SuperAssie schreef:Hier miste onze 10 jarige kater ook onze 19 jarige poes. Hebben we moeten laten inslapen ook, had ineens een gezwel in het tandvlees en ze at al dagen niet meer.
Ze hebben afscheid genomen, en dat ging 1 a 2 dagen goed, tot hij begon te veranderen. Veel aanhankelijker aan het worden, zoekend rondlopen, overal onrustig kijken enz.
Nu is het weer afgenomen, maar hij heeft wel diverse eigenschappen van haar overgenomen die hij eerst nooit had.
De andere twee hebben geen problemen gehad met haar 'vertrek', wel afscheid genomen, eentje is er zelfs naast gaan liggen/zitten, maar meer ook niet.
Zelfde gebeurt hier dus. Ging 1 á 2 dagen goed maar daarna vertoonde ze dit gedrag.
Jij ook nog sterkte 
Jibbel schreef:Misschien dat ze juist meer rust heeft nu en daarom lekker gaat slapen en niet meer steeds weg gaat? Haar eerdere gedrag lijkt meer vluchtgedrag eerlijk gezegd.
Ik weet het niet, we hebben haar al sinds kitten zijnde en sinds toen doet ze het eigenlijk al (sinds dat ze naar buiten mag dus). Daarna hebben we er dus nog eentje bij gekregen en die twee zijn nu samen nog over. Ze kan het overigens totaal NIET vinden met haar 
Kentaro schreef:Gecondoleerd als eerste!
Het zou héel goed kunnen! En het is ook niet vreemd nu wel en bij de vorige kat niet. Wij mensen hebben ook met de een veel meer een band dan met de ander.
M'n vriendin haar kat kwam vorig jaar niet meer thuis. Hele zoekacties, maar uiteindelijk bleek hij te zijn overleden. De andere kat (broertjes waren het) was écht doodongelukkig. Wilde ook niet meer eten en zat alleen maar bij de deur te wachten tot de ander eens thuis zou komen.
Uiteindelijk heeft ze zelf op haar knietjes op de grond gezeten en deed ze net of ze de brokjes ging eten (de overleden kat, at altijd als eerste), waarna de kat gelukkig weer ging eten!!
Het verdriet heeft wel echt moeten slijten, maar het is gelukkig wel weer goed gekomen!
Denk dat je het de tijd zult moeten geven.
Dankjewel
Klopt, het heeft ook echt tijd nodig, dat merken we allemaal hier thuis. Mijn moeder heeft het er elke dag over, beide ingeslapen katten..
heidy_wilco schreef:Dat is niet raar hoor. Katten hebben ook (zeer veel) gevoel. Dieren missen over het algemeen andere dieren als ze er niet meer zijn.
Trok jou poes veel op met de overleden kat? Je kan het zien alsof je poes haar beste vriend verloren is, terwijl de andere poes hem meer zag als een bekende, maar voor de rest niet. Klinkt een beetje raar misschien, maargoed.
Maar nog veel sterkte
Is altijd zwaar om een deel van je familie in te moeten laten slapen.
Dankjewel
Is inderdaad zwaar, was ook niet echt een prettige manier van overlijden voor deze kat maar dat lag meer aan het feit dat hij het zo benauwd had, spuitje in zijn bil moest ipv zijn lijf (hij had geen spierweefsel meer aan zijn lijf, ook bijna geen vet) en daarvan werd ie erg misselijk, dus overgeven vlak voor overlijden etc.
En de poes waar het over gaat kon eigenlijk alleen met de nu overleden kat goed overweg. De rest moest niks van haar hebben helaas 
jorretje schreef:misschien heeft ze zijn taak overgenomen en houdt ze nu idd de wacht over het huis?
Zou ook best kunnen, bedankt
Bedankt voor de reacties
De twee poezen die nu nog over zijn konden vrij goed met de nu net overleden kat overweg. De poes waar dit topic over gaat was echt hele goede maatjes met hem en kon het vrijwel alleen met hem goed vinden..