Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-10-13 23:28

Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst door de TopicStarter : 17-10-13 23:28

Na aanleiding van een ander topic open ik hier een nieuw topic waar deze discussie wellicht beter op zijn plaats is.

Vanavond zat ik op marktplaats te kijken,en zag een kat ter overname,want de kat had een hekel aan baby's en zij verwachten hun eerste baby...... Smoesje ten top in mijn ogen.

Ook gezonde hondjes die afgemaakt moeten worden,omdat ze gebeten zouden hebben.... kindertjes die bleven prikken in de ogen en oren. Maar baasjes vonden dat de labrador het maar moesten pikken... Niet dus,en nu een spuitje erin..

Het is zo schrijnend,waarom wordt er niet veel verder gekeken?

Mijn mening; Zodra je dieren en kinderen samen hebt,behoor je je te verdiepen in het gedrag van je dier,het hoe en waarom. En je behoort je kind op te voeden,en ervanuit gaan dat een kind net zoals een dier onvoorspelbaar kan reageren.

Wat vindt bokt?

**Geplaatst**: 17-10-13 23:34

Geplaatst: 17-10-13 23:34

Ik ben het helemaal met je eens. Ik vind het trouwens echt heel erg belangrijk dat kinderen met dieren opgroeien. Ik had en heb ook altijd dieren om mij heen. 2 katten lagen altijd bij mij in de box. Als ik een keer vervelend was tegen dieren en ik kreeg eens een keer een snauw, dan kregen wij eerder op onze kop dan de dieren :')

Heel veel mensen kunnen geen dier aan, maar in plaats van dat die mensen zochzelf gaan verwijten, kijken ze eerst naar het dier.

**Geplaatst**: 17-10-13 23:36

Geplaatst: 17-10-13 23:36

Ik kwam jou net al tegen in dat topic ja...
En ik ben het helemaal met je eens. Als je een goede combi wilt maken met kinderen en dieren zul je je heel erg in beide moeten verplaatsen en daar vooral op tijd mee moeten beginnen. Maar zo zijn er meer excuses hoor, "allergie" is bij mij ook zo'n woord waar mijn nekharen van overeind gaan staan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-10-13 23:43

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst door de TopicStarter : 17-10-13 23:43

Nou precies!

Mijn hond en peuter hebben eens een aanvaring gehad. Peuter stond op zijn staart per ongeluk. Hond jankt en wil weg,in plaats van dat de peuter wegloopt,draait ie zich naar de hond toe... die draait dus op zijn staart. Hond gilt het uit en hapt naar staart. Tegelijkertijd zakt peuter met hoofd naar beneden.
Gevolg,hondje bleef met tand in mondhoek hangen.
Geen gericht gehap dus,maar wel genoeg bloed om heel erg te schrikken.
Waar mijn moeder al inslapen riep en de hond een schop gaf. Werd ik kwaad en heb de hond getroost.
Die vond het zo verschrikkelijk. Dit is dus echt een gevalletje pech gehad.
Een enkel ander baasje had waarschijnlijk al bij de DA op de stoep gestaan om een spuitje erin te laten zetten..

Mijn hondje is mijn vriendje,en mijn kind is mijn alles. Dit vergt veel oplettendheid van mijn kant,maar zolang ik maar in mijn achterhoofd houdt dat mijn kind geen heilige is en de hond een dier blijft.
Zo zijn het echt dikke vrienden,zoekt de hond de peuter vaak zat op,ook al de peuter te ver gaat. Dan is het aan mij om in te grijpen,om mijn kind te leren dat genoeg genoeg is,dat hondjes soms ook iets niet leuk vinden.

Ik vind het geweldig,hond en kind samen :+:

Hoop dat het bijdraagt aan een fijne opvoeding voor mijn zoontje.

**Geplaatst**: 17-10-13 23:52

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst: 17-10-13 23:52

Ik ben het ook met je eens

ik ben dan nog wel geen ouder, maar wel met katten opgegroeid. Mijn ouders hebben ons altijd geleerd dat we met respect met ze om moesten gaan. Deden we dit niet met als gevolg dat ze een keer uithaalden, eigen schuld dikke bult. Mijn ouders hebben nooit vanwege ons katten weggedaan, en ik kan me ook niet herinneren dat een van onze katten mij ooit echt pijn heeft gedaan. Het is voor die dieren gewoon even wennen in eerste instantie maar die kans moet je ze wel geven vind ik

**Geplaatst**: 17-10-13 23:55

Geplaatst: 17-10-13 23:55

Je moet een kind van begin af aan goed leren hoe je met een dier om moet gaan. Je moet ze leren hoe ze moeten aaien. En dat ze niet mogen slaan, prikken of trekken. En constant opletten.
4 jaar geleden had ik een teefje voor mij en bekenden was ze super lief maar bij vreemden was ze afstandelijk. Op een dag kwam de buurvrouw binnen. Hond was ergens buiten met haar 2 kinders waar ze waren weet ik niet ze liepen los op groot terrein. Toen de buurvrouw buiten kwam kwam de hond op haar af gestormd greep haar zonder reden in haar been en stoof er vandoor. Buurvrouw had een aardig gat in haar been is er ook voor bij de dokter geweest. Gelukkig goed afgelopen maar ik heb de hond dezelfde dag in laten slapen. Ik was toen zwanger van de 1e en moet er niet aan denken dat ze mijn kind zou bijten. Waaks prima maar met vals gedrag ben ik snel klaar mee. Haar 2 kinders inmiddels bijna 8 jaar alweer kunnen de kinderen alles mee. Ze zijn echt dol op elkaar. Ik laat ze hier alleen nooit zonder toezicht bij elkaar wat vrij makkelijk gaat op een boerderij. Honden overdag altijd buiten ook niet in de tuin en als de kinderen naar buiten gaan ben ik er bij.

**Geplaatst**: 18-10-13 00:04

Geplaatst: 18-10-13 00:04

Tja, ik had een hele mooie Maine Coon poes, die voor en tijdens mijn zwangerschap nergens last van had. Echter vanaf het moment dat ik vanuit het ziekenhuis thuiskwam met mijn zoontje, werd ze (waarschijnlijk door o.a. stress) onzindelijk. En niet een beetje, gewoon overal in de kamer plassen, en op het aanrecht peoepen.. We hebben het eerst een tijd geprobeerd (was gek met het dier, staat zelfs op het geboortekaartje van mijn zoontje), maar de situatie was echt niet te houden.
Gelukkig heb ik hele lieve vrienden, die haar graag een plekje wilden geven (daar had ze eerder gelogeerd en daar waren geen problemen). Ik zie haar dus nog af en toe en ze heeft nu een super plekje (anders was ze ook niet weggegaan).

Dus kijk wel naar de situatie! Ik had haar nooit zomaar weggedaan en zeker niet via MP, maar houden was bij ons helaas geen optie.

Ik heb nog wel 2 dochters van haar, die samen met mijn zoontje zijn opgegroeid en dat gaat super. Maar mijn zoontje (inmiddels 2) is wat dieren betreft wel verwend

We hebben een paar katten, meerdere honden, paarden (tijdens mijn zwangerschap al een pony voor hem gekocht

), cavia's, kippen, etc. us hij leert echt wel met dieren omgaan

**Geplaatst**: 18-10-13 10:51

Geplaatst: 18-10-13 10:51

Ik lees hier veel gebrek aan inlevingsvermogen. Imo, als iets bij familie A goed gaat, wil niet zeggen dat dat bij familie B hetzelfde verloopt. Waarom er vanuit gaan dat een ander een smoes verzint en niet de waarheid spreekt? Een aantal verhalen zoals die hierboven herken ik ook van verhalen die ik van vrienden heb gehoord (geen eigen ervaring, heb geen kinderen) máár dan van de andere kant. Katten die in de wieg van de baby, zelfs OP de baby pissen, herdershonden die dreigen naar het loslopende kroost van de familie zijn hier een voorbeeld van. Dan kan je denken 'niet zo aanstellen, je hebt een dier voor het leven' maar je zou ook kunnen denken, 'dat dier heeft hier geen leven, die zou bij een ander baasje een prettiger bestaan hebben met minder stress'

Het is heel makkelijk oordelen als je de ander en zijn verhaal niet kent.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:16

Geplaatst: 18-10-13 11:16

Nou nee vind het geen smoesjes nee.
Zeer zeker niet, er zijn nu eenmaal beesten die gewoon doodnerveus van kinderen worden en er gewoon niet tegen kunnen.
Dus dan MOET je maar afwachten tot het echt een keer flink misgaat?
En als het dan vaak misgaat gaat het ook goed mis.
En een andere plek in huis zoeken waar de hond alleen kan zijn, is ook makkelijk gezegd, want normaal lag die hond in de kamer bij de familie, en wordt dan "verbannen" voor het kind.
Dus hoeft ie dan alleen maar het juiste moment af te wachten en het gaat mis.
En tja die juiste momenten komen dan vanzelf een keer, je kunt nu eenmaal niet alles voor zijn.
Wij kregen onze 1e hond toen onze jongste een jaar of 2 was.
Deze hond wil dus beslist niet hebben dat je een kind optilt. Als volwassene dan. Hij is nu bijna 11, maar pikt het nog steeds niet, al komen er nog weinig kleine kinderen hier.
Maakt overigens niet uit of het een eigen kind is of een kind van iemand anders. Kennelijk ziet hij dat als een bedreiging voor het kind, en beschermt hem dan.
Nu wordt er op de leeftijd van een jaar of 2 niet heel veel meer met een kind om gezeuld, maar vraag me af wat hij zou doen met een baby in huis, hij hapte dan overigens ook in je achterste.

Vroeger hebben wij een hond gehad uit het asiel, wij waren toen zelf al pubers, maar die was ook altijd weggestuurd/apart gezet voor de kinderen, en die greep kleine kinderen dan ook.
Als je die onverwachts vastpakte op zijn rug (dus wat kleine kinderen vaak doen), hing die ook direct in je arm.
Moet zo'n hond blijven in een gezin met kleine kinderen, nee vind ik niet.
Hij is toen bij ons gekomen, en heeft het nog geweldig gehad, geen kleine kinderen meer die hem ineens pakten, en hij mocht weer gewoon in de kamer, zoals hij gewend was.
Werd niet meer weggestuurd en kon lekker zijn gang gaan.
Een klein kind had hij waarschijnlijk vol in zijn gezicht gegrepen, en hij beet goed hard.
Dus zo'n kleine peuter bijt zo'n hond zo het hele gezicht kapot.
Moet je daar dan op gaan wachten, omdat het zielig is.
Omdat die hond er eerder was dan het kind?

**Geplaatst**: 18-10-13 11:30

Geplaatst: 18-10-13 11:30

Donja schreef:
Gelukkig heb ik hele lieve vrienden, die haar graag een plekje wilden geven (daar had ze eerder gelogeerd en daar waren geen problemen). Ik zie haar dus nog af en toe en ze heeft nu een super plekje (anders was ze ook niet weggegaan).

Waarom zette je het dikgedrukte tussen haakjes? Dat is wat mij betreft het belangrijkste deel van je boodschap. Hier dus géén smoesje, maar een weloverwogen beslissing waarbij je minstens zoveel aandacht hebt gegeven aan het belang van je dier als aan je eigen belang +:)+

Telpeva schreef:
Imo, als iets bij familie A goed gaat, wil niet zeggen dat dat bij familie B hetzelfde verloopt. Waarom er vanuit gaan dat een ander een smoes verzint en niet de waarheid spreekt?

Wat mij betreft zit de ergernis 'm niet in het feit dat wat bij familie A goed gaat, bij familie B anders uitpakt, maar dat het bij familie B anders uitpakt omdat familie B onvoldoende nadenkt over wat het dier nodig heeft. Soms kun je het van ver aan zien komen dat iets mis zal gaan. Een stel gaat samenwonen, willen wel een hond. Geen van beiden ervaring met honden, nemen dan een pup (fout 1 in mijn ogen). Kiezen bovendien voor een pup van een ras dat ze mooi vinden, zonder rekening te houden met de behoeften van een dergelijke hond (fout 2). Een Husky op een flatje, dat werk. Misschien nog wel naar puppycursus maar daarna houdt het op. Hond vindt z'n draai wel, dus alles gaat 'goed'. Dan komt er een kind, iedereen gelukkig. Alleen nooit gedacht aan hoe je een hond voorbereid op zo'n verandering en al helemaal geen begeleiding gezocht (fout 3) (geldt voor katten trouwens net zo goed, zeker tegenwoordig kun je ook daarbij prima professionele hulp inschakelen). En dan gaat het mis. Soms al tijdens de kraamtijd, soms pas als het kind leert kruipen, maar altijd is het verhaal dat Poekie of Bello 'ineens' en 'vanuit het niets' heel gek ging doen. Dan ben je dus gewoon kilometers te laat. Soms kan alsnog worden bijgestuurd. Soms kan in de eigen omgeving een oplossing worden gevonden, maar (te) en vaak wordt niet eens geprobeerd om bij te sturen (want het is allemaal zo heftig, die eerste zes maanden en waar moet je dan de tijd vandaan halen om óók nog met het dier aan de slag te gaan?) en gaat het dier naar het asiel, naar marktplaats, wordt het aan een boom in het bos gebonden of eindigt het met een spuitje. En voor dat spuitje krijgen mensen dan ook nog complimenten, want ze hebben dan zogenaamd hun verantwoordelijkheid genomen.

Natuurlijk is het ieders goed recht om zelf te bepalen hoe om te gaan met een probleem met huisdier en kind, of huisdier en nieuwe partner, of huisdier en verhuizing of huisdier en welke verandering in je leven dan ook, maar verwacht niet van iedereen complimenten of begrip voor de gemaakte keuze. Vrienden van mij hebben een kruising stafford met een niet zo geslaagd verleden uit het asiel gehaald. Voor haar de eerste eigen hond, hij is met (grote) honden opgegroeid. Ze hebben een vermogen in dat dier geïnvesteerd want het arme ding was behoorlijk verknipt. Inmiddels hebben ze twee kindjes en er is nooit een probleem geweest. Wel zijn er hele duidelijke regels voor zowel hond als kinderen. Vanaf de dag dat het eerste kind werd geboren en die regels worden áltijd nageleefd. Dus ook als de ouders moe zijn, of grieperig, of het huis vol bezoek zit of opa en oma oppassen. Hond is dol op de kinderen en andersom, terwijl hij in eerste instantie in het asiel terecht is gekomen omdat hij niet met kinderen zou kunnen. Zo kan het dus óók. Daarom kan het best frustrerend zijn om een verhaal te lezen van mensen die helemaal niet bereid zijn geweest hun verantwoordelijkheid echt te nemen, met als resultaat dat een dier na maanden stress en ellende wordt afgedankt. En dan wordt er ook nog respect en begrip voor dat verhaal verwacht -O-

.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:40

Geplaatst: 18-10-13 11:40

Alle beestjes hier thuis, kat, hond, paard of whatever hebben een redelijk vrij leven, mogen best veel, maar er is 1 grote regel. Er wordt niet gebeten, gekrabt, getrapt of anderszins mensen pijn gedaan, volwassen of kind zal me worst wezen. De eerste keer ben ik bereid het als een vergissing te zien maar krijgen ze zo op hun lazer dat het wel duidelijk is dat het not done is. De tweede keer kunnen ze weg. Afhankelijk van de situatie zou dat herplaatsen of een spuitje zijn. Ondanks deze strenge lijn heb ik het nog nooit hoeven doen en heb ik 4 katten, 2 honden, vissen, kippen en paarden. De oudste kat is nu alweer 14 jaar bij me. Alle dieren lopen weg als er iets is wat ze stoort.
Vwb de kinderen: die moeten af en toe ingetoomd worden als ze te enthousiast worden maar bewust pijn doen zullen ze niet doen omdat ze de dieren zelf ook leuk vinden. Een keer heb ik lang geleden een kind van me betrapt op het plagen van de poes, gevolgd door een tik tegen haar billen plus straftijd op de trap, excuses moeten maken tegen de poes

en daarna een uitgebreid gesprek over dat de poes nooit een vriendje zal worden als de poes er niet op kan vertrouwen dat je er lief tegen bent. Dat maakte veel indruk en daarna heb ik het nooit meer gezien.

Verder ben ik in het algemeen van mening dat als je thuissituatie zo is dat je een dier niet meer eerlijk en dierwaardig kan behandelen je het beter weg kunt doen naar iemand die dat wel kan.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:43

Geplaatst: 18-10-13 11:43

Hier ook genoeg smoesjes..
Allergie is de meest gebruikte... en geloof me.. zoveel mensen als hier hun dier afgeven wegens allergie.. zoveel mensen zijn er niet allergisch voor konijnen en cavia's in limburg.

Sommige mensen geloof ik wel,.. als ze jonge konijnen komen brengen van 3-4 maanden.
Maar ik krijg mensen met kinderen waarvan het konijntje 8 maanden is en plots zijn ze allergisch.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:44

Geplaatst: 18-10-13 11:44

Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

**Geplaatst**: 18-10-13 11:45

Geplaatst: 18-10-13 11:45

heidy_wilco schreef:
Ik ben het helemaal met je eens. Ik vind het trouwens echt heel erg belangrijk dat kinderen met dieren opgroeien. Ik had en heb ook altijd dieren om mij heen. 2 katten lagen altijd bij mij in de box. Als ik een keer vervelend was tegen dieren en ik kreeg eens een keer een snauw, dan kregen wij eerder op onze kop dan de dieren

Heel veel mensen kunnen geen dier aan, maar in plaats van dat die mensen zochzelf gaan verwijten, kijken ze eerst naar het dier.

Helemaal mee eens.

En wat dacht je van een domme moeder? die weet dat de hond niet van kinderen houden, toch de hond alleen liet met haar kindje van 2 jaar in de tuin zonder dat er zicht op is? dan vraag je erom dat er wat gebeurd.

Die hond is direct ingeslapen............ terwijl wel misschien dat kind in de oogjes had geport en dus hond dus een snauw gaf in de hand.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:48

Geplaatst: 18-10-13 11:48

Tijdens mijn stage bij de dierenarts kwamen er ook mensen met het verzoek om honden in te laten slapen. In sommige gevallen was het duidelijk een smoes en werd er geclaimd dat het dier ziek was. Daar moet je bij de DA natuurlijk niet mee aankomen, als dat gewoon niet waar is. Een ander geval was een pitbullachtige die al enkele keren gebeten had, eigenaar in tranen, het moest toch maar gebeuren. Deze hond was erg vriendelijk en is toch geëuthanaseerd. Ik geloof zelf dat bijna alle gedragsproblemen met voldoende tijd en begeleiding zijn op te lossen of dat de kans op herhaling in ieder geval geminimaliseerd moet worden. In dit geval moet je ook eerlijk naar de hond zijn. Ga je zo'n hond in het asiel plaatsen, hoe groot is de kans dan er een nieuwe baas te vinden is die met zo'n probleem om kan gaan? In mijn ogen heeft dit dier een goed leven gehad (zag er prima uit, eigenaar was er gek mee) en daar is op een gegeven moment een einde aan gekomen. Lijkt mij toch veel beter dan een lang leven in een asiel of van gezin naar gezin waar de problemen weer terugkomen.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:51

Geplaatst: 18-10-13 11:51

Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Kijkt een dierenarts zo'n diertje niet na dan voordat de spuit er in gaat? Nietjes zijn nou niet echt onopvallend..

**Geplaatst**: 18-10-13 11:54

Geplaatst: 18-10-13 11:54

ik vind dat het ligt aan de situatie.. (in geval van bijtende honden)
Zoals ts de situatie bij haar beschrijft is de hond in geen geval `gevaarlijk`te noemen..

Nu waren wij laatst ergens op visite. Waarbij de hond aan een lang touw aan een paal stond gebonden..
mijn zoontje loopt langs hond springt boven op hem en bijt hem verschillende keren in de arm, gezicht en benen..

in situatie 1 vind ik dat er geen verwijten gemaakt mogen worden naar de hond..

in de 2 de situatie met mijn zoontje vind ik het ongehoord gedrag.. dan kan de hond mijn beste vriendje zijn maar deze reactie`s duld ik absoluut niet..

**Geplaatst**: 18-10-13 11:55

Geplaatst: 18-10-13 11:55

Ik heb ook een pest aan die smoesjes. Men wil er vaak de tijd en moeite niet in steken of het wordt op de lange baan geschoven en dan als puntje bij paaltje komt gaat het mis.
Hier ging altijd alles goed. We hebben duidelijke regels, voor zowel de dieren als voor het kind. Dat wordt ook strikt nageleefd, nooit problemen gehad. De hond hebben we enorm overal bij betrokken. Ik weet nog dat we uit het ziekenhuis kwamen met de baby en er zat allemaal familie thuis om mijn zoon te zien. Mijn man is met de baby in de keuken gaan zitten(daar was niemand) en ik heb gelijk de hond gehaald, hij mocht als eerste. Mijn man is op zijn knieen gaan zitten met de baby op de arm en de hond heeft hem uitgebreid gesnuffeld en beslikt. Hij is nooit meer een moment weg geweest. Hij zat naast ons met het flesje geven, verschonen, we gingen meerdere malen per dag lange einden lopen met de kinderwagen en hond. De hond kreeg als het ware meer aandacht dan voorheen. Hij lag ook altijd naast het speelkleed met een knuffel

Mijn zoon is inmiddels 7 en de hond 11 en nog steeds zijn de regels duidelijk

**Geplaatst**: 18-10-13 11:56

Geplaatst: 18-10-13 11:56

Maar wat jij zegt TS, is anders dan wanneer een hond gericht bijt naar een kind als het alleen al te dicht bij komt. Het leren aan een kind dat het niet in een hondenhok/mand mag komen vind ik niet meer dan normaal, maar als een kind gewoon naar een hond toe loopt vind ik niet dat een hond mag gaan snauwen/grommen/dreigen. Een natuurlijke reactie op een pijnprikkel is iets heel anders.. Maar het klinkt misschien gek, maar ik zou er als ik een kinderwens heb, rekening mee houden wat voor dieren ik in huis haal. Ik heb een zusje van 4, klein en kwetsbaar, en daarom hebben wij een Labrador gekocht bij een goede fokker.. Ik zeg niet dat elke labrador perfect is voor kinderen, maar in dit ras zit veel minder de natuurlijke neiging om dominant te willen zijn oid denk ik. Hoe dan ook, het is nooit een probleem geweest en hij en mijn zusje zijn beste vrienden.. Maar ja, als je een kinderwens hebt en je haalt een hond met verleden in huis, of een vechthond, agressiever typje ofzo, en je weet niet hoe je ermee om moet gaan, dan krijg je zulke problemen en moeten ze weg, jammer.. Ik denk dat het zeker niet altijd aan hoe een kind doet ligt, maar ik vind het jammer dat mensen vaak zo ondoordacht een dier kopen..

**Geplaatst**: 18-10-13 11:57

Geplaatst: 18-10-13 11:57

Heb zelf geen kinderen. Maar als ze bij mijn vader thuis komen doe ik de hond (is ook nog maar een pup) zeker eerst even in een bench. En dan rustig aan touw aan het kleine kindje voorstellen. Puur omdat ie anders uit enthousiasme dat hele kind omgooit.

De berner bij mijn moeder zal geen vlieg kwaad doen. Maar ook die vertrouwen niet alleen met kinderen. Als kind continue hem op zoekt en hem pijn doet, ja dan kan die grijpen.

Ik las in het andere topic ook dat ze een speciaal ras hadden uitgezocht voor de kinderen. Een labrador. Maar als ik dan kijk naar mijn pup dan zal ik die never alleen vertrouwen met kinderen. Nu helemaal niet omdat hij nog in kauw periode zit (tandjes wisselen) Maar een kind zal hem erg kunnen opjutten.

Ik heb zelf een kat gered van de dood. Deze heeft mijn oma erg aangevallen. Mams was al bijna in de auto gestapt om haar naar de DA te brengen. Maar ik wou eerst nog proberen als het bij ons goed ging. En mijn kat naar oma toe. En tot nu toe gaat het nog steeds goed. Maar deze kat zal ik ook niet vertrouwen met kinderen. Je moet haar niet te lang aaien, maar die kinderen zullen dat vast niet zien aan de oren/staart. En ze valt niet meer aan zoals ze deed. Maar een kind kan dan goed beschadigen. Maar laat je haar gewoon lekker met rust dan is er niks aan de hand. Ook niet als ze zelf om aandacht komt vragen. We zeggen dit ook tegen mensen. Want van vreemde mensen pikt ze helemaal weinig. Hond heeft ook 100% respect voor haar.

**Geplaatst**: 18-10-13 11:57

Geplaatst: 18-10-13 11:57

Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Jeetje wat verschrikkelijk naar voor die hond, dat je kind zoiets doet is echt heel erg!

**Geplaatst**: 18-10-13 11:58

Geplaatst: 18-10-13 11:58

Dodyg, wat afschuwelijk voor je zoontje, hoe gaat het nu met hem? Je vertelt niet heel uitgebreid wat er precies gebeurd is, dus misschien maak ik nu een verkeerde aanname, maar ik begrijp niet hoe het mogelijk is dat je zoontje binnen bereik van die hond kon komen. Als je als ouder een aangebonden hond ziet, dan houdt je er toch rekening mee dat dat een felle (waak)hond is en zorg je dat je kind daar uit de buurt blijft?

**Geplaatst**: 18-10-13 11:58

Geplaatst: 18-10-13 11:58

Tja, wij hebben hier een hond in huis die slecht gesocialiseerd is. Omdat ze erg angstig is voor onverwachte dingen/bewegingen en vreemden en als ze uithaalt ook echt doorbijt hebben wij ook al gezegd dat zodra wij kinderen krijgen zij niet kan blijven. Toen mijn vriend haar in huis haalde was hier nog geen sprake van maar situaties en levens veranderen.

Zij heeft een paar hele mooie jaren bij ons gehad. Om haar volledig gescheiden van ons en onze kinderen te gaan houden vind ik eigenlijk nog veel zieliger. Het is een hond die leeft voor de aandacht van haar baasjes. Afscheiden zal haar dus alleen maar ongelukkig maken.

Voorlopig is het nog niet zo ver en wellicht is ze tegen die tijd zo ver afgetakeld dat de beslissing van inslapen makkelijker is maar ik ga niet mijn toekomstige kinderen in gevaar brengen omwille van een hond. Hoe veel we ook van haar houden het is en blijft een hond en geen mens. Tegen die tijd zal dus zeker de knoop worden doorgehakt.

**Geplaatst**: 18-10-13 12:03

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst: 18-10-13 12:03

Bedenk mij net ook dat mijn moeder eerder een pekingees had. Beestje heeft de eerste 2 jaar van haar leven in een kennel gezeten zonder menselijke aandacht. Totdat mijn moeder haar heeft opgehaald. En mijn moeder was dus ook de enigste die haar mocht aanraken/optillen etc.

Dus iedereen werd gewaarschuwd om haar niet aan te halen. Langs haar heen lopen etc was prima. Maar ze duldde het gewoon niet dat ze werd aangeraakt door andere.

Menig kindje die ik en mijn zusje mee naar huis namen, waren toch eigenwijs om het te proberen. Tjah we hadden ze gewaarschuwd. Meeste ouders vonden het dan ook niet erg. Dan hadden ze maar moeten luisteren.

Maar goed zelfs de buurman van verderop was bang voor haar. Terwijl hij zelf in die tijd alleen maar rottweilers had. En die durfde haar nog niet op te pakken. Mijn oma gooide altijd een doek over haar heen. En mijn opa kwam niet eens in de buurt.

**Geplaatst**: 18-10-13 12:04

Geplaatst: 18-10-13 12:04

Tiffany schreef:
Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Kijkt een dierenarts zo'n diertje niet na dan voordat de spuit er in gaat? Nietjes zijn nou niet echt onopvallend..

Geen idee hoe zo'n procedure werkt maar blijkbaar niet. Kleine nietjes in harige oren hoeven helemaal niet opvallend te zijn.

Ik denk dat het in veel gevallen aan de kinderen ligt en niet aan het dier. Van de week was ik op visite bij en die mensen hebben een chiwawa kruising en in mijn ogen vond ie het helemaal niet leuk hoe het kind ruw met 'm speelde (duwen, helemaal vasthouden enz..) Ik zag het beest af en toe boos kijken en z'n lip optrekken en grommen, dat lijkt me toch niet echt spelen? Maar de ouders zeiden er helemaal niks van.

Nomineer dit bericht ×