Eén van de katjes die ik met de fles grootgebracht heb. Mijn zorgenkindje, het kwakkelaartje en de binnenvetter. Ze stond inmiddels al een jaar op chronische pijnbestrijding; het was al een jaar afwachten tot ze niet meer wilde. Maar nog steeds hartstikke vrolijk, lief, speels en aanhankelijk, meer nog dan ze ooit geweest is. De afgelopen maand is ze 1,5 kg kwijt geraakt. Vrijdag bleek ze geelzucht te hebben. Het kan ontstaan zijn door het snelle afvallen en daardoor leververvetting, het kan ook zijn dat ze leverproblemen heeft gekregen door de pijnstiller. Kiezen tussen twee kwaden dus.
Ze heeft van het weekend lekker alles mogen doen wat ik nooit heb toegestaan. Ze heeft ontzettend lopen schooien in de keuken en ze heeft sinds gisterochtend lekker bij ons in bed geslapen. We hebben er vannacht volop van kunnen genieten, omdat de andere kat gruwelijk aan het spoken was en ons steeds wakker maakte.

Helaas mocht de medicatie niet meer baten. Vanochtend om 8 uur begon ze te kokhalzen en daarna zat ze vooral heel erg miserabel te wezen. Om half 10 zijn we er mee naar de dierenarts gegaan. Temperatuur was zo laag dat het niet meer te meten was en ze wilde niet meer staan. Nu heeft ze geen pijn meer.



Dag Koekje. Het ga je goed meis. Bedankt voor de afgelopen 11 jaar.




