Geplaatst Inmiddels nog wel wat minder, maar we hebben vanavond de beslissing gemaakt om onze lieve oude oma Poes te laten inslapen...
Ze is zo'n 18 tot 25 jaar oud(niemand weet het precies zeker), en wij hebben haar nu zo'n 9 a 10 jaar. Vroeger mishandeld geweest en nu de grootste knuffelkont die er rondloopt.
Helaas komt aan alles een einde, en eindes zijn niet altijd even leuk.
Poes is al een hele tijd langzaam dement aan het worden. Hier was nog prima mee te leven, ook ouderdomskwaaltjes zoals wratjes etc waren geen probleem. Nu kwam anderhalve week terug het probleem van een ontstoken kaak/tand(ze laat zich door niets of niemand in de bek kijken maar dat was vrij duidelijk). Arts gaf haar een pijnstiller en antibiotica. Twee dagen daarna ging het voor het oog beter, ze at(maar enkel de geprakte paté met wat gewelde brokjes, gewone brokjes waren nog steeds te hard) en we vreesden het ergste. Sinds twee dagen zo iets kwijlt ze verschrikkelijk en ik merk dat ze sinds gister haar paté laat staan(ze vliegt er uitgehongerd naartoe, steekt haar kop in het bakje en loopt dan ontmoedigd weer weg, keer op keer...) omdat ze niet meer kan. Ze wil wel, ze wil o zo graag, maar het gaat niet meer.
Een operatie(of narcose op zich) is geen optie omdat ze waarschijnlijk de narcose niet meer uit komt en als ze het al zou redden heeft ze helaas toch niet lang meer, haar lijfje is gewoon helemaal op, ze is aan de laatste restjes bezig en die worden zienderogen kleiner en schraler.
Dus morgenavond om 6 uur gaan we voor de laatste keer naar de dokter. Hierna rijden we meteen door naar het crematorium waar ze individueel zal worden gecremeerd.
Bah, ik kan me nu al niet meer voorstellen hoe het moet zonder haar, maar gelukkig heb ik veel troost aan mijn eigen kat en de twee anderen die hier nog rondlopen, maar het doet zo'n pijn als ze naar me toe komt voor kopjes en knuffels en ik haar alleen maar jankend bij me kan houden en haar kwijl weg kan vegen...
Lieve Poes, je zult gemist worden, dat je dat niet vergeet
