Geplaatst Even een korte inleiding. (heeft al eerder op bokt gestaan). Ik heb Jack als pup opgehaald toen ik 19 jaar was. Toen we daar aankwamen was hij een speelse hond, zo groot als zijn moeder (hij was bijna 16 weken). Ik wilde zijn vader graag zien, dus die werd gehaald. Die woonde in de schuur. Er was maar 1 iemand die die vader kon pakken, de man des huizes. Hij bleef in de deuropening staan met de hond in zijn armen, en het beest gromde naar ons, en naar de vrouw des huizes. ik mocht niet dichterbij komen.
'een pittig karakter' noemde ze het.
Jack en ik hadden een klik! hij was de enige pup die zonder janken scheen weg te gaan daar, en ik was in de wolken..
Ik had 0 ervaring met honden. En wist eigenlijk ook niet dat dit soort karakter erfelijk was.
Puppytijd ging super, ik gaf hem genoeg te doen, 2x per week waren we op het strand te vinden, ik nam hem overal mee naar toe, en zorgde dat hij alles en iedereen kende. Ik besloot hem als hondje op te voeden, niet als bibberende felle arm-chihuahua.
Zodoende loste hij altijd zijn eigen problemen op op de grond in het park.
Al snel bleek zijn houding buiten andere reuen te storen. zo is hij toen hij nog geen half jaar oud was gegrepen door een rottweiler. (inelkaar geschud als een knuffel). Vanaf toen is hij alleen maar feller geworden naar grote reuen.
Opzich was het altijd goed te houden, en zolang ik hem maar los deed van de lijn, en de reu was duidelijk onderdanig (of het was een pup, een teefje of een kleiner hondje) dan was het altijd goed.
Ondertussen was hij al gecastreerd, want zijn dominante aard kwam steeds meer naar boven, ook naar ons.
Hij had duidelijk behoefte aan een honden-vriendje, dus ik heb er een klein, onderdanig chihuahua-reutje bij geadopteerd.
Dit is altijd super gegaan! Ze zijn geen dikke maatjes ofzo, maar ze missen elkaar als een van de 2 er niet is! Nooit vechten of problemen! Jack is DUIDELIJK de baas over Mufasa, en zo hoeft er ook geen strijd te zijn.
Zijn plek in huis is hij steeds meer gaan verdedigen, ik ging verhuizen, trouwen. En jack was niet meer mijn nr 1. (mijn man kent hem al vanaf dag 1. en paste op hem of had Jack te logeren als ik weg was)
Jack wilde op de bank, en gromde als wij hem eraf wilde halen. De bench.. een heilige plek voor hem geweest. altijd. dat heb ik zo gemaakt. Ik woonde toendertijd met een vriendin met een dreumes, en de grote afspraak was, de bench blijf je af, dus daar kon Jack zich terug trekken.
Toen ik zwanger werd escaleerde alles. Hij viel buiten alles aan, verdedigde mijn baby in mijn buik en mij voor alles! Dus ik liep op een gegevenmoment met een hondje met een muilkorf buiten!!
Toen de kleine er was werd hij weer wat losser. Dingen waren leuk en interesant, en zolang mensen niet richting kinderwagen kwamen was buiten ook prima.
Maar goed.. de bench was erger! Hij was niet meer in zijn bench te krijgen zonder risico op een beet..
Hij is toen een paar weken naar een bokker geweest voor een soort heropvoeding. Dat heeft voor buiten veel goeds gedaaan!
Hij trekt niet meer aan de lijn, en luistert netjes. Nu een paar jaar later nogsteeds Maar kwa binnen was er niets veranderd. wel had ze een trucje, een snoepje achterin de bench gooien en snel bench dicht voor hij omdraait.. dat is dan ook het ritueel geworden de afgelopen 2 jaar..
Maar goed.. lang verhaal.. hij is nu weer in een wat ergere situatie. Hij snauwt naar mijn zoontje als die hem wil aaien als het Jack niet uit komt (dus soms vind hij het helemaal fijn, andere keren bijt hij naar mijn zoontje) Als ik iets van Jack af wil pakken, zoals een broodkorst die hij gejat heeft.. word ik gewoon gebeten!! Zo ook als ik, mijn man, de kleine en zelfs Mufasa aan hem komt of in de buurt komt als hij in de mand ligt!
Zijn gedrag is geescaleerd van de momenten dat hij nog alleen gromde als hij iets niet wilde, naar snauwen!
Ook mag mijn man niet bij me in de buurt komen, laatstaan aanraken, kussen of wat dan ook! Jack springt dan gelijk op, en blaft en gromt tussen ons in!
Hij heeft zeker zijn momenten van leuk zijn! Als die kleine thuis komt van de oppas is Jack helemaal happy! Zo ook als we lekker wandelen buiten, spelen met zijn speeltjes, in de tuin zijn met z'n allen, hem kroelen e.d.
Pijn heeft hij niet. Vorige week nog naar de dierenarts geweest, en zelfs zijn tandjes zijn gedaan.
Ik weet gewoon even niet meer wat te doen, mijn man is het zo zat! Het is nu dagelijks dat die kleine een snauw krijgt (2.5 jaar oud)
en ik word er niet blij van als ik een boze man en huilende dreumes heb!
Ik ben het nu vooral even aan het uiten.. ik weet gewoon niet wat te doen nu!
We gaan vrijdag op vakantie voor het eerst zonder hondjes. ik ben heel benieuwd hoe dat gaat!
Tips. vragen, ideen, alles is welkom!
Graag niet SPECULEREN.. maar dan vragen hoe iets zit.
