27-03-14 07:10

ik ben het volkomen met je eens! Je neemt geen dier om er weer afscheid van te nemen echter als je merkt dat het dier er onder lijdt moet je dit wel doen voor het dier! Gelukkig met mijn honden en katten nog niet mee gemaakt maar wel met konijnen. Heb regelmatig herplaatsers en dat wil toch niet altijd in de groep goed komen en dan moet je wel eens een keuze maken voor terug brengen. Gelukkig ook dit niet vaak gehad.

Als asiel is het ook moeilijk om katten altijd goed in te schatten en goed te herplaatsen. Wij hebben bijv. met regelmaat katten die in de quarantaine hokken enorm aanhankelijk en kroelerig zijn. Als je de ruimte binnen komt dan trekken ze je als het ware hun hok in. Deze katten lijken echt katten voor mensen met 10 kinderen bijv.
Totdat ze in de losloop ruimte terecht komen. Dan zie je ze af en toe nog wel eens maar verder zijn ze veel te druk bezig met zichzelf en de omgeving en vinden ze ons totaal niet meer interesant.

Uiteraard gebeurd dit ook regelmatig andersom. Het blijft gokken maar daarom blijven ze ook wel erg leuk

alleen jammer als het uiteindelijk toch niet blijkt te klikken.

**Geplaatst**: 27-03-14 10:13

Geplaatst: 27-03-14 10:13

Hoe lang blijft deze situatie zo dat je lange dagen maakt? Als dat voor een aantal jaren achter elkaar blijft, dan zou ik wel gaan nadenken over herplaatsen of terug brengen. Als deze lange dagen tijdelijk is, dus misschien een paar maanden/een jaar, dan zou ik mij daar niet zo druk over maken.

Ik zit/zat in een soortgelijke situatie. Ik had geen woning waar ik mijn hond mee kon nemen, dus was mijn hond best vaak alleen thuis bij mijn ouders. Daar voelde ik mij ook echt enorm schuldig over, ik wist niet hoe ik het op moest lossen. Aan de andere kant zag ik herplaatsen echt niet zitten, want ik wist zelf ook wel dat dit niet jaren gaat duren. En idd, na een aantal maanden heb ik eindelijk een woning gevonden waar huisdieren toegestaan zijn en kan ze doordeweeks met mij mee en is ze minder vaak alleen.

Soms slaat schuldgevoel ook wel eens door hoor. Ik denk soms ook wel eens te extreem, dat ik niet kan voldoen aan de behoeften van mijn hond of van een ander huisdier, maar dan moet ik gewoon weer even rationeel gaan denken en dan blijkt het allemaal gewoon mee te vallen. Want als je kat zich verder gelukkig voelt en jij bent nog veel met haar bezig in de uren dat je thuis bent, dan valt het wel mee.
Tel anders eens de uren op dat ze alleen is in een week en de uren dat je thuis bent. Is het dan echt zo uit balans? Is je kat dan echt te vaak alleen? Is de reden dat ze explodeert echt omdat ze niet vermaakt wordt of explodeert ze omdat ze graag bij jou wilt zijn? Vraag eens naar andere katteneigenaren, hoe zij dat doen met katten die lang alleen zijn. Als jouw situatie dan ook echt afwijkt van het gemiddelde gedrag van katten, dan is het wel handig om er over na te denken.

**Geplaatst**: 27-03-14 10:57

Geplaatst: 27-03-14 10:57

Je zegt haar naar buiten laten is geen optie op deze hoogte. Nu weet ik niet hoe je woont en hoe je kat buiten is, maar ik heb ook bovenin een flat gewoond en mijn kat ging gewoon naar buiten.
Eerst ben ik mee gaan wandelen, later mocht hij buiten blijven als ik boodschappen ging doen en riep ik hem weer naar binnen als ik terug kwam.
Thuis kreeg hij dan altijd meteen eten, dus meneer stond er ook vrijwel meteen als ik hem riep.

Ik maak soms ook lange dagen. Als ik stage heb ben ik al gauw tussen de 10 en 12 uur van huis. De kat kan de hele dag naar buiten, maar is nog steeds erg mauwerig als ik thuis kom. Het is dan ook een echte kroelkont.

Mijn kat eet vers vlees, voornamelijk kvv. Ik heb wel gemerkt dat hij kalmer is als ik hem achterlaat met een hele kwartel. Daar is hij dan toch even mee bezig (scheuren, kauwen e.d.) en hij zit voller.
Misschien dat je daar dan nog iets mee kunt?

Ook als ik terugkom van stage en 's avonds nog even een wandelingetje buiten maak, merk ik dat hij sneller tot rust komt.

**Geplaatst**: 27-03-14 11:07

Geplaatst: 27-03-14 11:07

Uit je laatste post krijg ik niet het idee dat ze het zo slecht heeft bij je hoor :(:)

.
Vanachter de computer kunnen wij haar karakter natuurlijk niet beoordelen, dus het is en blijft aan jou om dat in te schatten.
Wel wil ik graag proberen je zorgen wat te relativeren, ik krijg het gevoel dat je misschien iets te perfectionistisch bent (correct me if I am wrong

)...

Katten slapen heel erg veel in een etmaal: Je zegt zelf ook dat ze, als je de hele dag thuis bent, veel rustiger is en veel slaapt.
Is het misschien zo dat als je weg bent en thuis komt zij altijd eerst haar uurtje speel/aandacht krijgt?
Waardoor ze daar dus op anticipeert als je thuiskomt en het op jou overkomt alsof ze met smart heeft zitten wachten?
Ze sloopt tenslotte niets als je er niet bent, ik hoor je ook niet over onzindelijkheid, hoor eigenlijk helemaal geen signalen van ongelukkig zijn, afgezien dat ze druk is als je thuiskomt (wat ik niet gelijk als uiting van ongelukkig/eenzaam etc zou bestempelen).

Wij zijn eigenlijk altijd thuis, poezen hebben kattenluik en letterlijk hectares natuur tot aan de voordeur.
En bij ons hebben ze ook een (of meerdere

) momenten in de dag dat ze zo gek als een deur zijn en niets veilig is (meestal tijdens de avondschemer).
Overdag liggen ze toch echt meestal te snurken: hetzij binnen, hetzij buiten.

Ik kan me voorstellen dat het niet ideaal is wat je biedt, maar wat geeft je de garantie dat het ergens anders wel ideaal is? En een niet-ideale situatie wil niet meteen zeggen dat het ongelukkig maakt. Volgens mij doe jij er alles aan om het voor haar interessant te maken thuis.
Ter verbetering zou je inderdaad wat planken op hoogte kunnen doen om aan haar klauterwens te voldoen, of je balkon afzetten met gaas als dat kan? En misschien een hele gekke: heb je een oudere of wat eenzame buur die overdag op haar kan/wil passen?

**Geplaatst**: 27-03-14 11:49

Geplaatst: 27-03-14 11:49

Ik denk dat je je zorgen maakt om iets want kleiner is dan jij denkt.

Wij hebben ook zo'n kat. Zit eigenlijk altijd binnen. Zwaait me 's morgens uit en wacht me 's middags op. Is heel erg blij als ik er weer ben. Maar onze buitenkat doet dat ook, maar dan buiten

Dat rennen ken ik

Liefst zo hard mogelijk met de oren plat in de nek (want dan ga je nog harden I guess

) . Ik zie regelmatig alleen een zwarte vlek voor bij komen. Onze kat is buitengewoon speels, echt alles vindt hij leuk en geweldig, echt soms word je echt helemaal dol van zijn drukke gedoe. Hij sleept met speeltjes, verstopt ze ed. Ook zijn brokjes (die uit een voerbal komen) worden eerst verder de kamer ingeslingerd en hij rent er dan dolenthousiast achteraan. Hij vermaakt zichzelf goed. Maar ik zorg wel dat de denkspelletjes e.d. klaarstaan als ik 's morgens weg ga. Hij heeft dan net wat meer mentale uitdaging (ook belangrijk

) Dat rennen e.d. doet hij in het weekend of op dagen dat wij wel thuis zijn ook, dus ik maak me niet al te veel zorgen. Het isgewoon een hele blije en enthousiaste kat.
Meestal komt hij elke dag even achter op het terras, als ik thuis kom uit het werk. Maar na 5 minuten heeft hij dat ook wel gezien en wil hij weer naar binnen.
Elke dag speelt mijn vriend een half uurtje echt ruig met hem, incl tanden en voeten (nagels niet echt eigenlijk). Geweldig vinden ze dat (ja mijn vriend ook). En nee hij doet het niet bij mij of de visite

Enkel mijn vriend, aangezien zij elkaar uitdagen.

heb je weleens geprobeerd wat denk spelletjes voor de kat te verzinnen?

Nomineer dit bericht ×