capopjekop schreef:Helaas dat is een beetje uit de richting.
Aandacht van een mens kan nooit een maatje vervangen. Als ik zie hoe gelukkig mijn konijn nu is met haar nieuwe vriendje bij haar nieuwe huis daar kon de aandacht van mij echt niet tegen op. Ze is nog knuffeliger dan met haar oude vriendin die overleden is.
En helaas is mijn ervaring ook dat jonge kinderen snel de aandacht verliezen voor het dier, dus of dat na een paar weken nog zoveel aandacht is? Ik zou er toch nog eens goed over nadenken persoonlijk. Al is dat natuurlijk jullie keus..
Helemaal mee eens. Mijn dwergkonijntje is een stuk gelukkiger geworden, toen hij eindelijk een vriendinnetje kreeg. Nu is het net een getrouwd stel, helemaal in love
(Even voor de goede orde. Hij had gezondheidsproblemen en daardoor durfde ik het niet aan om hem laten castreren, omdat ik bang was dat hij de narcose niet zou overleven. Toen het beter met hem ging, hebben we hem gelijk (toen hij eraan toe was) laten castreren
)
Jullie geven ze zelf? Zoek er even een maatje bij, is tegenover het diertje veel eerlijker. Menselijke aandacht vervangt nooit een soortgenoot.