het is precies een week en een dag geleden dat ik het bericht kreeg dat mijn oma ernstig was aangevallen door haar kat. En dat ze ook ernstig komen te vallen. Het gevolg is daardoor dat ze een acute ontsteking in haar knie heeft door haar artrose. Haar spieren een flinke klap hebben gehad en dat haar hand bont en blauw is. En niet vergeten de vele krassen op haar been en hand.
Eerste wat ik dacht: Die kat moest weg daar. En daar was de hele familie het ook mee eens. Maar ik was de enigste die haar een tweede kans wou geven. Want ik laat niet zomaar een dier inslapen. Maar wij thuis hadden al 4 katten. En 5 katten zouden gewoon te veel worden. Aangezien ze bij ons ook niet buiten komen. Dus toen heb ik met behoorlijk wat moeite besloten, dat mijn kat dan naar mijn oma mocht. Want ze vond het erg fijn om een kat in huis te hebben. Gewoon het gevoel hebben dat ze minder alleen is.
Dus zondag avond hebben wij de katten geruild. Een paar duidelijke afspraken gemaakt. Het gedrag van mijn kat even uitgelegd. Aangezien die flink kan zeuren om aandacht. Tot het vervelendste aan toe.
En toen was het weer tijd om naar huis te gaan. Waarbij Kyra bij thuis komst gelijk onder mijn bed schoot. Eerste paar dagen blaasde en gromde ze nogal. Maar ik heb dat gewoon genegeerd. En intussen herkent niemand haar weer qua gedrag.
Ze komt telkens om aandacht vragen, gaat zo liggen dat ze mij kopjes kan geven. Als ik haar roep dan miauwt ze een paar keer en komt naar mij toe gerend. Alleen moet ik nog erg uitkijken dat ik haar achterkant niet aanraken. Maar dan gaat ze niet in de aanval zodat ze bij mijn oma altijd deed. Het is 1 mep en dan rent ze weg.
Waarom ze bij mijn oma zo te keer ging? Waarscheinlijk uit zeer grote angst. Waar die angst vandaan komt, hebben wij wel een vermoeden van. Maar we kunnen die persoon niet op de schuld geven, aangezien het nog maar een jong meisje is. En waarscheinlijk door dit gedrag telkens te corrigeren is er zondag waarscheinlijk een knop omgegaan bij Kyra.
Dus we zijn allemaal blij dat de ruil zeer goed heeft uitgepakt
Olijf is zeer gelukkig bij mijn oma. En Kyra is hier gelukkiger. Volgende week gaat ze kennis maken met de andere katten. Maar verwacht dat ook goed gaat.Voor meer info raad ik aan om dit topic helemaal door te lezen:
[BB] Hoe dit aanpakken (kat)
Maar nu de foto's

Deze foto is gemaakt toen ze nog bij mijn oma was enkele weken geleden:
Hier haar weer voor het eerst aangeraakt. Ik hou mijn hand gewoon in de lucht en wacht tot dat zij mij aanraakt:

Kennismaking met alvast 1 van de katten. Was perongeluk boven terecht gekomen. Maar toen ik ze zag lagen ze naast elkaar. Alleen Kyra komt mij altijd begroeten, vandaar dat ze er nu niet naast ligt ( die 2 oogjes die je ziet, dat is dus de kat
):
Zo lag ze graag bij mij:

Hier op de deken van mijn hond (hond heeft een eigen deken op mijn bed
)
En intussen ligt ze graag zo bij mij, zodat ze mij goed kopjes kan geven


En vannacht lag ze zo
Gelukkig had ze niet alle kussens in beslag genomen:
En wou ook nog even wat foto's laten zien van Olijf. Met haar gaat het ook super
Die voelt zich echt als een prinsesje bij mijn oma thuis.Zo heeft ze ook een speciaal plekje gekregen op de vensterbank. Want ze zit graag voor het raam:

Lekker op tafel liggen:

Spelen:

Languit liggen op de grond is ook 1 van haar favorieten:

Ik ben blij dat ik mijn oma zou heb kunnen helpen. Want ze was wel erg bang geworden voor Kyra. Maar wou haar geen spuitje geven. En ben dus blij dat deze oplossing goed uitpakt voor beide kanten. Olijf heeft nooit echt op haar plek gezeten hier. Ze lag altijd apart van de andere katten. En nu heeft ze alle aandacht voor zich alleen. Want zoals ik al eerder zei kan ze dat echt opeisen. Dus ze is echt het tegenovergestelde van Kyra. Terwijl ze echt zusjes zijn.
Groetjes, [***].