Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-08-13 22:26

tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst door de TopicStarter : 21-08-13 22:26

Gewoon even een hersenspinseltje, ik hoor dat namelijk ontzettend vaak

Ik heb een Welsh Springer Spanielreu van inmiddels 3,5. U wellicht niet geheel onbekend

En al sinds dat ie een half jaar ofzo was hebben wij het hier thuis over een hondje erbij. Toekomstmuziek hoor, maar dat is leuk voor 'm, dachten wij. Ken heel wat mensen met twee honden en dan met name twee Welshjes, en die zeggen veelal hetzelfde: Doen! Want die interactie tussen de honden is zo leuk!

Ol en zn zusje zijn echt een beetje samen opgegroeid. Zij is regelmatig hier en Ol is regelmatig dáár, en zeker toen ze nog klein waren gingen we ook regelmatig met z'n allen op pad. Toen Ol 15 maanden was is z'n zusje twee weken lang komen logeren, en dat was serieus feest tot en met. Ook als we Tink wel eens meenamen op wandeling begreep ik precies wat die mensen bedoelden met leuke interactie. Waar de een was, was de ander, rennen samen, zwemmen samen, beetje bekvechten maar uiteindelijk wel op een hoopje in slaap vallen

Echt jut en jul samen! Dit bevestigde alles wat mensen tegen ons zeiden, een tweede hond is LEUK!

Maar nu is Ol inmiddels 3,5 en naar mijn idee heeft ie gewoon weinig behoefte aan andere honden. Hij is, als we wandelen, meer bezig met mij, met de bal en met snuffelen, en een andere hond wordt wel besnuffeld maar het gebeurt maar heel zelden dat een ontmoeting tot speelgedrag leidt. Laatst zat ik in de tuin bij een bevriende fokster en dat was wel grappig, twee jonkies van 7 en 14 maanden die Ol helemaal fantastisch vonden en dát vond Ol dan ook wel weer leuk. Maar momenteel heb ik Ol z'n zus en z'n moeder voor 2 weken in huis en behalve dan dat ik vermoed dat Tink loops wordt omdat Ol steeds dr oren en doos wil wassen :')

gebeurt er bijzonder weinig tussen de drie sproethoofden. Ze interacteren echt totaal NIET. Gister op het strand gingen ze wel gezellig met z'n allen achter de wubba aan en was het wel een klein beetje ouderwets "ik heb de wubba en jij lekker nieehieet pak me dann!!!" maar eigenlijk gaat Ol vooral lekker z'n eigen gang.

Hou me te goede, ik vind het reuzegezellig hoor, al die sproeten in huis, dat drentelt zo gezellig met z'n drieën om m'n benen heen enzo

En het gaat ook helemaal goed, er valt echt geen onvertogen woord en ze lijken me allemaal best wel content maar ik heb een beetje het gevoel dat het van Ol allemaal niet persé hoeft.. Dat ie er niet persé gelúkkiger van wordt, zeg maar.

Voor de mensen met meer dan 1 hond: Wat waren jullie beweegredenen om een tweede (of derde etc) hond er bij te nemen en hoe gaat dat bij jullie thuis? Is er echt interactie onderling of zijn het meer einzelgängers-samen? En is je eerste hond er ook echt gelukkiger van geworden? Zou het nog verschil maken of je er een volwassen exemplaar bij zet of een puppy? Ben gewoon even benieuwd

**Geplaatst**: 21-08-13 22:32

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 21-08-13 22:32

Leuke vraag!
Wij hadden Luca en toen hij bijna 2 jaar was kwam Dumas erbij. Niet het maatje voor Luca wat we voor ogen hadden. Dumas is een beetje een autist. Hij trekt zijn eigen plan en leeft zijn eigen leven. Heeft eigenlijk heel weinig behoefte aan contact met andere honden. Sinds januari dit jaar is Csiva er ook bij. Csiva en Luca zijn een match made in heaven. Die 2 zijn altijd samen en heel heel gek met elkaar. Dumas vind het allemaal wel best, maar Dumas zou ook heel prima enige hond kunnen zijn. Was hij tot zijn 1e levensjaar ook (herplaatser

) Al kan Dumas niet thuis blijven zonder andere honden. Mijn ouders hebben ook 2 honden en Luca en Csiva zijn met die 2 erbij nog meer in hun element. Echte roedelhonden. Hoe meer, hoe beter. Dumas niet, van hem hoeft het niet zo. Al vallen er nooit woorden tussen die 5

Mijn honden hebben geen ruzie ofzo, geen geklooi en gedoe, maar Dumas leeft meer naast de roedel dan erin.

**Geplaatst**: 21-08-13 22:36

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 21-08-13 22:36

Wij zijn begonnen met 1 en kregen al snel een 2e en dat was zo leuk om te zien. En inmiddels hebben we er 5. Is echt een roedel geworden en zo mooi om te zien.

**Geplaatst**: 21-08-13 22:36

Geplaatst: 21-08-13 22:36

Onze honden zijn echt wel maatjes. Hebben wel beide hele andere interesse maar ze hebben wel samen hun hondending. Hun eigen rangorde, eigen regeltjes die duidelijk worden gemaakt en samen door de tuin rennen achter elkaar aanvangen. Erg leuk.

Bij mijn ouders hadden we vroeger een hond van 12 jaar, daar kwam toen een 6 jarige hond bij. Hij leefde helemaal op ookal speelde ze niet samen. De 12 jarige was een einzelganger maar werd er wel jongen door in gedrag.

**Geplaatst**: 21-08-13 22:49

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 21-08-13 22:49

Mijn 1ste hond heeft het me nooit vergeven dat ik er een hond bij nam.
Nu denk ik er over om er nog een pinscher bij te nemen want ik heb er nog maar 1.
Ze speelt wel met andere honden maar of ze ze thuis ook tolereert?
Ik zou het wel fijn vinden als ze thuis ook wat socialer zou zijn.
Maar ben mijn 1ste hondje nog niet vergeten en dit is net zo'n diva...

**Geplaatst**: 21-08-13 23:01

Geplaatst: 21-08-13 23:01

We begonnen met 1 oude hond die we van mijn zusje dr ex hadden overgenomen. Hij was een beetje een oude brompot. Sliep veel en was nou niet bijzonder aanhankelijk.
Ik ben thuis met teckels opgegroeid en miste toch wel een beetje een teckel lichaampje tegen mij aan, dus besloten we een teckel pupje erbij te nemen. We hebben extra voor een pup gekozen omdat onze oude hond altijd alleen was geweest en een jonge pup het minste 'bedreigend' zou zijn voor hem. De eerste drie dagen heeft hij alleen maar lopen grommen naar de pup en mocht hij niet in zijn buurt komen, maar langzaamaan mocht hij steeds dichterbij komen en op een gegeven moment begon hij zelfs met hem te spelen. Die oude leefde helemaal weer op! Hij sliep niet meer hele dagen en werd weer actiever.
Het zijn zelfs echte maatjes geworden.

Toen de oude hond stierf hebben we een tijdje maar 1 hond gehad maar ik kon merken dat de teckel een honden maatje miste, en wij eigenlijk ook wel. We besloten een wat oudere hond te adopteren want de teckel was zelf nog zo jong en aangezien mijn vriend graag een grotere hond erbij wilde waren we bang dat de teckel het ruwe spel van een puberende grote hond niet aan zou kunnen.
We hebben gezocht naar een lieve, grote hond die kleine speelse hondjes ook leuk vond en die hebben we gevonden.
Ze zijn de beste maatjes en liggen geregeld bovenop elkaar te slapen. Ik zou niet anders meer willen dan twee honden.

**Geplaatst**: 21-08-13 23:08

Geplaatst: 21-08-13 23:08

Ik denk dat het per hond verschilt, net als bij mensen. Mijn vorige reu (leeft inmiddels niet meer) was echt duidelijk een paar dagen down als er een oppashond weer wegging, dan zag je hem gewoon verdrietig zijn. Daarom is er een tweede bij gekomen. Dat was een teef en 1+1= een pup in dit geval en die hebben we gehouden zo kwamen we op drie honden uit.

Een hond extra, daar wen je snel aan maar toen de reu dood ging merkten mijn man en ik dat we aan één minder niet konden wennen. Dus is er weer een reu bij gekomen en hebben we er weer drie. Dat voelt precies goed.

**Geplaatst**: 21-08-13 23:13

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 21-08-13 23:13

Ik heb er ook 1 bij genomen voor mn reu. Hij vind andere honden zo leuk dat ik graag een maatje voor hem wilde.
nu heb ik 2 reutjes en echt zijn maatjes voor het leven! Ze rennen samen spelen stoeien en slapen samen. Erg leuk om te zien. Vind het heerlijk om 2 honden te hebben

**Geplaatst**: 22-08-13 09:20

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 22-08-13 09:20

Wij hebben er net weer een pup bij . Onze eerste hond was overleden en het overgebleven hondje miste haar wel. En wij vonden erg stil met maar 1 hondje.toen kwamen we terecht op de pup die we nu hebben. Op het begin vond bella het niet leuk en was ze heel chaggerijnig maar nu spelen ze samen en zijn het vriendjes !

**Geplaatst**: 22-08-13 09:23

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 22-08-13 09:23

Wij hebben een volwassen hond die weinig interesse heeft in andere honden. Wil nooit spelen, valt soms zelfs uit als ze andere honden op hasr af ziet rennen. Daarom ook lang nagedacht maar uiteindelijk toch een tweede hondje erbij, gewoon om haar een eigen maatje te geven.
Onze pup is nu bijna 10 weken en die twee zijn echt gek op elkaar, zo lief.

Een hond van een ander, zelfs als hij vaak langs komt, is anders dan een eigen hondje in de roedel. Ik heb er iig geen spijt van

**Geplaatst**: 22-08-13 09:39

Geplaatst: 22-08-13 09:39

Wij hadden een boerenfox uit het asiel met zware verlatingsangst. Eigenlijk was dat beestje bang van alles, mensen, dieren, containers noem maar op. Toen ik mijn pony kreeg ben ik hem heel vaak mee gaan nemen naar stal waar ook andere honden liepen. Daar werd het een compleet andere hond. Hij speelde niet met die honden, maar je zag duidelijk dat hij het wel fijn vond om in een roedel te horen. Het gaf hem een "veilig" gevoel. Toen hebben wij besloten om er een hond bij te nemen en dat was een hele goede keuze. Ze speelden niet veel, maar dat er een andere hond in zijn roedel was, vond hij duidelijk erg fijn.

Toen m`n oudje overleed voelde onze "tweede" (toen dus alleen) zich toch wel eenzaam en daarom hebben we er weer een jonge hond bij. Totaal anders dan dat oudje en ze spelen heel de dag door. Ik vind het leuk om te zien dat ze zoveel lol hebben samen maar ik word er wel eens gek van. Het is dus per koppel en per hond heel erg verschillend hoe ze zich gedragen. En ik zou zelf niet meer zonder 2 honden kunnen, liefst neem ik er nog 3 bij! Er is niets mooiers dan te zien hoe een roedel zich gedraagt.

**Geplaatst**: 22-08-13 09:46

Geplaatst: 22-08-13 09:46

Mijn reden was, dat ik het belangrijk vindt dat een hond ook echt honds gedrag mag en kan laten uiten(dagelijks) Okay je komt bijna altijd dagelijks wel honden tegen bij de wandeling, meestal hebben ze dan ook wel contact onder elkaar enkele minuten tot een uurtje. In een roedel leven ze 24uur samen en hebben ze hen levensritme en regels, daar kan een wandelingetje met andere honden niet tegen op.

Daarnaast moet je altijd maar afwachten of de andere honden die je tegen komt ook sociaal zijn? Er kan zo maar een conflict ontstaan waar je eigen hond de dupe van kan worden(meestal gebrek aan honden socialisatie)

Mijn 1e hond teefje heb ik als pup genomen in mijn ouderrlijke huis bij mn ouders thuis, er was altijd iemand thuis. Wel was ik de enigste die zeer actief met de hond bezig was/is waardoor ze erg op mij gefocust is. Na 3 jaar ben ik op mij zelf gaan wonen, voordat ik mn nieuwe huis ging heb ik een hond er bij genomen zodat we met zn 3tjes overgingen. Mijn 1e hond is en blijft een felle bitch, ik was bang dat als we samen zouden wonen dat ze te erg op mij ging plakken en anderen niet meer accepteerden. Met een andere hond moet ze toch haar plek en aandacht verdelen, wat wel rust heeft geven! Ook hebben ze speel momenten.

Mijn beide honden zijn 7 jaar oud, een reu en een teefje.

**Geplaatst**: 22-08-13 10:00

Geplaatst: 22-08-13 10:00

We zijn begonnen met 1 hond, kruising labrador, kwam van een broodfokker, waarschijnlijk uit Roemenië gehaald, genaamd Bo.
Een vreselijk bange hond, bang voor mensen, durfde niet op straat, veel blaffen. (nog steeds trouwens, hij is nu bijna 11)
Toen hij ong. een jaar oud was, wilden we voor hem eigenlijk een hond erbij, een vrolijke spontane, om hem een beetje te helpen in de omgang met mensen e.d.
Vriendin van mij had een nest boxers, en ik had vroeger thuis ook een boxer gehad, dus daar een pup van uitgekozen. Dat werd Luna.
Dat ging heel goed, Al is Luna uiteindelijk wel met hem mee gaan blaffen, maar verder hadden ze het heel gezellig samen.
Bo was minder bang, Luna ging hem voor als er mensen waren en begroette ze als eerste, daardoor kon hij zich wat terugtrekken, en viel ie minder op.
In maart dit jaar hebben we Luna helaas in moeten laten slapen, en gelijk was Bo weer heel bang.
Echt heel zielig, zat op een gegeven moment te shaken in de gang.
Dus gezocht naar een nieuw hondje.
Stom toevallig kwam ik ineens een advertentie tegen van de zelfde vrouw waar Luna ook weg kwam, (was een vriendin van mij maar door verhuizing al jaren niet meer gezien).
En nu 8,5 jaar na het nestje boxers had ze voor het eerst weer een nestje, Franse Bulldogjes.
Er was nog 1 teefje over, en stom toevallig het evenbeeld van Luna, maar dan uiteraard veel kleiner.
Dus die hebben we uiteraard genomen, en ze is nu 5 maand.
Het gaat weer stukken beter met Bo, okee Puck is een dondersteen, en Bo wordt er ook wel eens helemaal gestoord van, maar hij zit weer lekkerder in zijn vel.
Ook Puck rent op elke bezoeker af, en de zenuwen bij Bo zijn weer behoorlijk afgenomen.

**Geplaatst**: 22-08-13 10:03

Geplaatst: 22-08-13 10:03

Wij hebben er 2

Wel echt 2 totaal verschillende honden, maar een ontzettend leuk team.
Er is bij hun dus wel degelijk interactie. Samen spelen, samen slapen, echt heel veel samen. Daarbij hebben we nog 2 katten en is het regelmatig een kwartetje spelen. Heel leuk om te zien hoe het onderling gaat.

Ik ben er van overtuigd dat iedere hond een maatje leuk vind. Bij honden die dat niet vinden is het aangeleert gedrag of gewenning.

**Geplaatst**: 22-08-13 10:14

Geplaatst: 22-08-13 10:14

Voorheen hebben mijn ouders wen bobtail en een groenendaeler gehad, vanaf pup af bij elkaar. enkele keer hadden ze een meningsverachil maar dat loste ze zelf op zonder al te veel bonje. Wel was de groenendaeler altijd erg dominant en brommerig. Toen de bobtail overleed is hij heel erg veranderd, niet meer het grommen en overdreven dominant zijn.
Inmiddels zijn ze beide overleden en nu hebben mn ouders een groenendaeler en een tevurense, echt twee belgen die alle vooroordelen over belgen eer aan doen :')

ja ze halen wel eens uit naar elkaar maar het zijn ook echt beste maatjes die de hele dag samen lekker aan het klieren zijn

**Geplaatst**: 22-08-13 10:21

Geplaatst: 22-08-13 10:21

Ik had tot voor kort 5 honden en nu nog 4. Daarvan zijn er 2 als pup hier gekomen en 2 als herplaatser. Ik kan alleen maar zeggen, dat ik het niet anders zou willen. Ik heb een leuke stabiele roedel, waarin ieder zijn rol heeft. Ze zijn erg gek met elkaar en ik kan de rol die zij hebben voor elkaar niet invullen. Soms is er veel interactie, maar het kan ook zo zijn dat ze met elkaar lekker in de wei aan het scharrelen en snuffelen zijn. Mijn oudje die onlangs overleden is, was niet echt een honden-hond. Maar ik heb me verbaasd over hoeveel plezier hij heeft gehad van de laatste herplaatser. Die was zo intens lief voor hem en daar genoot hij echt van.

**Geplaatst**: 22-08-13 14:33

Geplaatst: 22-08-13 14:33

je neemt geen 2e hond voor je andere hond maar omdat jij het zelf wil

dat ten eerste. daarnaast weet je hoe vreselijk ik geniet van mijn (nu) 3 tal

ze hoeven nooit alleen thuis te blijven want hebben dan altijd elkaar, ze hoeven niet alleen te spelen of perse met mij te spelen want ze spelen ook met elkaar. als we er op uit gaan snuffelen ze met elkaar aan de zelfde grassprietjes. zij spreken de zelfde taal en dat alles maakt het voor hun NOG een stukje leuker.
daarnaast spelen mijn honden ook zga niet met andere honden, die behoefte is er niet maar wij zijn wel echt een team met z n allen.
ik doe met allemaal ook een eigen ding, dus met chip en jolie afwisselend speuren, daarnaast gaat jolie nog naar cursus, en met bisou ga ik ook naar cursus

**Geplaatst**: 22-08-13 15:25

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 22-08-13 15:25

Op het moment heb ik twee honden 1 van 7jr. en 1 van 7 mnd. mijn teefje van 7 jr. is nooit alleen geweest ze is hier geboren, vroeger had ik 4 honden. Toen vorig jaar de moeder van mijn teefje moest worden ingeslapen begon ze echt heel stil te worden, ze deed niet veel meer.... Wij zelf vonden 1 hond ook maar niets, waren we niet gewend (hoe meer zielen hoe meer vreugde!). Dus in maart is ons reutje erbij gekomen en sindsdien dikke pret, ze bloeide direct weer helemaal op! Als ik met één alleen wegga gaat de ander piepen, dus inmiddels zijn ze alweer onafscheidelijk. Dus zowel voor ons zelf als voor de honden willen wij er minimaal 2 hier hebben rondsnuffelen

. Ik heb vorig jaar gemerkt dat hoe gek mijn teefje ook op ons is en hoeveel we ook met haar doen, wij toch nooit die plaats van een andere hond in kunnen nemen...

**Geplaatst**: 22-08-13 15:29

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 22-08-13 15:29

Wij hebben 3 hondjes thuis. De reden hiervoor is niet echt omdat die interactie leuk is maar eerder omdat we de tijd en plaats hadden om nog asielhondjes een goede thuis te bieden. Natuurlijk is het erg leuk om ze samen te zien maar toch was dit dus niet de oorspronkelijke reden. Al moet ik wel zeggen dat 3 honden toch wel net iets té is af en toe, moest er nu eentje van tussen vallen zal het waarschijnlijk bij 2 blijven. Moest er dan nog 1 weg vallen, komt er wel weer een 2e. Want er zijn zoveel zieltjes die een goede thuis zoeken, en met 1 hond is het toch wat stilletjes in huis

**Geplaatst**: 22-08-13 16:06

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 22-08-13 16:06

heb de honden voor mijn plezier dus heb er ook 2 omdat ik dat leuk vind.

Ik ben enorm blij dat ze elkaar ook leuk vinden en steun hebben aan elkaar in slechtere tijden (als er 1 niet lekker is bijv. of 1 een situaties wat eng vind). Verder is het leuk te zien dat ze samen kunnen ravotten en spelen als ze dat beiden willen.

Nu ligt er 1 op zijn kussen in de bijkeuken te maffen en 1 aan mijn voeten. Totaal niet bij elkaar in de buurt dus. Vind het ook heerlijk dat dit kan. Dat ik de ene mee kan nemen voor een dagje uit en de andere thuis kan laten dat ik ze beiden of 1 van 2 mee op vakantie kan nemen en na de vakantie begroeten ze elkaar alsof ze elkaar jaren niet gezien hebben en daarna wordt ik nog eens begroet. Daar kan ik heerlijk om lachen. Het zijn gewoon echte maatjes die elkaar steunen in alle situaties (helaas soms

) honden voelen elkaar altijd nog beter aan dan wij.

Soms lijkt me het heerlijk maar 1 hond te hebben zoals vroeger. Nooit kiezen welke hond mee mag/kan bijv. Echter omdat ik nu 2 zeer verschillende honden heb weet ik gewoon dat ik naar de markt mee gaan mijn ene hond een groot plezier mee doe en naar bijv. animal event mijn andere hond. Dat ik naar de dierenwinkel makkelijk mijn ene hond mee kan nemen en over een grote braderie waar ik mogelijk 1 á 2 uur ben mijn andere hond. Soms is het ook zo dat de ene mee mag naar de kermis en de andere naar het bos. Beiden vinden het bos leuk en de kermis ook maar mijn ene hond vind mee gaan en veel aandacht krijgen van mij en iedereen eigenlijk leuker dan een uur door het bos banjeren. Terwijl mijn andere liever lekker door het bos banjerd i.p.v. al die drukte. Ik zal dus later altijd kiezen voor 2 honden zodat ze veel samen kunnen zijn en samen dingen kunnen doen als ze dat samen willen maar wel 2 zeer verschillende honden. Qua leeftijd of karakter of behoeften of meerdere andere punten bijv.

Overigens gebeurd het uiteraard vaak genoeg dat ze met bos, dijk, zee wandelingen samen mee gaan echter naar evenementen neem ik er altijd maar 1 mee zodat ik zelf ook nog rond kan kijken e.d.

**Geplaatst**: 22-08-13 16:07

Geplaatst: 22-08-13 16:07

Ik heb er 2, idd om reden van interactie.
Raphi kwam omdat Dimo wat eenzaam was, en Dimo is veel vrolijker! Ze spelen veel samen, slapen samen, kunnen ook eigenlijk niet zonder elkaar. Dus wat Dimo betreft een goede keus geweest. Hij heeft zijn maatje ook zelf mogen uitzoeken trouwens

**Geplaatst**: 22-08-13 16:10

Geplaatst: 22-08-13 16:10

Ik wilde graag een tweede hond erbij waar ik mee wilde gaan sporten, en bonus dat mijn eerste hond het erg leuk zou vinden (hij had eerst verlatingsangst maar dat is gelukkig overgegaan, al voordat we erover dachten een tweede te nemen). We hebben gekozen voor een pup (mijn eerste hond was toen 2 jaar). Dit is mij heel goed bevallen ze spelen heel veel met elkaar en heb het idee dat ze zich minder alleen voelen als ik weg ben. Moeilijk vind ik om ze te trainen, dit moet ik echt afzonderlijk doen anders gaat het gewoon niet. Daar moet je dan wel weer apart tijd voor maken. Verder is de kleine nu aan het puberen, proberen in de oren te bijten van mijn eerste hond. Dus ik heb m'n handen vol. Maar ik zou niet anders meer willen.

Ik heb overigens ook gekeken naar karakter, mijn eerste hond is vrij bang en onzeker (komt uit Spanje zonder socialisatie etc) dus als tweede hond wilde ik een pup die ik zelf goed kon socialiseren en heb er ook 1 uitgezocht die niet bang uitgevallen was. Dit helpt mijn andere hond wel nu!

**Geplaatst**: 22-08-13 16:17

Geplaatst: 22-08-13 16:17

Wij hadden er 3, een is een jaar terug overleden. Onze eerste hond, die nu niet meer leeft hadden we omdat we weer een hond wouden. De andere 2 honden zijn op ons pad gekomen. Een door een oproep in krant, een hond die snel opgehaald moest worden anders werd hij afgemaakt. Hij was dan ook bestempeld als vals(lees mishandelt en heel erg onzeker), en de ander kwomt bij het dierenpension weg waar ik stage liep. We vinden het gewoon heerlijk om honden om ons heen te hebben, maar we doen het niet om de interactie. Sterker nog, onze dame, wenst niet dat Duster te dichtbij komt. Maar ze kunnen niet met en ook niet zonder elkaar.

**Geplaatst**: 22-08-13 16:21

Re: tweede hond "want die interactie is zo leuk"..

Geplaatst: 22-08-13 16:21

Onze oudste toont eigenlijk ook bijna geen interactie met de andere twee honden...
Sterker nog; ze wil nog wel eens een snauw geven als ze met rust gelaten wil worden en de anderen komen te dichtbij.

Maar oh wee, als één van de honden even naar de dierenarts moet ofzo... Dan is zij wel degene die het meest emotioneel is over dat de andere hond weg is.

Dus ze laat 't misschien niet zo heel sterk merken, maar stiekem is ze dol op die andere 2 honden. En ook al speelt ze niet dag en nacht met ze; het feit dat ze er "zijn" is al genoeg.

Compleet andere vergelijking, die wellicht niet 100% overeenkomt, maar toch...
Als je als mens tussen andere mensen leeft, valt het je niet echt op dat je mensen om je heen hebt. En sommige mensen zijn geen "mensen-mensen" en zijn liever alleen.
Maar zet iemand voor een maand op een onbewoond eiland en hij/zij wordt compleet gek, puur door 't feit dat er geen anderen zijn om interactie mee te hebben.

Mensen zijn geen honden natuurlijk. Maar het is even een voorbeeldje van op welke manier interactie en mensen/dieren om je heen onzichtbaar toch veel invloed kan hebben.

**Geplaatst**: 22-08-13 16:26

Geplaatst: 22-08-13 16:26

Wij hebben onze oudste hond (Engelse Springer uit een werklijn) nu bijna negen jaar, gekocht als pup. In november 2010 begon het bij ons heel erg te kriebelen. Een tweede hond zou toch wel heel erg leuk zijn. Je weet als Springer-eigenaar waarschijnlijk als geen ander hoe sociaal en aanhankelijk Springers zijn en al snel zijn we op zoek gegaan naar een tweede Springer. Via internet kwamen wij uit op de site van de fokkers van onze "pup", inmiddels ruim twee jaar oud. Buddy is ook een Engelse Springer, maar gefokt uit een showlijn en dus qua uiterlijk totaal anders als Pjot, maar qua innerlijk zijn en blijven het de aanhankelijke, lieve, sociale monsters.

Pjot was toen, in 2010, zes jaar en keek nog wel naar andere honden om als we in het bos liepen of over straat liepen, maar hij ging er niet meer zo op af als eerst. Die interactie had hij nog maar met één hond en dat was Sam, de manegehond. Sam is ietsje ouder en ook echt zijn maatje. Nu nog steeds.

Toen Buddy als puppy kwam ging het eigenlijk direct goed en Pjot was ontzettend beschermend tegenover Buddy. Waar Buddy ging, ging Pjot. Maar andersom ook. Ze speelden met elkaar, ze gaan samen op onderzoek uit, ze doen samen alsof ze ineens doof geworden zijn, ze hebben ook wel eens een klein meningsverschilletje, maar wat is Pjot veranderd zeg. Hij is nog dezelfde hond als voordat Buddy kwam, maar toch anders.

Je had het over de interactie van twee honden bij elkaar, en dat is echt wat ik heel mooi vind. Ze beschermen elkaar, samen beschermen ze mij en mijn familie, ze gaan met me mee naar het paard en we gaan er met zijn allen op uit. De interactie tussen Pjot en Bud is heel mooi, maar ook de interactie met de buitenwereld is heel mooi.

Iedere dag weer zoeken ze elkaar op om te spelen, om gek te doen, samen met mijn moeder mij of mijn zusje pesten, ook wel gewoon alleen en wat Pjot terug heeft gekregen, het vele spelen met andere honden. Ze voeden elkaar ook op, vind ik ook wel mooi om te zien. Pjotr is echt een hele andere hond geworden en je merkt echt niet dat hij al bijna negen jaar oud is. Buddy houdt hem ongelofelijk jong en mocht Pjot overlijden, dan komt er binnen een korte tijd snel weer een nieuwe hond bij. En dan wel een Springer, want dat zijn echt de honden waar ik voor gevallen ben. Wat een geweldige dieren zijn dat toch, en TS, ik denk dat je dat ook wel kunt beamen!

Nomineer dit bericht ×