Bokt.nl

Zilfstar schreef:

Wil ze perse een konijn? Cavia's zijn kleiner en zijn vaak eerder tam dan een konijn. En hebben een kleinere huisvesting nodig.

En goed vinger aan de pols houden dat ze goed ervoor blijft zorgen. En misschien toch de situatie bekijken en iets van je waarden en normen laten gaan. Als ze het dier wil voor aandacht zal zij er echt wel goed voor zijn. sterkte ermee

brechtje122 schreef:

Ze neemt er dus maar één? Ik zou er toch minstens twee nemen. Het idee van Arrabel vind ik ook niet slecht.

Ik weet niet hoe het appartementencomplex eruit ziet, maar is er geen mogelijkheid dat ze het hok buiten zet? Dan kan er ook een wat groter hok komen en hebben de andere bewoners er misschien ook wat aan.

capopjekop schreef:

Ik zou dan geen konijn nemen omdat de basisbehoefte van het dier zo belemmerd worden. En een klein hok en alleen zitten lijkt me voor zo'n diertje maar een saaie bedoeling hoeveel aandacht de client er ook aan besteed. Ik zou samen met haar kijken of er niet een diertje meer geschikt is voor haar situatie. Ik zie bokkers hier al noemen dat een cavia beter in deze situatie kan.

In de kantine zetten lijkt me juist erg stressvol voor konijnen.

MaaikeMo schreef:

Ik snap dat je met deze kwestie worstelt, aangezien jij je graag inzet voor het welzijn van het konijn.

Ik vind dat je goed je best hebt gedaan met betrekking tot adviezen en voorlichten van de cliënt en de familie. Wat er uiteindelijk mee wordt gedaan, is aan hun. Je geeft al aan dat je worstelt met verschil in normen en waarden, maar let daarmee op dat je niet (onbewust) gaat doordrukken hoe jij vindt dat het konijn gehouden moet worden.
Je hebt gedaan wat binnen je bereik ligt met betrekking tot advies en voorlichting, wat de familie besluit mbt tot het konijn, ligt daar dan buiten. En als iets tegen je normen en waarden ingaat, ja dat is heel moeilijk. Maar ik denk dat je je daar toch bij neer moet leggen. Zoals ik het hoor, kan je het namelijk niet verbieden?

Wat ik hierboven ook lees, is idd kijken of je gezamenlijk met de cliënt kan kijken naar andere huisdieren die misschien beter geschikt zijn.

Misschien voor de volgende keer; eerst uitzoeken (dan al niet met de cliënt) of het haalbaar is om een dier te houden volgens goede huisvesting, alvorens er belofte wordt gedaan van een dier na het behalen van doelen.

Zijn er trouwens ook afspraken gemaakt met betrekking tot verzorging en het aanhouden van het konijn als blijkt dat zij de zorg niet kan geven?
Doet ze het alleen, ondersteunen jullie haar, wat gebeurt er met het konijn als het niet lukt?

Wendy schreef:

Laat ik voorop stellen dat ik je dilemma als dierenliefhebber prima begrijp
Maar... jij gaat hier niet over. Jij bent 'slechts' haar begeleider, en je hebt je taak goed opgepakt door met haar te oefenen op het zorgen voor zichzelf en het duidelijk maken wat er bij een konijn komt kijken.
Maar uiteindelijk mag zij zelf beslissen. Als je het vermoeden hebt dat zij de consequenties van de beslissing niet overziet, dan is de familie aan zet. Natuurlijk kun jij dan alternatieven aandragen, maar jij bent niet verantwoordelijk voor het welzijn van het huisdier van je client. En om je eigen normen en waarden aan haar op te dringen gaat simpelweg te ver.
In Nederland zijn, voor zover ik weet, geen regels die verbieden dat een konijn alleen gehouden wordt en niet buiten komt. Natuurlijk is het voor het welzijn van het dier beter, dat... maar dat zijn normen rondom dierenwelzijn, en geen vastgestelde regels.

In dit geval ziet de familie blijkbaar geen probleem, en heeft ze ook al goed voor de hamster gezorgd, dus eigenlijk heb je grof gezegd geen poot om op te staan.

Mars schreef:

Ik vind het een goeie zaak dat je haar eerst voor haarzelf hebt laten zorgen voordat ze een huisdiertje zou kunnen overwegen. Echter denk ik zelf dat jij als HV eerder had moeten inzien dat een konijn alleen geen strak plan is en zeker niet in zo'n kleine ruimte. En haar dus een andere optie had moeten aanbieden (hamster, visjes, vogels?). Nu heeft ze zich bewezen en haar best gedaan en dan ga jij haar straks een konijn afraden, omdat het welzijn van het beestje niet gegarandeerd kan worden (overigens ben ik het met je eens, maar het is jammer dat dit nu pas boven komt).
Hoe lang heb je haar aan het doel 'voor zichzelf zorgen' laten werken? Denk je dan aan bvb een week of aan enkele maanden?

Nu is het belangrijkst om overeenstemming met haar netwerk te gaan bereiken vóórdat het beestje uberhaupt in huis komt. Er is duidelijk verschil in inzicht hierover tussen jou als begeleiding en haar familie. Daar gaat geheid een keer hommeles van komen, dus ik zou eerst hele duidelijke afspraken met hen maken hierover. Liefst op papier en ook in samenspraak met je cliënte uiteraard.
En rekening houden met de 'wat als-en'
Wat als cliente niet in staat blijkt voor het beestje te zorgen?
Wat als zij wel voor het diertje zorgt, maar daardoor minder voor zichzelf?
Wat als beestje ziek wordt, hoe gaat dat met de kosten geregeld worden?
Wat als cliente tijdelijk niet voor het konijn kan zorgen bvb door opname/vakantie?

Patriciavt schreef:

Ik vind dat je hier erg goed mee bezig bent. Naast jouw inzet om te laten zien dat een konijn veel nodig heeft ziet de cliënt zo ook dat het niet maar 'gewoon' even een konijn aanschaffen is en klaar. Je kunt ook voor het konijn een plan met haar maken, wat het wanneer nodig heeft en evt wat picto's bij de kooi ophangen zodat het voor de cliënt duidelijk is wat ze moet doen maar ook dat de familie (en overige mensen die bij haar over de vloer komen) zien dat ze er serieus mee bezig is en haar steunen in hoe zij het doet.

Er zijn zát konijntjes die in een appartement wonen (of gewoon in een groot huis met veel ruimte) in een veel kleiner kooitje met weinig/geen bewegingsvrijheid. Als ik het zo hoor staat de cliënt 100% achter haar keuze en wordt ze prima begeleid