Geplaatst Turrie was de kat die mijn moeder 17 jaar heeft gehad! Ze heeft een heel verhaal! want het is niet een katje die ze uit een nestje of asiel kocht. Turrie was geboren op Texel bij een boer. Hij raakte de kittens maar niet kwijt en werd wanhopig! Een vriend van mijn moeder was er toevallig. Hij zag hoe de boer de kittens in een jutten zak deed( ook Turrie dus!). De boer wilde deze zak in het water gooien zodat de kittens verdonken! De vriend van mijn moeder nam er 1 mee!
Hij wist helemaal niks van katten en wilde er ook geen een! Turrie is op het dashboard in de auto mee gekomen naar het vaste land! De vriend kwam aan op de verjaardag waar mijn moeder ook was! hij legde Turrie( die te vroeg weg was gehaald bij haar moeder en dus heel klein was) bij mijn moeder op schoot. Mijn moeder hield ook niet van katten maar werd verliefd op Turrie! Ze ging mee naar huis! mijn moeder wist niet wat ze moest doen omdat Turrie maar bleef huilen. Ze legde haar naast haar op het bed en ging samen met Turrie slapen. Dit bleef 17 jaar lang Turrie haar vaste plek!
Dit was allemaal voor ik er was.
Nou 3 jaar later was ik er als baby. Turrie kwam altijd bij mij in de wieg kijken! ondertussen had mijn moeder ook nog een zwart witte kat Roesja( overleden aan Kanker). Toen ik een peuter was trok ik altijd aan Turrie haar staart. Mijn moeder bleef maar zeggen: "Celesta poes vindt dit niet leuk.." maarja ik bleef doorgaan! en Turrie liet me het ook gewoon doen! maar 1x trok ik te hard en had ik een hele mooie diagonale nagelstreep op mijn gezicht! niet de slimste actie dus!
Turrie ging met eten altijd aan tafel zitten alsof zei ook ging eten! ze luisterde naar alles wat mijn moeder zei, mijn moeder was als het ware ook haar 'moeder'. Ze mauwde ook altijd terug! bij alles wat je zei! Je kon er een heel gesprek mee voeren!
Maar Turrie werd oud. December 2013 gingen we naar de dierenarts voor een check. Mijn moeder wilde niet dat ze pijn kreeg. Daar kregen we te horen dat Turrie dement was en haar nieren het niet meer goed deden. Maar er was niks aan de hand volgens de dierenarts!!
Mijn moeder ging een half week naar Aruba, ik was elke dag even geweest maar donderdag niet. Vrijdag toen mijn moeder thuis was kreeg een Whatts App die mij gelijk tot huilen bracht. Er stond in: "Turrie mag niet naar buiten! Ze eet niet en ik denk dat het bijna is afgelopen met haar". Dat zijn verschrikkelijke dingen. Dit weekend was ik bij mijn vader. Turrie at een heel klein beetje vertelde mijn moeder me.
Zondag toen ik thuis kwam had ik ook nog blaasontsteking! ik kon maandag dus mooi thuis blijven bij Turrie. Maar Turrie wilde niet meer. Ze at niks meer en dronk niet en ging ook niet meer naar de kattenbak. Die avond ging ze even naar boven. toen ze de trap weer afliep( en ik achter haar aanliep want ik verloor haar geen moment uit het oog) viel ze. Mijn moeder zei: Misschien moeten we toch de dierenarts bellen! Ik raakte helemaal in paniek en ik iwlde haar nbiet verliezen! ze was er altijd! en dan zou ze er ineens niet meer zijn! Mijn moeder zag dat ik er van streek van was en stelde het even uit. Turrie ging voor de koelkast liggen en ik kreeg toch het gevoel dat ik haat hier op aarde niet meer blij kon maken. Mijn stiefvader dierenziekenhuis Amsterdam gebeld. En ja we mochten langskomen. Maar ze zou wel mee naar huis moeten! Ik wilde niet mee want het voelde als verraad. Maar heb me er toch overheen gezet en ben mee gegaan. Toen vertelde de dierenarts dat ze doodziek was. Ze moest wel worden ingeslapen. Ik heb haar nog heel lang verteld dat ik van haar hield. Maar turrie was binnen 1 minuut weg. Zo zwak was ze. Ik heb er zo een spijt van dat ik haar niet meer heb vastgehouden! Nadat we in de auto zaten voelde ik weer dat verraad. Ik heb mijn kat vermoord. Ik wist dat het niet zo was, maar het voelde wel zo
Ik ben er erg van overstuur zelfs nu nog. Het licht heel gevoelig! maar ik weet dat het beter is. Maar het maakt het niet minder moeilijk!
Turrie ik hou nog altijd van je! je bent er altijd voor mij geweest! en ik weet dat je nog bij me bent!
Rust zacht mijn trouwe meisje!
Turrie (1996-10/02/2014)
Mijn laatste kusje aan dit geweldige huisdier!
zomer 2012
Knap meisje!
Het is erg zwaar voor mij dus ik zou het niet leuk vinden om negatieve reacties te ontvangen
heel veel sterkte! Mooie leeftijd 
