Geplaatst Wie heeft er een leuke hond uit het asiel of een andere 'tweedehands' hond? Het is leuk als je er wat over wilt vertellen. Waarom ben je voor die hond gevallen, hoe lang heb je ernaar gezocht? En hoe 'doet' jouw hond het?
Laat ik zelf beginnen:
Ik heb vroeger als vrijwilliger in het dierenasiel gewerkt. Van mijn ouders mocht ik geen hond, maar na een ruim jaar zeuren en iedere vrije dag asielhonden uitlaten, gingen mijn ouders toch overstag.
Ik had als eerste hond Joke uitgezocht, een stabij kruising. Ze was een lieve en gemakkelijke hond, ideaal voor mensen die niet zoveel ervaring met honden hadden. Binnen twee dagen was ze helemaal gek op mijn moeder en mijn moeder ook op haar. Joke was heel sociaal naar katten, we hadden een verwilderde kitten die hele dagen achter het gasfornuis verstopt zat. Toen Joke er eenmaal was, kwam de kat ook tevoorschijn. Nog geen twee dagen later waren die twee met elkaar aan het stoeien. Joke kon goed met kinderen en andere dieren, en ze had een goede basis gehoorzaamheid. Ze heeft maanden in het asiel gezeten, ze was voor die tijd één keer geplaatst, maar was binnen een week weer terug, omdat ze niet de hele dag alleen kon zijn.
De zoektocht naar mijn volgende hond duurde een paar weken. Laika was een hond met een uitdaging, waar ik bewust voor gekozen heb. Ik was toen veel alleen, en ik vond het wel prettig dat mijn hond wat overdreven waaks overkwam. Ik viel voor haar omdat ze alleen gromde tegen die mensen die ik ook niet mocht.
Voordat ik Laika had, dacht ik altijd dat een hond niet 100% gehoorzaam kon zijn. Ik heb veel met haar getraind, en zij was dat uiteindelijk wel. Ik heb nog nooit een hond gehad, die zo erg mijn maatje was. Ze was echt 'mijn' hond. We hebben samen duizenden kilometers afgelegd, en waar ik ook heen verdwaalde, zij wist de weg terug naar huis, de auto of de tent op de camping. Als er een dronken gast aan mijn tent stond, of een rare vent achter ons aan reed, hoefde ze maar te grommen, of hij was weer weg. Echt een hond waar ik me veilig bij voelde. Als iemand ooit dacht dat je een asielhond niet zo goed naar je eigen hand kon zetten dan een pup, dan was met Laika het tegendeel bewezen.Ik wilde een tijdje geen hond, maar zonder hond was het allemaal ook niets. Dus ik ben weer asielhonden uit gaan laten, en daar leerde ik Dokus kennen. Dokus was een super sociale jonge Mechelse herder. Overdreven druk en enthousiast, en hij vond alles lief, leuk en aardig. Ik heb lang getwijfeld tussen hem en een andere, iets rustigere, Mechelaar in het asiel. Uiteindelijk heb ik voor hem gekozen, omdat ik zag dat hij die enorme gehoorzaamheid kon leren die ik graag zag in een hond. Omdat ik met zijn training helemaal opnieuw moest beginnen, en ik merkte dat ik onredelijk ongeduldig was, ben ik met hem naar hondencursus gegaan. Zo had ik andere honden waar ik hem mee kon vergelijken dan alleen mijn extreem brave Laika. Op de hondencursus veranderde hij inderdaad binnen enkele weken van een grote druktemaker in een brave volgzame hond. Het enige wat hij nodig had was een duidelijke rangorde. Hij kon ontzettend goed met andere honden spelen: voorzichtig met een ouder stabijtje, keihard rondjes rennen met een windhond, of met veel kabaal stoeien met een andere Mechelaar. Of de andere hond de dominante hond was, of hij, dat maakte hem niet uit. Als het maar duidelijk was. Hij was onvermoeibaar, en omdat ik van lange wandelingen en fietstochten hield, was hij een geweldig maatje.
Silke en Franka kwamen tegelijk,niet via het asiel, maar anders waren ze er zeker terecht gekomen. Ik wilde altijd al twee honden, en deze twee waren echt maatjes. Lieve sociale honden, Franka is een enorme knuffelkous. Als zij bij je op de bank ligt, dan kun je haar alle kanten op schuiven, zolang je maar een beetje knuffelt. Silke is verslaafd aan stokken. als ze geen stok heeft, dan zoekt ze wel een of andere dorre stengel of zelfs een brandnetel om mee te gooien. Ze zijn heel lief met kinderen en andere dieren. Vanaf dag 1 merkten we al dat deze twee honden met veel liefde zijn opgevoed:
Ik hoor ook graag jullie verhalen over leuke en lieve 'tweedehands' honden.
)
Pas met 1.5 á 2 jaar kon ik echt van hem genieten. Ik voelde zeker wel wat voor hem en had zeker niet de behoefte hem terug naar het asiel te brengen. Maar dat onzindelijk zijn (t/m 4 á 5 maanden leeftijd) het alles moeten leren en achter elk blaadje op straat aan willen gaan was mij wel eens teveel. Daarnaast ook het feit dat ik zeer actief ben met mijn honden en hij dit niet mocht en dat niet mocht en niet zo lang mocht lopen en niet zo ruw mocht doen enz....
Ze is alweer 7 jaar... Ik hoop dat ze echt nog heel lang blijft! 
) was onze eerste hond uit het asiel. Hij was toen een jaar of 8. We hebben nooit problemen met hem gehad. Draaide meteen mee in het gezin. Schat van een hond.
Het eerste half jaar had ik wel wat problemen met hem. Hij wilde niet gecorrigeerd worden. Diverse cursussen met hem gevolgd. Daarna is hij 15,5 jaar het meest perfecte hondje in de wereld geweest 
Liep altijd en overal los. Kon hem overal mee naar toe nemen, alleen laten, bij andere dieren, kinderen nooit meer problemen.
