Ik heb zelf 2 jaar bij het dieren asiel verschillende dieren al zien komen en gaan, met alle verhalen die erbij hoorden. Het heeft mij nooit meer losgelaten en ik denk nog regelmatig terug aan alle koppies die ik gekend heb. Van sommige hoor of zie ik nog wel eens wat en een enkele zie ik weleens lopen, met een nieuwe baas en dan zie ik hoe goed het ze nu gaat. Helaas zijn er ook waarvan ik nooit meer iets heb vernomen en waarvan ik alleen maar hoop dat zij het ook zo goed hebben. Vandaar dat ik een filmpje heb gemaakt, vanuit het perspectief van de hond omdat hun kant ook daadwerkelijk deel uit maakt van het verhaal...
Vind het een mooi filmpje, maar ook ik wordt er verdrietig van hoor. Ik zou ze het liefste allemaal een warme mand willen bieden.
Inoterry
Berichten: 4261
Geregistreerd: 20-10-07
Woonplaats: Heerlek in Heerle
Geplaatst: 10-06-13 15:36
Ik kreeg gewoon de neiging om naar het asiel te gaan en er nog 1 mee te nemen . Maar ja, ik heb er al 3. Geef die zo wel een extra knuffel en nog even wandelen
ja als ik op het asiel ben dan behandel ik ze altijd gewoon alsof het mijn dieren zijn. Dan probeer ik het maar zo leuk mogelijk voor ze te maken en je ziet ook dat ze je daar dankbaar voor zijn. Ik probeer me niet aan ze te hechten maar dat is soms wel lastig, zeker als dieren er erg lang zitten. Die herkennen je dan ook meer en je ziet meer van hun eigenschappen. Gelukkig worden bij ons in het asiel geen dieren ingeslapen omdat ze bijv, binnen een jaar geadopteerd moeten zijn. Dus we hebben soms dieren die er langer dan een jaar of zelfs soms niet meer weg gaan. Vaak zijn het nog lieverds ook die gewoon niet begrepen worden. Soms heb je wel dagen dat het wel heel zwaar is en dan doet mijn eigen hond vaak dienst als knuffelbeer. Die komt niks te kort, daar zorg ik wel voor.