Brechje is rustig op haar eigen kussen te midden van de andere dieren, mijn man en mij ingeslapen.
Ze heeft niet gevochten of geleden en was met haar kop in mij handen, terwijl ik haar oortjes masseerde, zo weg in slaap.
Terwijl ze nogal de neiging had om tegen narcose te vechten....
In haar slaap kreeg ze nog een epileptische aanval, die heeft ze gelukkig niet meer bewust meegemaakt.
De overdosis volgde daarna, het duurde lang voor het hart het rond kreeg gepompt, de circulatie was erg slecht.
Dat maakte in elk geval wel duidelijk dat haar hersenen en lijf op waren.
Ze is naderhand door het crematorium in de buurt opgehaald en daar hebben mijn man, huidige hulphond en ik haar nog even gezien.
Beetje erg vreemd van me, maar ik wilde toch zeker weten dat ze daar was en dat ze dood was.
Morgen wordt ze gecremeerd en zaterdag halen we de as op en komt ze te liggen in de tuin onder de tafel waar ze het liefste lag.
Het doet nu nog zeer maar zal wel slijten....