Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-02-14 13:55

Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-14 13:55

Onze hond is inmiddels 16 jaar oud. Een behoorlijk leeftijd en er komt natuurlijk veel emoties bij kijken. Hij is duidelijk echt oud, hoort slecht, ziet slecht. Hij woont bij de ex van mijn zus, maar mijn ouders, mijn zus en hij zijn allemaal verantwoordelijk en hij is dus van ons allemaal. Bij mij woont hij al jaren niet meer, maar ook ik voel nog veel voor die hond natuurlijk! Ik denk echter wel dat ik wat nuchterder naar de situatie kan kijken dan de rest.

Een paar maanden terug heeft hij iets van een tia oid gehad. Dit hoorde ik pas veel later, hij liep sindsdien wat scheef met zijn hoofd, dit trok op den duur wel wat bij, maar nog steeds scheef. Ik heb toen echt gezegd, zoals het nu is gaat het nog wel, maar gaat het verder achteruit dan moeten we er echt een eind aan maken.

Hij is stram in zijn heupen en gewrichten. Zeker als hij heeft liggen slapen komt hij moeizaam overeind en gaan zitten of liggen kan echt een volle minuut tot 2 minuten duren.

Bij die ex woont hij in een flat, op de tweede verdieping, maar traplopen ging eigenlijk niet meer. Hierdoor kwam hij nog maar heel weinig buiten. Uiteindelijk hebben we online een hulpmiddel gevonden waarmee hij comfortabel aan zijn schouders en heupen kan worden opgetilt. Gezien met name de achterpoten een probleem waren, konden we hem met dat tuigje ondersteunen en kon hij zelf de trap weer op en af.

Maar, hij had er nog wel duidelijk plezier in, buiten loopt hij stoer mee, huppelt rond, en verdedigd als een echte oude ridder onze andere hond (die bij mijn ouders woont) als hij bij mijn ouders komt logeren. Ik zie ook wel dat hij daar echt nog wel plezier heeft en opleeft als hij buiten is.

Nu heb ik begrepen dat hij recent weer iets van een tia gehad heeft. Zijn kop houd hij schever dan ooit en kan sindsdien ook niet meer met tuigje de trap op of af. Gisteren had ik mijn vader via skype en die vertelde dat. Hij logeert nu weer bij mijn ouders. Hij liet hem mij even zien via de camera en ik kreeg haast tranen in mijn ogen. Hij werd net wakker en kwam overeind uit zijn mand. Man man man, zo traag, zo moeizaam. Ik vind het te ver gaan. Ik heb dat ook duidelijk gemaakt en gezegd en volgens mij schrok mijn vader wel dat ik er zo emotioneel van werd. Maar zeggen ze dan, buiten heeft hij nog steeds lol, en wat ik zag was wel op zijn ergst, als hij stijf is en net wakker wordt.

Ik vind het lastig, ik zie ook maar een kleine moment opname via die camera, 2 minuutjes. Maar ik kan gewoon niet geloven dat die hond geen pijn heeft als hij zo ontzettend moeilijk overeind komt en weer gaat liggen. Wegen die uitlaat momenten waar hij echt nog lol heeft, daar wel tegenop? Wat ik gisteren zag was echt wel veel verder achteruit dan toen ik een paar maanden geleden zij "als het nu verder achteruit gaat is het echt over hoor!"

Ik vind het echt een hele lastige kwestie. Vooral omdat ik er eigenlijk ook niks over te zeggen heb. Ik vind dat hij sowieso eigenlijk niet meer naar die flat kan, vooral niet omdat hij daar echt te weinig mogelijkheden heeft om nog buiten te komen. En ik vertrouw eigenlijk ook niet op dat mijn ouders en met name die ex van mijn zus daar echt een rationele beslissing in kunnen nemen, elke keer weer "maar hij vind het buiten nog zó fijn", het voelt een beetje als kop in het zand steken. Mijn vader is volgens mij dusdanig geschrokken van mijn reactie dat hij in ieder geval bij de dierenarts gaat overleggen (héhé).

Hoe maken jullie de beslissing dat het over is? Als een hond echt ziek is, of wonden heeft, of kanker oid, dan is het natuurlijk duidelijk. Maar als een hond gewoon oud is? wanneer houd je op en wanneer wegen de fijne momenten nog op tegen de momenten dat het moeizaam gaat?

**Geplaatst**: 03-02-14 13:59

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 13:59

Is heel moeilijk. Ik begrijp dat het om een grote hond gaat? Zo oud, en niet meer makkelijk op kunnen staan, dat zou voor mij einde verhaal zijn. Naar die flat en dan niet naar buiten kunnen (wat hij dus het leukst vindt) vind ik echt heel zielig persoonlijk.
Ik zou nu afscheid nemen, niet wachten tot het nog slechter wordt, en hij echt gaat lijden. Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-02-14 14:01

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-14 14:01

Hij is inderdaad vrij groot. Zo'n 20 kilo ongeveer, iets onder kniehoogte.

**Geplaatst**: 03-02-14 14:03

Geplaatst: 03-02-14 14:03

Krijgt hij pijnstillers?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-02-14 14:04

Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-14 14:04

Nee, hij heeft helemaal geen medicijnen. Hij kreeg een paar jaar terug prednison doordat hij zijn bek moeilijk open kreeg door verdwijnende kopspieren. Maar dat is op een gegeven moment gestopt en hij krijgt zijn bek nu gewoon weer normaal open. Dus die medicijnen krijgt hij ook niet meer.

**Geplaatst**: 03-02-14 14:07

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 14:07

Zolang hij nog lol heeft buiten waarom laten gaan? Hij wordt gewoon oud en dan horen die dingen er gewoon bij. Als hij echt pijn zou lijden hele dagen door of hij heeft geen plezier meer in zijn leven dan zou ik hem laten gaan.

**Geplaatst**: 03-02-14 14:07

Geplaatst: 03-02-14 14:07

Hier ook een hond van zestien waar wij langzaam afscheid van aan het nemen zijn. Hij krijgt wel pijnstilling, maar dan nog gaat het lopen steeds moeilijker. Hoe zwaar ook, ik denk dat we een dezer dagen moeten besluiten dat het niet langer kan, maar wat is het moeilijk om zo'n kanjer te laten gaan. Het is een mechel die heel zijn leven alleen maar braaf, lief en vrolijk is geweest. Zelf nu met zijn zestien jaar en alle kwaaltjes die erbij horen is hij nog vrolijk en vriendelijk. "One of a kind" !! Succes ook met jullie beslissing.

**Geplaatst**: 03-02-14 14:24

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 14:24

Is hij wel naar de dierenarts geweest voor de TIA's en de artrose?

**Geplaatst**: 03-02-14 14:28

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 14:28

zou eerst eens beginnen met een pijnstiller te geven en dan te kijken of het opstaan een stuk beter kan gaan,gewoon een rimadyltje geven,zo erg is het niet een oude hond een beetje te helpen

zolang de hond buiten nog blij en vrolijk is,zou ik er nog niet mee stoppen,maar dus wel iets geven waardoor het opstaan en gaan liggen makkelijker wordt

**Geplaatst**: 03-02-14 14:32

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 14:32

Eens met kimmie.

**Geplaatst**: 03-02-14 17:51

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 17:51

Altijd hetzelfde soort antwoord in dit soort topics; het is nooit te vroeg.
Als je jezelf deze vraag al stelt dan is het meestal gewoon tijd.

**Geplaatst**: 03-02-14 17:54

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 17:54

Zodra een hond niet meer zonder pijnstillers kan of totaal geen plezier meer heeft, dan is het bij mij einde verhaal.

Hebben zelf een berner die 4 jaar terug ernstig verlamd is geweest. Is 90% hersteld. Heeft geen pijn (voelt ook gewoon niks in zijn ene poot) Maar zodra we merken dat hij pijn krijgt, dan is het einde verhaal.

**Geplaatst**: 03-02-14 17:56

Geplaatst: 03-02-14 17:56

Vriendin had ook een oude hond, stram, zwak in de achterhand. Zij heeft hem gewoon van die pillen(voor stramme, stijve botten en spieren voor mensen, chondroite oid) gegeven in een stukje leverworst. Hij knapte zienderogen op, heeft nog een geweldige zomer gehad en toen was het op. Was ook 17 en dat is heel oud voor een grote hond.

**Geplaatst**: 03-02-14 17:56

Geplaatst: 03-02-14 17:56

Ik snap precies hoe je je voelt. Vorige week hebben wij ook onze hond in laten slapen, nadat mijn ouders het eindelijk inzagen. Daar vooraf hebben we hem inderdaad pijnstillers gegeven, en dat hielp ontzettend goed! En verder hoe vervelend het ook is.. hem wel in de gaten houden. Mocht het slechter gaan is het gewoon echt beter. Mijn ouders hadden het denk ik pas gedaan als is al aan het sterven was, want het was altijd van 'maar hij kwispelt nog.'

Verder heel veel sterkte er mee en hopen dat ie nog even zonder pijn volhoudt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-02-14 18:25

Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-14 18:25

Pijnstilling hadden we zelf nog niet zo over nagedacht, bedankt voor die tips.

Net nog even zitten skypen met mijn ouders. Ze zijn vandaag dus bij de dierenarts geweest gelukkig. Dierenarts geeft aan dat er dus inderdaad duidelijk sprake is van artrose en dat pijnstilling daarin kan verlichten. Verder vind zij ook dat hij duidelijk niet levensmoe is. Hij komt nog uit zijn mand, zoekt ons op, wilt aangehaald worden, komt graag buiten en eet en drinkt gewoon goed. Zij zou meewerken als we besluiten dat het genoeg is geweest, maar vind het ook niet onverantwoord om nog aan te kijken.

De situatie is alleen dat het voor mijn moeder echt een aanslag is om die zorgen voor de hond de hele dag in huis te hebben. Het gaat al lange tijd niet goed met haar en de hond vreet gewoon dat beetje energie dat ze heeft uit haar. Dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Bij die ex doet de hond het binnen. Niet bepaald fris natuurlijk, maar die is het inmiddels wel gewend om constant met de dweil achter dat beest te lopen. Mijn ouders willen dat dus echt niet binnen, en dus constant de stress, zou die weer naar buiten moeten.

Waarschijnlijk gaan ze nu de pijnstilling proberen, hopelijk knapt hij daar een beetje van op. Misschien wel dusdanig dat hij met flinke ondersteuning van het tuigje de trap weer op en af durft (in principe wordt hij dan getilt, maar zet hij zelf zijn poten neer). Als dat zo is kan hij ook vanuit de flat toch weer makkelijker naar buiten.

Pff, echt lastig, vooral omdat hij dus echt nog niet levensmoe is.

**Geplaatst**: 03-02-14 19:02

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 03-02-14 19:02

tja wanneer het genoeg is dat is voor iedereen anders. Voor mij zou dit genoeg zijn als ik het zo lees maar ik ken de hond niet en heb hier geen emotie bij. Ik lees wel over een hond van 16 jaar, heel stram, een eind doof, een eind blind, bijna onzindelijk, geeft erg veel stress (kan men er dan nog wel van genieten?) aan de eigenaar, moet dan verhuizen naar een voor hem niet ideale situatie (traplopen en daar niet zindelijk dus stress?? niet op kunnen houden? veel alleen zijn? Geen idee!!). Een hond die altijd zindelijk is geweest en nu in huis zijn ontlasting doet voelt zich daar zeer waarschijnlijk erg rot onder.

maar tja ik lees ook weer geen pijnstilling nog gebruikt ,wat ik wel zou doen!!! en hij geniet nog zo van het buiten zijn. Echter daar moet je weer wel mee opletten! Buiten zijn veel prikkels en een hond die daar heel gevoelig voor is gaat dan over zijn eigen grenzen heen. Dus je moet kijken naar de hond in huis in de situatie waar hij zeer vertrouwd is want daar geeft de hond namelijk wel aan hoe deze zich voelt

Er zijn honden die in huis mank lopen maar buiten niet. Dat wil niet zeggen dat ze zich binnen aanstellen en buiten niet. Dat wil wel zeggen dat ze wel degelijk pijn hebben maar dat ze buiten door alle prikkels die pijn niet voelen. Dus die pijn kan mee vallen maar wel aanwezig zijn of buiten vinden ze het zeer spannend (ligt weer aan het karakter van de hond)

**Geplaatst**: 03-02-14 19:02

Geplaatst: 03-02-14 19:02

Hoi TS, wat ik me afvroeg toen ik het allemaal zo las: is het eigenlijk nog wel verantwoord dat je moeder met zo'n grote hond de trap op- en afgaat als het verzorgen haar al zoveel energie kost, en jullie hond zo moeilijk loopt? Je moet er toch niet aan denken als je moeder op zo'n betonnen trap haar evenwicht verliest...

En zoiets vind ik meewegen in een beslissing of het al tijd is afscheid te nemen. Met heel veel mazzel loopt jullie hond dankzij de pijnstillers als een kievit (maar ik zou er niet teveel op rekenen) maar als er zelfs mèt pijnstillers met een tuigje de hond getild moet worden om hem de trap op en af te krijgen denk ik dat het toch wel tijd wordt een beslissing te nemen.

Ik heb wel eens een skelet van een hond gezien met artrose bij de gewrichten en dat zag er als scherp puimsteen uit, allergruwelijkst pijnlijk moet het zijn om met zoiets dagelijks meerdere keren een trap op en afgedwongen te worden, zelfs met pijnstilling krijg je volgens mij niet alle pijn weg.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-02-14 19:24

Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-14 19:24

Mijn moeder woont niet op die flat. De ex van mijn zus, waar de hond de laatste jaren woont, woont in de flat. Mijn moeder woont gewoon in een huis waar de hond op de begane grond is. Ideaal zou zijn als de hond gewoon terug kan naar mijn ouders, maar mijn moeder kan dat er eigenlijk niet bij hebben, als die niet gewoon zindelijk is.

Persoonlijk vind ik de hond in die flat dus echt niet meer kunnen. Maar goed, zoals ik al zei, ik kan alleen mijn mening geven, maar heb er verder niet super veel over te zeggen. Ik hoef er ook niet voor te zorgen dat als die bij mijn ouders is, dat die om de 4 uur zo'n beetje buiten komt, dus ik heb makkelijk praten.

**Geplaatst**: 04-02-14 22:49

Geplaatst: 04-02-14 22:49

Ik heb zelf nog niet voor de keuze gestaan, maar heb wel zoiets van: zolang de hond nog een hondwaardig leven heeft.
Daarmee bedoel ik dat de hond nog goed kan lopen (al dan niet met pijnstillers, mag best stram zijn, immers is de hond oud). Nog regelmatig leuke momenten kan hebben, goed eet, goed drinkt en goed slaapt.

Wat ik wel lees is dat de hond dus niet goed de trap op en af kan (wat een probleem is als je elke dag trappen op en af moet), ook niet vaak genoeg buiten komt waardoor de hond binnen plast, en heel veel moeite heeft met opstaan en liggen. (Nu kan dat verbeteren met pijnstillers)

En dat zijn wel dingen die bij mij meewegen. Want ook hoeveel plezier de omgeving nog met de hond heeft draagt bij aan het levensgenot van een hond.
Ik zou in ieder geval even de pijnstillers afwachten, maar als het daardoor niet verbetert zou het bij mij denk ik einde oefening zijn...

**Geplaatst**: 04-02-14 22:57

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 04-02-14 22:57

Is t een reu of teef? Als t n reu is kun je er nog voor kiezen m bij je ouders een plasband te laten dragen met n maandverband erin. Persoonlijk zou ik t m niet meer aandoen telkens trap te lopen en daardoor minder buiten komt terwijl hij dat juist zo fijn vind.

**Geplaatst**: 06-02-14 15:23

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 06-02-14 15:23

Kan hij niet bij jou gaan wonen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-02-14 16:11

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-14 16:11

Nee, dat is echt geen optie. Ik woon op 20 m2 en ben ruim 40 uur per week van huis, zo niet meer. Dat is hij niet meer gewend.

**Geplaatst**: 06-02-14 19:12

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 06-02-14 19:12

Tsja, je hebt al aangegeven dat je er niet veel invloed op kunt uitoefenen, maar deze hond zou gewoon ingeslapen moeten worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-14 13:48

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-14 13:48

Inmiddels zit hij aan de pijnstillers. Hij krijgt previcox. Volgens de bijsluiter mag hij daar een halve tablet per dag van, maar volgens de dierenarts mogen we tot een hele gaan. Hij krijgt dus nu een halve par dag in de ochtend en het werkt vrij goed, hij gaat soepeler zitten, beweegt vrijer, en overweegt zelfs weer onder de salontafel te gaan liggen. Ook is hij rustiger en hijgt hij minder. Een duidelijke verbetering dus.

Echter wordt hij savonds weer onrustig en beweegt hij weer minder makkelijk. We hebben de indruk dat het savonds rond een uur of 5 is uitgewerkt. Nu heb ik de technische bijsluiter gelezen online en die geeft aan dat het een dag of 3 nodig heeft voor er een soort stabiel niveau is bereikt, dus dat wachten we nog af (heel technisch verhaal over piekconcentraties en halfwaarde tijden en zo). Maar we hebben dus de indruk dat het niet lang genoeg werkt voor 1 keer per dag. We kijken het weekend nog even aan en anders na het weekend nog maar met de dierenarts overleggen of we niet naar twee keer per dag moeten gaan.

Iemand ervaring met deze pijnstiller?

Dierenarts vond trouwens nog niet dat het einde verhaal was, ze kaartte 5 punten aan. Komt hij nog uit de mand, wil hij nog graag aangehaald worden, gaat hij graag mee naar buiten, eet hij nog goed, drinkt hij nog goed. Daar kunnen we eigenlijk overal nog volmondig ja op zeggen, hij is echt nog niet levensmoe.

**Geplaatst**: 08-02-14 13:51

Re: Etische dilemma, wanneer is het klaar? (hond)

Geplaatst: 08-02-14 13:51

Waarom woont de hond eigenlijk bij de ex van je zus op een flat? Dat lijkt me sowieso al geen ideale situatie met een trap die hij steeds op en af moet.

Nomineer dit bericht ×