Geplaatst Mijn oude spinnekoppie, mijn allesje, al ruim 17 jaar. Mijn halve leven heb ik je bij mij mogen hebben. Maar je was op, mager, moe, constant koud. Je wilde jezelf niet meer wassen en had allemaal klitjes in je vachtje. Er viel niet tegenaan te borstelen.
Vanmiddag heb je nog een heerlijk hapje gehad. Je hebt er van gesmuld, maar in je oogjes zag ik dat het goed was. Zo moe, zo oud..
De dierenarts is aan huis geweest. Geen stress van dat ellendige kooitje. In alle rust. Bij het krijgen van het prikje liet je nog even weten dat je er nog even was. Binnen een minuut sliep je al en ging je al bijna vanzelf. Een paar minuten later kreeg je de 2e prik en binnen een minuut daarna was het klaar. Je had zo weinig nodig! Ik weet dat het de juiste keuze was. Hopelijk hebben we niet te lang gewacht en heb je ook in je laatste weken geen pijn gehad.
Mijn oude Grobbebol, mijn spookje, mijn oude zwarte loedertje. Wat heb je mij veel gegeven! Ga lekker muizen vangen met je zoon, hij wacht op je aan de poort van de poezenhemel..
Jeetje wijffie, wat ga ik je missen!
Robin 17-4-1996 / 15-10-2013
