De dierenarts komt om 14.00uur aan huis om de kleine Spider(man) van dit topic; [BB] nestoverschotjes dump je op een 90km weg! te castreren. Hij doet het geweldig en is al veel gegroeid zie hier een fimpje van Spider en Minimaus terwijl ze "balletje balletje" aan het spelen zijn http://www.youtube.com/watch?v=N-T2GUOH ... e=youtu.be
Maar....ik ben vorig jaar een kat verloren aan narcose
wel een aidskat hetgeen een hoop kan verklaren, maar toch...het zit me totaal niet lekker. Zeker omdat hij eignlijk al wakker was en toen ineens dood lag. Heb zelfs nog geprobeerd hartmassage te geven en te beademen, wat niet gelukt is.En dan moet ik een andere aidskat ook nog laten inslapen, waar ik ook eigenlijk geen vrede mee heb omdat de kat niet doodziek is. Wel is hij al in het aidsstadium, zweren in zijn bek en vermageren, maar in theorie zou hij het nog maanden kunnen volhouden. Deze kat is nu 3 jaar bij mij (opvang via asiel) maar hij is agressief tegen andere katten dus moet altijd apart zitten. Hij heeft nog een mooie zomer in mijn afgezette tuin gehad, waarbij ik als de andere katten buiten waren als een politieagent er bij moest blijven. Maar nu zit hij vanwege het weer alweer een maand of 2 binnen alleen in een kamertje, wat mij ook tegen de borst stuit...ik wil een kat niet op deze manier houden. Mijn andere aidskatten zijn sociaal naar andere katten en lopen gewoon bij de rest.
Ik zou het me nooit vergeven als een van mijn FIV- katten aids op zou lopen door mijn schuld.....maar toch...een leven beeindigen vind ik heel moeilijk.
DA staat er helemaal achter, en vrienden die mijn situatie hier kennen ook, maar ikzelf nog niet 100%. Toen de DA hier de vorige keer was kon ik het niet....
dat is het eerlijkst. anders word hij alleen maar slechter, en dat wil je niet
ik haalde alleen al uit de tekst dat TS het allemaal wel goed kan overzien. we hebben in iedergeval het beste voor de beestjes over, dat is wel duidelijk