Ik vind dit toch wel zo hart verwarmend dat ik het graag met jullie deel.
Wij zijn bezig met een heel verhuis proces. En zijn nu halverwege.
Van een leuk apartement met balkon op 1 hoog zitten we nu tijdelijk in een benedenwoning met een leuk stukje tuin van 5 bij 4 meter. Dit alles om volgend jaar uiteindelijk in onze rijtjes woning te zitten 3 x zo groot en met een grote diepe tuin.
Gister was de dag dat we verhuist zijn. Eenmaal gesetteld toch de katten maar even naar buiten. Met een tuigje om en een lange lijn. (Hiermee zijn we al begonnen in de vorige woning om ze te laten wennen) best onwenning komen ze beetje bij beetje uit hun schulp en gaan ze ontdekken.
Vanochtend werden wij allereerst heerlijk gewekt met 4 glunderende ogen en dikke knuffels. Baas tijd om te voeren, we hebben honger!
Je kon merken dat ze al op hun gemak kwamen, maar bij het minste schrikken ze nog en trekken ze zich terug wat heel begrijpelijk is.
En nu vanavond ze liepen zich telkens vast met de draden buiten (lees, onder tafels en stoelendoor) dat we ze los gemaakt hadden. Wel goed opletten en ik vond het dood eng
En dan zie je ze opbloeien, groeien in zelf vertrouwen en op onderzoek uit gaan. Lopen ze langs je benen, laten. Zich vallen en willen overal gekroelt en geaaid worden.
Je ziet ze opleven, na de angst van de afgelopen week met verhuizen (snappen doen ze het niet) wat een klein tuintje en veel liefde en aandacht met ze kan doen.
Ze liggen nu heerlijk in dromenland en doen geen ogen weer open. Volledig van de wereld na een spannend avontuur
Ik ben verliefd en geniet van elk moment dat zij genieten, van de modder onder hun pootjes en de liefde die je nu al van ze terug krijgt!
Dieren liefde is puur en oprecht en dat pakt niemand je af!!!
Respect voor het lezen
